De mensen achter het asielverzet: “Wij buigen niet voor Den Haag”
Wie in de frontlinie staat in de strijd tegen de islamiserende massa-immigratie, verdient geen schandpaal, maar alle lof en eer en steun. (bron 1/2/3)
“Wij buigen niet voor Den Haag.” Die woorden sprak ‘het jongste raadslid van Nederland’ uit tegenover CDA-asielminister Van den Brink in de strijd tegen de Spreidingswet. Deze moedige volksvertegenwoordiger uit één van de 24 Verzetsgemeenten staat er allerminst alleen voor.
Christelijk Verbond Oldebroek behaalt monsterzege met asielstandpunt
Op de Erelijst van 24 Verzetsgemeenten die CDA-asielminister Bart van den Brink onder verscherpt toezicht plaatste, omdat zij niet voldoen aan de Spreidingswet en te weinig asielzoekers zouden opvangen, verscheen vorige week een reeks nieuwe namen, waaronder gemeente Oldebroek. De verantwoordelijke wethouder aldaar heet Tom de Nooijer, 26 jaar oud en tot voor kort presentator bij Ongehoord Nederland. Geboren en getogen op de Veluwe – en daar gebleven ook: “Er is ruimte en rust en dat is niet te vergelijken met Amsterdam,” waar De Nooijer politicologie studeerde. Hij kwam in 2018 met voorkeursstemmen in de raad, als jongste raadslid van Nederland. Eind 2021 hield het partijbestuur hem zonder opgaaf van redenen van de kieslijst, tot grote onvrede van de achterban, die hem per motie zelfs als lijsttrekker voordroeg. De Nooijer richtte een eigen partij op, het Christelijk Verbond Oldebroek (CVO), dat bij de gemeenteraadsverkiezingen 7 van de 19 zetels wist te bemachtigen – een monsterzege. Daarmee werd CVO veruit de grootste, met het verzet tegen de asielopvang als speerpunt van de campagne. De VVD verdween geheel uit de raad. Sinds juli beheert hij zelf de portefeuille asielzaken, in een van de gemeenten die Den Haag maandelijks aan de schandpaal nagelt als ‘weigergemeente.’
Eigen inwoners eerst
Het bestuursakkoord van Oldebroek liegt er niet om. De coalitie dringt er bij het Rijk krachtig op aan de Spreidingswet in te trekken en stelt een duidelijke grens: “In onze gemeente is geen ruimte voor noodopvang, crisisnoodopvang, alleenstaande mannen, asielzoekers met onbekende nationaliteit, veiligelanders en alleenstaande minderjarige vreemdelingen,” aldus De Nooijer. “Als er geen draagvlak onder de bevolking is, gaan we het niet doen.” Den Haag verhoogde de doelstelling voor Oldebroek van 37 naar 141 opvangplaatsen. De Nooijer sluit echter niet uit dat er uiteindelijk geen enkele asielzoeker in Oldebroek wordt gehuisvest. Bovendien gaat de voorrangspositie van statushouders bij woningtoewijzing op de schop en verdwijnt de lhbt-vlag van het gemeentehuis.
Erfgoed slopen voor een AZC in Vlaardingen
Honderd kilometer westelijker speelde iets vergelijkbaars. Ook Frans Hoogendijk werd eerder door de gevestigde orde aan de kant gezet: in 2019 stuurde de gemeenteraad hem als wethouder de laan uit. Terwijl Hoogendijk – oprichter en al twaalf jaar aanvoerder van ONS.Vlaardingen – in de oppositie zat, drukte het toenmalige college een AZC voor honderd asielzoekers door aan de Zuidbuurtseweg. Daarvoor moest de Zuidbuurthoeve wijken, een boerderij uit circa 1875. “Wij zijn al fel tegen de bouw van een AZC,” reageerde Hoogendijk, “maar om daarbovenop ook nog eens de sloophamer te zetten in een prachtig historisch pand maakt dit plan alleen maar schrijnender. Vlaardingen moet zijn waardevolle gebouwen koesteren, niet afbreken.” Hij voegde eraan toe: “Het is tijd dat er eindelijk naar onze inwoners geluisterd wordt.” Het college was onwrikbaar en de raad wees zijn motie tot behoud van het erfgoed af. De kiezer luisterde wél en beloonde Hoogendijk voor zijn inzet: ONS.Vlaardingen werd in maart de grootste partij in de gemeente.
Vlaardingen bereidt een nulbod voor
Sinds juni is Hoogendijk wethouder asiel en migratie, met een duidelijk doel: zo min mogelijk asielzoekers opvangen. Het coalitieakkoord zet de voorbereidingen voor het AZC per direct stop en stelt dat Vlaardingen “de maximale ruimte binnen de spreidingswet” benut om de komst ervan te voorkomen. Sinds begin augustus staat naast Oldebroek ook Vlaardingen op de Erelijst van Verzetsgemeenten: de stad voldoet niet aan haar opgave van honderd opvangplaatsen en Hoogendijk mag dat samen met zijn collega-bestuurders op het ministerie komen uitleggen. Voor de aanstaande verdeelronde onder de Spreidingswet bereidt de stad een bod van exact nul plaatsen voor. En daarin staat Vlaardingen in de regio niet alleen.
