De Hitler-rel bij Ongehoord Nederland en waarom dwepen met nazisme niet onweersproken mag blijven
De kern van de “analyse” van Hitler over de ontwortelde globalistische kliek was de jodenhaat. Het kan dan ook bijna niet anders of achter zo’n bronkeuze voor zogenaamd ‘onschuldige’ kritiek schuilt iets zeer onzuivers. (bron)
Cultuur onder Vuur richt zijn pijlen doorgaans op links – daar zetelt immers ten volle de Revolutie die onze christelijke beschaving sloopt. Echter, wanneer door mensen die zich ‘rechts’ noemen, of zo gezien worden, met Hitler wordt gedweept, mogen wij niet zwijgen. Kritiek is dan een morele plicht.
Ongehoord Nederland speelt met vuur: “Hitler zegt dat gewoon heel goed”
Eind juli zette Ongehoord Nederland (ON) een aflevering online van het programma Let’s Twist Again, waarin geen kennis maar “overtuigingen” worden getest. Presentatrice Arlette Adriani legde hoofdredacteur Joost Niemöller en presentatrice Raisa Blommestijn stellingen voor, te beantwoorden met “eens” of “oneens.” Hun werd na het bekijken van een fragment van een toespraak van Adolf Hitler – die, oppervlakkig gelezen, een vergelijkbare strekking had – de stelling voorgelegd dat er ‘een kosmopolitische elite is die noodzakelijkerwijs wezenlijk vijandig tegenover het gewone, gewortelde volk staat.’ Beiden stemden in. Niemöller merkte op: “Hitler zegt dat gewoon heel goed.”
Lees ook: Het verschil tussen ware en valse elites
Hitlers “globalisme” droeg een gele ster
Het getoonde fragment stamt uit een toespraak van Hitler op 10 november 1933 die hij gaf aan arbeiders van de Siemensfabrieken in Berlijn. Hitler sprak daar over “een kleine, ontwortelde internationale kliek” die de volkeren tegen elkaar ophitst – ‘mensen die vandaag in Berlijn wonen en morgen net zo goed in Brussel, Parijs of Londen kunnen zitten.’ Uit de zaal klonk daarop de kreet “Juden!” Hitler stelde vervolgens dat zij de enigen zijn die werkelijk als internationale elementen kunnen gelden, terwijl het volk geketend blijft aan zijn grond. Wie in 1933 – negen maanden na de machtsovername van het naziregime, na de boycot van joodse winkels en de verwijdering van joden uit overheidsfuncties – dergelijke kritiek op het globalisme uitte, liet geen misverstand bestaan over wie werd bedoeld. Het globalisme zoals Hitler dat bestreed, droeg in zijn ogen één naam: de joden.
Lees ook: Hoe drugs de nazi’s hielpen bij hun oorlogsmisdaden
Wie Hitler nodig heeft als criticus van het globalisme, verraadt zichzelf
Waarom uitgerekend Hitler? Aan serieuze critici van het globalisme is geen gebrek – van pausen en staatslieden tot conservatieve denkers. Wie uit die rijke traditie kan putten en toch naar één van de grootste en meest verachtelijke massamoordenaars van de twintigste eeuw grijpt, doet dat niet zomaar. Het verweer van Vlemmix, dat de sprekers “uitputtend afstand namen” van de gruwelen van het regime, mist de bezwaarlijke kern: men kan zeggen de gevolgen te verwerpen en tegelijk de giftige premisse omarmen. En de kern van de “analyse” van Hitler over de ontwortelde globalistische kliek was de jodenhaat. Het kan dan ook bijna niet anders of achter zo’n bronkeuze voor zogenaamd ‘onschuldige’ kritiek schuilt iets zeer onzuivers.
Oud-ON-verslaggever Jonathan Krispijn: “Hitler had op veel punten gelijk”
En dan is er oud-ON-verslaggever Jonathan Krispijn, die in zijn X-bio trots “Ik benoem de JQ” – de afkorting die staat voor “the Jewish Question,” ofwel “het Jodenvraagstuk” – heeft staan en openlijk twijfel zaait over de Holocaust. Krispijn deed er nog een schepje bovenop en plaatste op X de post: “Hitler had op veel punten gelijk.” In plaats van zich te verzetten tegen de verdorvenheid die antisemitisme heet, dat in Nederland nog altijd veelal uit linkse en islamitische hoek komt, richten deze ‘rechtse’ figuren hun pijlen op de joden zelf.
