Wat D66 en Rob Jetten betreft ontvangt Nederland iedereen met open armen.
Hoe Jetten en D66 Nederland verkochten aan de massa-immigratie
D66 stond aan de wieg van de meest radicale asielpolitiek ooit met een dramatische demografische transformatie van Nederland tot gevolg. Iedereen leek dit na de zalvende woorden van Jetten tijdens de verkiezingscampagne alweer vergeten. Maar de feiten liegen er niet om.
Het falende midden
Het migratiebeleid onder de kabinetten-Rutte heeft de bevolkingsomvang en samenstelling van Nederland ingrijpend veranderd. Sinds 2010 is de netto migratie verantwoordelijk voor een toename van ongeveer 1,6 tot 1,65 miljoen inwoners, terwijl de natuurlijke aanwas (geboorten minus sterfgevallen) al sinds 2022 negatief is. Zonder migratie zou de bevolking krimpen. Deze ontwikkeling roept fundamentele vragen op over controle, integratie en de impact op de Nederlandse samenleving, cultuur en voorzieningen.
Asielpiek Syrië
Rutte I, toen nog gesteund door de PVV, introduceerde strengere maatregelen zoals betere controles en integratie-eisen, maar de netto migratie bleef positief en groeide alleen maar verder in latere jaren. Rutte II (2012-2017, met de PvdA) viel samen met de asielpiek door de Syrische crisis met een netto saldo van 134.000 in 2015 en 139.000 in 2016. Ter referentie: Haarlem, Arnhem en Apeldoorn hebben ca. 160.000 inwoners. Het zal dan ook niemand verrassen dat de opvang onder zware druk kwam te staan, met langdurige problemen in Ter Apel en torenhoge kosten voor de samenleving. Ondertussen nam de arbeidsmigratie uit EU-landen ook nog eens toe, terwijl integratie en huisvesting mijlenver achterbleven.
Asielpiek Oekraïne
Rutte III (2017-2022) en Rutte IV (2022-2024) markeerden de periode waarin D66 als coalitiepartner een prominente rol speelde. Het regeerakkoord sprak van “grip op migratie”, maar de praktijk was anders: het netto saldo liep op tot 108.000 in 2019 en bereikte een record van maar liefst 224.000 in 2022, gedreven door de Oekraïne-crisis, postcorona herstel en aanhoudende asiel- en arbeidsstromen. Asielaanvragen bleven substantieel (20.000 - 40.000 per jaar), terwijl gezinshereniging en EU-arbeidsmigratie relatief beperkt werden gereguleerd.
“Internationale verplichtingen”
D66 nam in deze kabinetten consequent een positie in die prioriteit gaf aan internationale verplichtingen, humane opvang en Europese samenwerking. De partij verdedigde het VN-vluchtelingenverdrag, pleitte tegen nationale asielplafonds en voor betere spreiding binnen de EU. Gezinshereniging en kennismigratie werden als waardevol gezien, met nadruk op integratie in plaats van restricties. Dit leidde tot spanningen met de VVD, die vaker pleitte voor harde quota’s en beperkingen op nareizigers. Rutte IV viel in 2023 uiteindelijk over dit conflict: de VVD eiste strenge plafonds en reductie van nareizigers, terwijl D66 (en de ChristenUnie) vonden dat dit in strijd was met Europees recht en het VN-Vluchtelingenverdrag.
Met open armen
Een opvallend voorbeeld van de houding van D66 komt van Rob Jetten zelf. In 2019 verklaarde hij als fractieleider: “We hebben juist méér arbeidsmigranten nodig, tienduizenden.” Hij pleitte ervoor om arbeidsmigranten “met open armen” te ontvangen, met goede huisvesting en bescherming tegen uitbuiting. Dit weerspiegelde de visie van D66 dat migratie economisch noodzakelijk was en dat negatieve sentimenten moesten worden weerstaan. In debatten benadrukte Jetten vaak dat migranten die bijdragen en zich aanpassen, deel uitmaken van de samenleving – en dat critici hen onterecht buitensloten.