Lees ook: Rob Jetten wil 40.000 extra opvangplekken voor asielzoekers
Maassluis: raad en burgemeester op ramkoers
Hoe hard de tegenstelling inmiddels door de bestuurslagen snijdt, toont buurgemeente Maassluis. De coalitie legde in het akkoord vast dat het bod eveneens nul opvangplaatsen wordt – terwijl de gemeente volgens de indicatie 169 asielzoekers zou moeten huisvesten – en dat de lopende opvang van 140 asielzoekers na het aflopen van de contracten met het COA stopt. Hoogleraar politiek staats- en gemeenterecht Hansko Broeksteeg noemt de handelwijze “juridisch gezien de netste manier” om op nul asielzoekers uit te komen. CDA-burgemeester Jack de Vries nam publiekelijk afstand van het akkoord van zijn eigen coalitie: gemeenten moeten volgens hem “onderling solidair” zijn en dat “betekent dus gevolg geven aan de spreidingswet.” Daarmee staat binnen één gemeente een CDA-burgemeester tegenover zijn democratisch verkozen raad – zoals landelijk CDA-asielminister Van den Brink tegenover de gekozen volksvertegenwoordigers van de 24 Verzetsgemeenten staat. Waar de kiezer in maart sprak, lijkt het CDA-smaldeel in het openbaar bestuur onverstoorbaar vast te houden aan de asieldwang. Hoogleraar decentrale overheden Geerten Boogaard voorziet moeilijkheden: “De Vries draagt straks verantwoordelijkheid voor het beleid van het gehele college. De raad zal hem dan ook de keuze geven: verdedigen of opstappen.”
Lees ook: "Grip op migratie?" Het kiezersbedrog van VVD en D66 is inmiddels glashelder
Westland maakt het front compleet
In Westland, dat volgens de indicatie wel 643 opvangplaatsen moet regelen en al ruim tweeduizend Oekraïense vluchtelingen opving, gaf Peter Duijsens van de grootste fractie Westland Verstandig de verantwoordelijke wethouder een glasheldere opdracht mee voor het gesprek op het ministerie: “Niets doen, niets toezeggen. Dat is onze opdracht aan de wethouder.” Zo tekent zich in Zuid-Holland – Vlaardingen, Maassluis, Westland, aaneengesloten gemeenten – een front af tegen de Spreidingswet, waarmee het kabinet de asielchaos over heel het land wil uitsmeren.
Lees ook: Hoe Jetten en D66 Nederland verkochten aan de massa-immigratie
Dwang teruggekaatst naar Den Haag
De scherpste zet van deze bestuurders is niet de weigering zelf, maar wat zij doen met de verantwoordelijkheid. Dringt de minister dit najaar alsnog een locatie op, dan draagt hij de gevolgen: de plek, de overlast, de politieke rekening. De Nooijer erkent dat Van den Brink opvang in het uiterste geval kan doordrukken: “Maar dan staat zijn handtekening daaronder, niet die van mij. Wij buigen niet voor Den Haag.” Hij benoemt tegelijk waar het gevaar zit: “Gemeenten verloochenen keihard de wensen van de lokale bevolking. Dat gaan wij hier niet doen.” De minister ontwijkt die consequentie niet: tegen de Volkskrant zegt Van den Brink bereid te zijn de rol van “boeman” te aanvaarden. Op zijn eigen ministerie wordt de maandelijkse publicatie van de zwarte lijst van ‘weigergemeenten’ achter de schermen dan ook doodleuk “naming and shaming” genoemd – benoemen en tot schande maken, aldus het Reformatorisch Dagblad (RD). Doch toen Amsterdam onder leiding van GroenLinks-burgemeester Femke Halsema openlijk weigerde het boerkaverbod te handhaven, ontbood geen minister de hoofdstedelijke bestuurders om hen te dwingen. Dat laat zien hoe selectief het adagium “de wet is de wet” – waarachter Van den Brink zich verschuilt – wordt toegepast. Voor links blijkt de wet vooral een suggestie. Tegen rechts wordt alles uit de kast getrokken om een nationaal herstel tegen te werken.