Revolutionair rechts: vernietigingsdrift vermomd als deugd
Revolutionair rechts deelt met revolutionair links de drijfveren van afgunst en vernietigingsdrift, maar hult die in de taal van orde en deugd. Juist daarom is het mogelijk nog gevaarlijker dan links, vanwege de blinde vlek die het daarmee onder zijn ‘metgezellen’ op rechts creëert. Links maakt van de waardenloosheid immers geen geheim, terwijl revolutionair rechts dezelfde sloopdrift verbergt achter een masker van beschaving – al is er soms weinig voor nodig om die façade te doorprikken. Ongegeneerd Hitler prijzen zou voor elk redelijk, weldenkend mens toch moeten volstaan?
Lees ook: Oud-GroenLinks-bestuurder Brechtje Paardekooper beaamt: ‘Een goede boer is een dode boer’
Linkse identiteitspolitiek over de ‘rechtse’ boeg
De voedingsbodem voor deze ontwikkeling is helder: jonge blanke mannen die, verstoken van het houvast van geloof en gemeenschap, het marxistische script van de linkse identiteitspolitiek van klassenstrijd over de ‘rechtse’ boeg gooien, in een begrijpelijke maar verwoede poging van onze beschaving te redden wat nog te redden valt. Echter, niet gerichtheid op God, maar cynisme en wrok sturen hun morele kompas – en die scheppen geen orde, maar zaaien chaos. De onenigheid die de Hitlerverstehers op rechts ontketenen is daarvan het bewijs.
Lees ook: Hoe Nederland kan heroveren wat Maurice Crul verloren verklaart
Nazisme was revolutie, geen conservatisme
Wie meent dat in Hitler ergens een sociaal-conservatief schuilging, moet de geschiedenisboeken herlezen. De Britse historicus Michael Burleigh beschrijft het nazisme in The Third Reich: A New History als een seculiere religie – een pseudo-kerk met messias, riten en heilsleer – die door en door anti-traditioneel was. Conservatieve tijdgenoten spraken van een “revolutie van het nihilisme.” Het regime steriliseerde massaal wie het “minderwaardig” achtte, vermoordde gehandicapten in zijn euthanasieprogramma en ondermijnde het gezin ten gunste van staat en partij. Niet zonder reden kwam het felste verzet van gelovigen zoals bisschop Clemens August von Galen, die in 1941 vanaf de kansel de euthanasiepraktijken aanklaagde, aartsbisschop Jan de Jong, die op 26 juli 1942 tegen het uitdrukkelijke Duitse verbod in een protest tegen de Jodenvervolging in alle katholieke kerken liet voorlezen, en de heilige Titus Brandsma, die de katholieke pers opriep NSB-propaganda te weigeren en dat verzet met de dood in concentratiekamp Dachau moest bekopen. Ook de moderne linkse obsessies vinden in het Derde Rijk hun gelijken: ras als allesverklarende identiteitspolitiek, een verafgoding van natuur en dier – Hitler was vegetariër en het regime voerde in november 1933 een wet voor dierenbescherming in – en de verstikkende economische controledrang die het privé-eigendom ondermijnde. Het nazisme was ondubbelzinnig een revolutie tegen de christelijke orde.
Lees ook: ‘Revolutie en Contrarevolutie’ als recept tegen de verwarring
“Een ware engel der duisternis”
De Braziliaanse denker professor Plinio Corrêa de Oliveira ging als hoofdredacteur van het katholieke weekblad Legionário al vanaf begin jaren dertig de strijd aan met het nazisme – toen het monster nog in opmars was. “Het nazisme is in de eerste plaats, boven alles en in wezen één grote ketterij,” schreef hij in 1942, en “een religie die in het geheel tegengesteld is aan het katholicisme en die daarom niet om toevallige redenen, maar krachtens haar eigen bestaansreden de Kerk bestrijdt,” zoals hij het in 1940 stelde. Alle politieke, economische en militaire activiteit van het regime stond volgens professor Corrêa de Oliveira in dienst van dit religieuze doel: de uitroeiing van de katholieke Kerk en van alles “dat aan Onze-Lieve-Heer Jezus Christus zou kunnen doen denken.” Hij wees op de Poolse katholieken die – in de woorden van de door hem aangehaalde journalist Philip Carr – niet alleen als Polen, maar “specifiek als katholieken” werden vervolgd. In 1944 vatte hij de rol van Hitler in de geschiedenis samen als die van “een ware engel der duisternis,” die corruptie, leugens en verwarring zaait, concluderend: “De duivel heeft mensen die zich tot het uiterste aan hem wijden, zoals God zijn heiligen heeft.”
