Asielminister Van den Brink publiceert lijst van 24 Verzetsgemeenten die strijden tegen de Spreidingswet
Aan de schandpaal van CDA-asielminister Van den Brink hangt geen schande – er hangt een lauwerkrans. (bron)
CDA-asielminister Bart van den Brink heeft 14 nieuwe ‘weigergemeenten’ op het matje geroepen – bovenop de 10 die al onder toezicht staan – omdat ze niet voldoen aan de Spreidingswet en te weinig asielzoekers zouden opvangen. Cultuur onder Vuur doopt deze 24 uitposten in strijd tegen de Haagse asieldwang om tot de Erelijst van Verzetsgemeenten.
De Erelijst van 24 Verzetsgemeenten
Voluit luidt de Erelijst van Verzetsgemeenten: Aalten, Achtkarspelen, Bergen (Limburg), Beverwijk, Gemert-Bakel, Overbetuwe, Sluis, Valkenswaard, Voerendaal en Westland – de eerste 10 – en sinds kort ook Aalsmeer, Bronckhorst, Brunssum, Bunschoten, De Ronde Venen, Dinkelland, Hardinxveld-Giessendam, Hellendoorn, Lopik, Montfoort, Oldebroek, Oldenzaal, Vlaardingen en Vught. Hun burgemeesters en wethouders moeten zich op het ministerie komen verantwoorden en hun namen worden voortaan maandelijks openbaar gemaakt. Het heeft veel weg van een publiek vernederingsritueel zoals we dit van communistische regimes kennen, dat Den Haag onverbloemd als drukmiddel inzet. Echter, die opzet mislukt: terwijl het al gebrekkige draagvlak voor de massa-immigratie steeds verder afbrokkelt, leest een groeiend deel van Nederland deze maandelijkse publicatie niet als zwarte lijst, maar als eregalerij. Wie erop staat, heeft de belangen van zijn eigen inwoners zwaarder laten wegen dan de eisen van de Haagse Spreidingswet.
Lees ook: Spreidingswet: dweilen, maar de kraan open laten staan
De schandpaal van Van den Brink
Achter het beleefde 'bestuurlijke gesprek' schuilt een escalatieladder met zes treden, die eindigt waar de lokale democratie ophoudt: in het uiterste geval verleent de minister zelf de vergunning voor een opvanglocatie, over het hoofd van de gemeenteraad heen. "Dat zal dan ergens in het najaar zijn," dreigde Van den Brink begin juli alvast, om eraan toe te voegen: "Laten we hopen niet in die situatie te komen. Maar tegelijk: de wet is de wet." Doch, toen Amsterdam onder leiding van GroenLinks-burgemeester Femke Halsema openlijk weigerde het boerkaverbod te handhaven, ontbood geen minister de hoofdstedelijke bestuurders en verscheen er geen maandelijkse schandlijst. De wet is de wet – maar kennelijk alleen wanneer deze de linkse agenda van nationale zelfverloochening dient.
Oldebroek weigert, West Betuwe procedeert
De gemeenten op de Erelijst staan bovendien allerminst alleen: volgens Van den Brinks eigen telling voldoen 107 van de 342 Nederlandse gemeenten niet aan de opvangtaak – bijna één op de drie. Bij een zeker aantal is dat een bewuste, principiële keuze. In Oldebroek verklaarde CVO-wethouder Tom de Nooijer tegenover het Nederlands Dagblad zich niet te zullen voegen: "Het van hogerhand doordrukken van asielopvang is destructief." De gemeente West Betuwe koos de juridische route en sleepte het ministerie voor de rechter om de opgelegde 150 opvangplaatsen te weren, terwijl de raad van Westland al eerder uitsprak dat er geen draagvlak is voor een AZC. Weigeren, vertragen, procederen – het verzet krijgt op elk bestuurlijk front vorm.