Lees ook: "Kom in verzet" mag niet van Jetten - tenzij het linkse demonstraties betreft
Wat een gemeenschap zelf draagt
Achter deze botsing schuilt een ouder beginsel dan de Spreidingswet. Nederland is eeuwenlang gebouwd op de regel dat wat een gemeenschap zelf kan dragen, geen hogere macht haar uit handen mag slaan – het katholieke principe van subsidiariteit. Het dorp regelt wat het dorp aangaat – niet omdat Den Haag daarvoor toestemming verleent, maar omdat de hogere overheid er is om de lagere gemeenschap te dienen en bij te staan waar nodig, niet om erover te beschikken. De Spreidingswet keert die ordening om: het ministerie beslist, de gemeente betaalt en de inwoner mag lijdzaam toekijken. Wie weigert mee te werken, bekommert zich daarmee niet slechts om de belangen van de lokale bevolking, maar herstelt bovendien de verhouding tussen overheid en volk, tussen de directe naasten en de vreemdeling.
Lees ook: Hoe Nederland kan heroveren wat Maurice Crul verloren verklaart
De orde van de naastenliefde in de praktijk
Eén zinsnede in het Oldebroekse akkoord bracht de landelijke pers in beweging: bij asielopvang gaat de voorkeur uit naar “asielzoekers die cultureel dicht bij de Oldebroeker bevolking staan,” waarbij De Nooijer expliciet vervolgde christenen noemde. “Discriminatie,” luidde uiteraard prompt het verwijt. Echter, wie de christelijke traditie kent, herkent dat hier een oud principe in de praktijk wordt gebracht. Naastenliefde is geen vormeloze emotie die iedereen gelijk en gelijktijdig moet omvatten, maar een geordende deugd: men draagt allereerst verantwoordelijkheid voor wie het dichtstbij staat – een beginsel dat Sint-Thomas van Aquino in de dertiende eeuw al verwoordde. Zoals een vader allereerst voor zijn eigen kinderen zorgt, dient een overheid allereerst de eigen burgers en daarna wie haar in cultuur en geloof nabij is – zoals de vervolgde christen die werkelijk in nood verkeert en nergens anders heen kan. Dus zeker geen voorrang verlenen aan diegene hier illegaal binnenkomt om van de gastvrijheid te profiteren of, erger nog, met vijandige bedoelingen. Dat is geen hardheid, maar geordende barmhartigheid: het tegendeel van de valse naastenliefde die willekeurig en zonder enige maat iedereen binnenlaat en de rekening bij de directe naasten – de eigen bevolking – neerlegt.
Van de Veluwe tot de Zuid-Hollandse kust: het verzet smeult door heel Nederland
Oldebroek en Vlaardingen staan bepaald niet alleen. Uit een inventarisatie van het RD blijkt dat ongeveer negentig gemeenten zich in hun coalitieakkoord kritisch opstellen tegenover de Spreidingswet – van voorwaardelijke medewerking tot openlijk verzet – en dat zeker vijftien daarvan sturen op wie zij opvangen. Zo krijgt de orde van de liefde langzaam maar zeker weer gestalte. In december vallen de verdeelbesluiten voor de 88.000 opvangplekken uit de capaciteitsraming. Wat daarin wordt vastgelegd, moet uiterlijk 1 juli 2027 gerealiseerd zijn en tot ten minste 31 december 2028 blijven staan. Bezwaar schort het besluit niet op: wat in december wordt vastgelegd, geldt direct – ook terwijl een bezwaarprocedure loopt. Wat een gemeenteraad dit najaar niet weigert, ligt twee jaar in beton gegoten. Juist daarom telt elke gemeente die nu standhoudt dubbel, want moed werkt aanstekelijk. Hoe meer gemeenten zien dat weigeren loont, hoe onuitvoerbaarder de Spreidingswet wordt.
Eerbetoon aan Verzetsgemeenten
Echter, moed zonder steun slijt. Wie in de frontlinie staat, verdient dan ook geen schandpaal, maar lof en eer en steun. Daarom organiseert Cultuur onder Vuur een Eerbetoon aan de Verzetsgemeenten: tijdens een lobbytour wordt aan de standvastigste raadsleden, wethouders en burgemeesters persoonlijk een Oorkonde van Waardering overhandigd, samen met een bundel handtekeningen die 37.078 bezorgde Nederlanders plaatsten onder de petitie “Gemeenteraadsleden, beloof geen AZC te plaatsen!” Meer weten over en bijdragen aan dit eerbetoon? Klik dan hier!
Steekt ook u deze Verzetsgemeenten een hart onder de riem?
Teken daarom nu de petitie aan alle gemeenteraadsleden van Nederland: "Beloof geen AZC te plaatsen!"
Massa-immigratie en islamisering ondermijnen cultuur, welvaart en veiligheid. U kunt dit tegengaan door de komst van AZC's te blokkeren. Die macht heeft u! Geef prioriteit aan de toekomst van de burgers die u vertegenwoordigt: hardwerkende Nederlanders, starters, gezinnen – geen miljarden voor een eindeloze stroom aan asielzoekers, die islam en criminaliteit met zich mee brengen. Ik roep u daarom op te beloven geen AZC in uw gemeente te plaatsen.
Laatst bijgewerkt: 14 augustus 2026 20:25