Lees ook: Nieuw rapport Open Doors: ‘388 miljoen christenen vervolgd’
Het pact tussen bruin en rood
Even scherp doorzag professor Corrêa de Oliveira de verwantschap met het communisme. De ware nazistische ideologie was volgens hem “noch anti-communistisch, noch nationalistisch,” maar de verhulde uitdrukking van een typisch communistische inhoud – met een propagandaversie voor de massa en een esoterische leer voor intern gebruik door de ingewijden. De Duits-Russische samenwerking onder het Molotov-Ribbentroppact bevestigde de dubbele agenda, terwijl de propaganda van beide staten de massa’s misleidde. Toen Hitler in 1943 aankondigde na de oorlog de klassenverschillen te willen uitbannen, merkte hij op dat Stalin of Molotov zich niet anders zouden uitdrukken. Het einddoel van het gezinsbeleid van het Derde Rijk noemde hij “volkomen identiek” aan dat van het communisme: de ondermijning van de katholieke beschaving, doch langs een sluwer, minder kortzichtig traject. Volgens professor Corrêa de Oliveira lag dit inzicht in het verlengde van Mit brennender Sorge, de encycliek waarin Pius XI in 1937 de nazistische doctrines – de verafgoding van ras, volk en staat – veroordeelde: wie met deze doctrines sympathiseert, zet een stap richting het communisme – en omgekeerd. Wie vandaag hoort verkondigen dat “Hitler een communist was,” zoals AfD-leidster Alice Weidel in gesprek met Elon Musk stelde, hoort dus geen moderne misvatting, maar een inzicht dat katholieken al tijdens de oorlog zwart op wit met de wereld deelden.
Lees ook: AfD-leidster tegen Elon Musk: "Hitler was een communist." Klopt dit?
Dezelfde revolutionaire wortel
De Italiaanse dictator Benito Mussolini was vóór zijn manifestatie als fascist jarenlang een vooraanstaand socialist en hoofdredacteur van het partijblad Avanti! Het fascisme – en in zijn kielzog het nazisme – wortelt daarmee historisch in revolutionair-marxistische bodem. Professor Corrêa de Oliveira omschreef de oorzaak al in 1939: het liberalisme had Duitsland met zijn relativisme en “de misdadige tolerantie die het predikt” tot de rand van de afgrond gebracht, waarna het nazisme zich presenteerde als de oplossing – een valse oplossing, die de kwaal met een nog dodelijker gif beantwoordde. Hierin schuilen twee spiegelbeeldige dwalingen die vandaag de dag nog altijd rondwaren. De eerste: critici van het liberalisme die in het ‘anti-liberale’ karakter van het nazisme een aanknopingspunt of zelfs legitimering ervan menen te vinden. De tweede: verdedigers van de liberale gevestigde orde die iedere criticus van het liberalisme voor nazi uitmaken – alsof wie het liberale denkkader bekritiseert, per definitie een autoritaire bruinhemd is. Beide dwalingen vertroebelen het zicht op het werkelijke antwoord op de waardenloosheid van het liberalisme.
Zonder God geen beschaving – doneer vandaag en verdedig de christenheid!
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Honderden miljoenen christenen wereldwijd worden vervolgd en het seculiere Westen kijkt weg. Doneer daarom vandaag nog, zet Christus weer op de eerste plaats en strijd mee voor het behoud van de christelijke waarden die Nederland dragen!