De draai van Jetten
In 2025 kwam er bij D66, onder leiding van Jetten, een koerswijziging. Na de electorale nederlaag in 2023 erkende de partij opeens dat “het huidige migratiesysteem stuk is”. Jetten pleit nu voor een model geïnspireerd op Canada: asielaanvragen grotendeels buiten de EU afhandelen, selectie aan de buitengrens, snellere afwijzing en terugkeer, en een verschuiving “van migratie die ons overkomt, naar migratie die we zelf in de hand hebben”. Hij noemde het aanpassen van internationale verdragen, zoals het eerdergenoemde Vluchtelingenverdrag uit 1951, geen taboe meer. Dit is een substantiële aanscherping vergeleken met de positie in Rutte III en IV, waar D66 juist verzachting en Europese oplossingen voorstond.
Opportunisme pur sang
Deze draai wordt door Jetten verkocht als pragmatisch en noodzakelijk om de discussie niet aan de flanken over te laten. Wie iets verder doordenkt zal vooral opportunisme ontwaren. Jetten zelf zei in 2025 dat middenpartijen het initiatief moeten nemen, omdat jarenlang praten weinig resultaat opleverde. Ironisch, want Rutte IV viel juist omdat D66 en ChristenUnie niet mee wilden doen aan een hervorming van het migratiebeleid. Het mag duidelijk zijn dat deze kritiek electoraal gedreven is. Tijdens de kabinetten-Rutte droeg D66 bij aan een beleid dat leidde tot de hoogste instroom in de geschiedenis van Nederland, met gevolgen voor woningnood, zorg, onderwijs en sociale cohesie.
Teken daarom nu de petitie aan alle gemeenteraadsleden van Nederland: "Beloof geen AZC te plaatsen!"
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Massa-immigratie en islamisering ondermijnen cultuur, welvaart en veiligheid. U kunt dit tegengaan door de komst van AZC's te blokkeren. Die macht heeft u! Geef prioriteit aan de toekomst van de burgers die u vertegenwoordigt: hardwerkende Nederlanders, starters, gezinnen – geen miljarden voor een eindeloze stroom aan asielzoekers, die islam en criminaliteit met zich mee brengen. Ik roep u daarom op te beloven geen AZC in uw gemeente te plaatsen.
Nu al terugpeddelen
Integratieproblemen, segregatie in wijken en de druk op voorzieningen zijn reële problemen, maar ze dringen bij D66 niet door. In een interview in oktober 2025 liet Rob Jetten zich ontvallen dat het Nederlandse hervestigingsquotum stapsgewijs wordt verhoogd naar vijfduizend mensen per jaar. Het gedraai van D66 onderstreept hoe snel politieke posities kunnen verschuiven wanneer dit electoraal gunstig is. Dat de Nederlandse kiezer zich hierdoor in de luren laat leggen, geeft blijk van een veel breder probleem: namelijk de politiek als consumptieproduct. Het ene moment staat Kaag juichend op tafel (2021), het andere moment wordt D66 keihard afgestraft (2023) en vervolgens winnen ze doodleuk weer de verkiezingen (2025). Het dringt de vraag op wie de echte boosdoener is: het politieke midden of de zwevende kiezers die als vee achter de laatste politieke hype aanlopen.
Dit artikel verscheen eerder in onze publicatie Zwartboek Rob Jetten.
Bestel kosteloos: Zwartboek Rob Jetten
Waar wil de nieuwe premier heen met Nederland? Dat is wat dit eerste boek over de machinaties van de D66-leider blootlegt. Het laat de anti-christelijke, klimaatideologische en immigrationistische agenda zien van de politicus. Onmisbaar voor iedere Nederlander die bezorgd is om de D66-aanvallen op onze vrijheid, ons eigendom en onze cultuur. Bestel het vandaag nog kosteloos!
Laatst bijgewerkt: 28 maart 2026 11:55