Kan Amsterdam zich bevrijden van de linkse wurggreep?
Volksrepubliek Amsterdam trekt zich niets aan van de wet
De recente onrust rond wooncomplex Stek Oost en de opvallende motie van GroenLinks illustreren hoe Amsterdam steeds vaker kiest voor eigen prioriteiten boven landelijke regels op het gebied van migratie en veiligheid. Met de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2026 in aantocht, laait het debat over de ‘Republiek Amsterdam’ weer op: hoe ver reikt lokale autonomie als het gaat om handhaving en openbare orde?
Interpellatiedebat Stek Oost: intimidatie, geweld en verkrachtingen
De recente gebeurtenissen in de Amsterdamse gemeenteraad illustreren op een pijnlijke manier de spanningen rond veiligheid en migratie in de hoofdstad. Op 18 februari 2026 vond een interpellatiedebat plaats over de misstanden in het wooncomplex Stek Oost, waar jonge starters en statushouders sinds 2018 samenwonen. Het debat, ingezet door oppositiepartijen zoals de VVD, richtte zich op meldingen van intimidatie, geweld, aanrandingen en ernstigere incidenten, waaronder een veroordeling voor verkrachting in 2024 en vermoedens van een groepsverkrachting in 2023 die niet tot aangifte leidden. Bewoners en medewerkers van woningcorporatie Stadgenoot meldden een onveilige situatie, wat leidde tot extra beveiliging en discussies over de toekomst van het project.
Plaatsvervangende schaamte: pijnlijk debat over veiligheid in Amsterdam
Tijdens het debat ontstond een ongewenst lacherig sfeertje rond opmerkingen over personen met een “mannelijkgeslachtsdeel (red.)” of “mannenproblemen”. Verschillende media en raadsleden noemden dit pijnlijk en ongepast, gezien de ernst van de aangiftes en de impact op slachtoffers, voornamelijk vrouwen. Het incident onderstreepte hoe gepolariseerd discussies over veiligheid en integratie in Amsterdam kunnen verlopen, waarbij de meerderheid van GroenLinks-PvdA en steunfracties de oorzaak van het probleem weigerde te koppelen aan de gemengde huisvesting met statushouders.
Amsterdam negeert nationaal beleid: het boerkaverbod
Dit patroon van lokale keuzes die afwijken van nationale kaders is niet nieuw. In november 2018 verklaarde burgemeester Halsema tijdens een bijeenkomst in Slotervaart dat Amsterdam het boerkaverbod – de Wet gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding – niet actief zou handhaven. Ze stelde dat vrouwen met niqab of boerka niet uit het openbaar vervoer zouden worden gehaald, omdat dit “zó niet bij onze stad past”. Hoewel de wet nationaal geldt in publieke ruimtes (zoals ov, onderwijs en overheidsgebouwen), kreeg handhaving geen prioriteit. Politie-inzet richtte zich op andere zaken. Dit leidde tot kritiek uit Den Haag, waar het toenmalige kabinet de uitspraak “ongepast” noemde. In de praktijk is het verbod landelijk nauwelijks gehandhaafd: evaluaties tonen aan dat er na jaren geen boetes zijn uitgedeeld, wat het tot een grotendeels symbolische maatregel maakt.
Motie GroenLinks: geen handhaving strafbaarstelling illegaal verblijf
Recent herhaalde zich een vergelijkbare benadering. Op 19 februari 2026 nam de gemeenteraad met 33 van de 45 stemmen een motie aan van GroenLinks-raadslid Milka Yemane. Deze roept op om, indien de Eerste Kamer de asielnoodmaatregelenwet goedkeurt – die illegaal verblijf strafbaar stelt met mogelijk celstraf – de gevolgen “zoveel mogelijk te beperken”. Yemane verwees expliciet naar het boerkaverbod: “Wat GroenLinks betreft wordt er niet gehandhaafd. Net zoals bij het boerkaverbod.” Hier zien we de arrogantie van de macht en dit is de kern van de "Republiek Amsterdam", de geuzennaam die veel opduikt in linkse kringen: het heeft een stadsbestuur dat haar eigen linkse opvattingen stelselmatig boven de nationale rechtsorde plaatst. Nationale wetten gelden alleen als ze zogenaamd "bij de stad passen" (of eigenlijk of ze bij de GroenLinks-regenten passen). Past het niet? Dan prioriteert men eenvoudigweg anders, wordt handhaving niet uitgevoerd en noemen ze dat vervolgens "progressief beleid".