Het ware antwoord op de liberale waardenloosheid
De ‘persoonlijke keuzes’ van mensen – zoals de liberalen die prijzen – kunnen kwaadaardig zijn, ook al zijn ze gemaakt in (de liberale notie van) vrijheid. Dat de kritiek op de waardenloosheid van het liberale denkkader dat onze tijd domineert terecht is, staat buiten kijf: werkloosheid, drugsgebruik en tolerantie voor crimineel gedrag; anticonceptie, abortus en euthanasie; pornografie en de commercialisering van seksualiteit; echtscheiding, homoseksualiteit, herdefiniëring van het huwelijk, genderideologie en draagmoederschap – het zijn alle vruchten van de brutalistische ‘vrijheid-blijheid’-ethiek van het liberalisme, van een ‘vrijheid’ die niet het goede dient, maar de revolutionaire geest van het individu dat zichzelf tot god verheft. Het antwoord daarop is echter geen totalitair despotisme en al helemaal geen ‘raszuivere’ volksstaat. Het antwoord is herstel van de goede orde: hiërarchisch en sacraal, gebouwd op traditie, familie en privé-eigendom, waarin de mens – door God begiftigd met rede en vrije wil – zijn wezenlijke plaats in de schepping kent en erkent. In die orde beteugelt het individu het kwaad in zichzelf en vormt de wet de uitdrukking en het verlengstuk van de deugd, zodat de mens werkelijk vrij kan zijn: levend in overeenstemming met de eeuwige natuurwet.
Lees ook: Een blik op de postmoderne oorzaken van de bevolkingsimplosie
‘Wie met monsters vecht…’
Op die weg liggen twee verleidingen die resoluut moeten worden afgewezen. De eerste: de omgekeerde identiteitspolitiek – “zij vallen blanken aan, dus moeten blanken zich rond hun ras verenigen.” Wie zo redeneert, verzandt reactionair in exact de marxistische klassenstrijd die links over ons uitstort en verlaagt zich tot het niveau van de tegenstander. Christus maakt geen onderscheid tussen rassen. In de ogen van de Schepper is elk mens gelijkwaardig in zijn menszijn. Het ware antwoord luidt daarom: alles in Christus, ten dienste van de christenheid – een maatschappelijke orde gericht op het goede, het ware en het schone, met de door God met rede en vrije wil begiftigde individuele mens als fundament, zoals een organisch christelijke samenleving die kent. De tweede verleiding: het taboe-argument – “ik mag niet over Hitler praten, dus praat ik juist over Hitler.” Voor zover die motivatie al oprecht is: wie de politieke correctheid wil bevechten door uit recalcitrantie alle rede en deugd los te laten, bedrijft geen moed maar een corrumperende puberale exercitie die van een ernstig gebrek aan onderscheidingsvermogen getuigt. “Wie met monsters vecht, moet toezien dat hij daardoor zelf geen monster wordt,” zoals de oppersubjectivist en held van de Revolutie Friedrich Nietzsche het stelde.
Wie zwijgt, biedt dekking aan de rot
Terug naar ON, die de serie offline haalde. Hoofdredacteur Niemöller vertrok op 1 september per direct. Inmiddels wil een ruime meerderheid van de Tweede Kamer ON uit het publieke bestel verwijderd zien en heeft het Commissariaat voor de Media minister Letschert op 3 september de gronden aangedragen om de erkenning van de omroep in te trekken – de Hitler-uitzending vormt volgens de toezichthouder het “kantelpunt.” Dat is de bittere ironie, het resultaat van de wanorde: een omroep die zich presenteert als het ‘rechtse’ tegenwicht in Hilversum, reikt links eigenhandig het mes aan waarmee het de enige dissidente stem in het bestel kan wegsnijden. Want de werkelijke politieke tegenstander van de christelijke beschaving zetelt links, daarover bestaat geen twijfel. Juist daarom mag rechts zich niet verder laten besmetten met de revolutionaire geest die het zegt te bestrijden. Wie die rot onbestreden laat, biedt haar dekking. Echter, de schade reikt verder dan zendtijd en subsidie. Professor Corrêa de Oliveira waarschuwde al in februari 1945: wordt de ware geschiedenis van het nazisme niet vastgelegd en levend gehouden, dan hult alles zich “in een sluier van onnauwkeurigheid en twijfel” – en ‘wordt de weg vrijgemaakt voor een nazirestauratie.’ Wie vandaag van een opiniemaker te horen krijgt dat Hitler het ‘gewoon heel goed zegt,’ moet daarom beseffen: dit is hoe de sluier wordt geweven. En het is aan rechts zelf om die te verscheuren. Bij dezen.
Bestel kosteloos: Revolutie en Contrarevolutie (eBook)
Als er één boek is dat licht kan schijnen in de postmoderne duisternis, dan is het dit boek: Revolutie en Contrarevolutie van katholiek denker professor Plinio Corrêa de Oliveira. “Als de Revolutie wanorde is, is Contrarevolutie het herstel van Orde.” – Bestel het nu kosteloos!
Laatst bijgewerkt: 4 september 2026 11:25