Subsidiariteit in werking
Nog veelzeggender is het verzet dat geen persverklaring nodig heeft. Van den Brink stuurde recentelijk een brief aan 223 gemeenten die geen of te weinig actie hadden ondernomen in het kader van de Spreidingswet, met de vraag hoe zij aan de eisen denken te gaan voldoen – 47 gemeenten reageerden helemaal niet. "Als je de discussie in de samenleving ziet, vind ik dit een verbazingwekkende manier van werken," klaagde de minister in de Tweede Kamer, kennelijk vergeten dat niet-meewerken een beproefd Haags wapen is sinds ambtenaren het strenge asielbeleid van zijn voorganger Faber saboteerden – alleen kaatst het nu de andere kant op. De cijfers achter het zwijgen zijn vernietigend: volgens een analyse van het Reformatorisch Dagblad op basis van officiële cijfers heeft 39 procent van alle Nederlandse gemeenten nog geen enkele opvangplek gerealiseerd, terwijl een kleine kopgroep tot wel 416 procent (!) van de doelstelling realiseert. Dat is geen falen dat om méér dwang vraagt. Linkse gemeenten die de grenzeloze massa-immigratie omarmen, dragen de gevolgen van hun eigen keuze. Gemeenten die hun burgers wel beschermen, houden de deur dicht en dragen de vrucht van vrede en rust. Zo hoort het: subsidiariteit in werking. De rijksoverheid heeft zich niet te mengen in de belangen van vrije burgers en hun lokale gemeenschap – zeker niet om de asielchaos die Den Haag zelf organiseerde over het land uit te smeren.
De feiten staan aan de kant van de weigeraars
En deze weigerende raadsleden hebben de feiten aan hun kant. Uit het nieuwste WODC-rapport blijkt – ondanks de sussende kop erboven – dat de asielcriminaliteit op vrijwel alle fronten stijgt. Hoe reëel de zorgen van omwonenden zijn, bekende de gemeente Lochem onbedoeld zelf, toen zij buurtbewoners rondom het AZC duizend euro per adres toestopte voor beveiligingsmaatregelen: camera's, sloten, hekken. Een overheid die haar burgers geld geeft om zich te wapenen tegen de asielchaos waarmee zij hen opzadelt, spreekt haar eigen geruststellingen tegen. De Verzetsgemeenten doen simpelweg waarvoor hun kiezers hen aanstelden: de veiligheid en samenhang van de eigen gemeenschap vooropstellen.
December wordt het uur van de waarheid
De inzet wordt de komende maanden alleen maar hoger. In december maakt het kabinet alle verdeelbesluiten bekend: de opvangplekken – 88.000 in totaal volgens de capaciteitsraming – moeten er uiterlijk 1 juli 2027 zijn en blijven tot ten minste 31 december 2028 staan. Wat een gemeenteraad dit najaar niet weigert, ligt daarna 2 jaar in beton gegoten – en dat verzet loont, bewees Elst, waar een AZC-plan onder druk van bewoners van tafel ging na een unanieme raadsmotie. De 24 gemeenten op de Erelijst van Verzetsgemeenten mogen zich dan ook gedragen weten door de talloze Nederlanders die achter hen staan. Elke maand publiceert Den Haag zijn lijst opnieuw en elke maand is er plaats voor nieuwe namen. Echter, aan de schandpaal van Van den Brink hangt geen schande – er hangt een lauwerkrans.
Teken daarom nu de petitie aan alle gemeenteraadsleden van Nederland: "Beloof geen AZC te plaatsen!"
Massa-immigratie en islamisering ondermijnen cultuur, welvaart en veiligheid. U kunt dit tegengaan door de komst van AZC's te blokkeren. Die macht heeft u! Geef prioriteit aan de toekomst van de burgers die u vertegenwoordigt: hardwerkende Nederlanders, starters, gezinnen – geen miljarden voor een eindeloze stroom aan asielzoekers, die islam en criminaliteit met zich mee brengen. Ik roep u daarom op te beloven geen AZC in uw gemeente te plaatsen.
Laatst bijgewerkt: 11 augustus 2026 19:22