Republiek Amsterdam: lokale autonomie boven nationale wetten
Formeel blijven landelijke wetten van kracht, ook in Amsterdam. Burgemeesters en gemeenteraden hebben echter speelruimte bij de prioritering van politie-inzet, die lokaal wordt gestuurd. Handhaving van dit soort wetten ligt vaak bij gespecialiseerde eenheden (vreemdelingenpolitie, IND), niet puur lokaal, maar door geen prioriteit toe te kennen, kan effectieve uitvoering beperkt blijven. Dit zal Amsterdam alleen maar nog onveiliger maken. Ondanks het feit dat de 17-jarig Lisa werd vermoord door een asielzoeker uit Nigeria en ondanks het feit dat de verkrachtingen in Stek Oost werden gepleegd door een statushouder uit Syrië, weigert de linkse gemeenteraad te erkennen dat het hier gaat om een probleem met ongecontroleerde migratie. Deze struisvogelpolitiek kent uiteindelijk maar één slachtoffer: de Amsterdammer.
Lokaal exceptionalisme versus de rechtsstaat
De wantoestanden in Amsterdam roepen vragen op over de balans tussen lokale autonomie en uniforme rechtsorde. Amsterdam profileert zich als een stad met eigen waarden rond inclusie, veiligheid en mensenrechten, niet zelden in spanning met landelijk beleid. Links heeft een grote mond over het respecteren van de rechtsstaat en wijst graag met het vingertje naar anderen, maar ze maakt zonder enige schroom een uitzondering voor haar eigen ideologische wensen. Die zijn boven de rechtsstaat verheven en precies dát is de hypocrisie van links.
Wilt u meer successen ter verdediging van de Nederlandse cultuur? Doneer vandaag!
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Steeds meer bezorgde burgers maken zich hard voor traditie, identiteit en soevereiniteit – en strijden samen met Cultuur onder Vuur tegen de linkse afbraak. Doneer daarom vandaag nog en wordt onderdeel van een unieke burgerbeweging die als enige zonder compromis, zonder één cent subsidie en mét succes opkomt voor een Nederland dat ook echt Nederland is!
Een belangrijke les voor rechtse partijen?
Met de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart 2026 in zicht, blijft het debat actueel: hoe ver reikt de ruimte voor afwijkend lokaal beleid? In de peilingen doet Forum voor Democratie het nu ontzettend goed en ze kunnen daarmee de uitvoering van de spreidingswet op allerlei manieren uitstellen,vertragen en tegenwerken - misschien zelfs lang genoeg tot er nieuwe Tweede Kamerverkiezingen zijn. Het is te hopen dat rechtse partijen daarom goed opletten en leren van hoe de Amsterdamse gemeenteraad verzet pleegt zonder in opstand te komen.
Amsterdam voor de Amsterdammers
Het is nu vooral zaak dat Amsterdammers van de politiek eisen dat er handhaving gaat plaatsvinden wanneer illegaal verblijf strafbaar wordt gemaakt. Amsterdam was niet altijd het linkse bolwerk dat het nu is, ooit werd de stad groot als bedevaartsoord van het Sacrament van Mirakel. Een feit waar de Stille Omgang nog altijd van getuigt. Het is te hopen dat Amsterdammers zich de katholieke wortels van hun stad weer herinneren en zich weten te bevrijden uit de wurggreep van het linksliberalisme.
Laatst bijgewerkt: 26 februari 2026 10:54