Wie het christendom verdedigt, is een racist, aldus ‘humanist’ Robbert Bodegraven in De Volkskrant
Wie het christendom verdedigt, stelt Bodegraven, zegt in feite: “onze cultuur is wit en superieur.” (bron/bron)
Wie het kruis verdedigt, krijgt het etiket ‘racist’ opgeplakt van Robbert Bodegraven, directeur van het Humanistisch Verbond, in De Volkskrant. Hij had beter kunnen zwijgen – en dat heeft alles te maken met het verleden van zijn eigen traditie.
Humanistisch Verbond richt pijlen op Hugo Bos in De Volkskrant
Maandagavond 21 september publiceerde De Volkskrant een opiniestuk van Robbert Bodegraven, directeur van het Humanistisch Verbond, onder de kop “Gebruik ‘joods-christelijke cultuur’ niet als politiek wapen.” Boven het stuk prijkt een foto van Hugo Bos, campagneleider van Cultuur onder Vuur, en de openingszin citeert zijn woorden over de leeravond van De Leskamer in Gouda over christelijk verzet, in november 2025: “We mogen als natie, als christenheid, niet langer over ons heen laten lopen.” Bodegraven beschrijft de avond als een “fascinerende mengelmoes” van orthodoxe christenen en cultuurchristenen en besluit spottend met: “Voorwaarts, christenstrijders.” Wie het christendom verdedigt, stelt hij verderop, zegt in feite: “onze cultuur is wit en superieur.” De verdedigers van die cultuur zouden de samenleving willen “zuiveren” van alles wat zij als vijandig zien.
Lees ook: Over geloof en moed: bijeenkomst in Gouda over christelijk verzet in Nederland
Het christendom ‘superieur’? Jazeker
‘Racisme,’ dus. Zo kennen we onze linkse vrienden weer. ‘Wit’? Volledig uit de lucht gegrepen. ‘Superieur’? Jazeker, maar dan het christendom: boven de islam, boven het atheïsme. En daar staat Cultuur onder Vuur zonder schroom achter. Het punt voor punt weerleggen van het stuk is onbegonnen werk: het zit vol projecties, verdraaiingen en onwaarheden. De auteur doet iets veel interessanters waar we in deze reactie de aandacht op willen vestigen. Onze cultuur, schrijft Bodegraven trots, is gevormd door “het afbreken van de macht van kerk, koning en staat” – een strijd die “sinds de zestiende eeuw” loopt en uitmondt in wat hij een “eeuwenlange intellectuele en morele evolutie” noemt.
Lees ook: Heiligen over islam: 'Christus bracht vrede, Mohammed geweld'
Bodegraven bevestigt revolutionaire geest
Bodegraven bevestigt hiermee precies wat de Braziliaanse katholieke denker professor Plinio Corrêa de Oliveira al in 1959 beschreef in zijn hoofdwerk Revolutie en Contrarevolutie. Corrêa de Oliveira richtte de beweging Traditie, Familie en Privé-eigendom (TFP) op. Civitas Christiana, de stichting achter Cultuur onder Vuur, maakt deel uit van die internationale TFP-familie. Hij laat zien dat wat wij meemaken geen reeks losse incidenten is, maar één lange omwenteling die in de zestiende eeuw – dezelfde eeuw die Bodegraven noemt – voor het eerst in volle hevigheid doorbrak en sindsdien in golven door onze beschaving rolt, gedreven door een hoogmoed die geen gezag boven zich duldt en het verlangen om aan geen enkele grens gebonden te zijn. Tekenend genoeg noemt Bodegraven zelf de renaissance en de Verlichting als bronnen – precies de perioden die Corrêa de Oliveira aanwijst als eerste fasen van die Revolutie. Eerst moest het gezag van de Kerk weg, toen dat van de koning en vandaag dat van het gezin en zelfs dat van man en vrouw. ‘Humanisten’ zoals Bodegraven noemen zulks ‘vooruitgang,’ maar wie de lijn doortrekt, ziet waar het eindigt.
Hiërarchie: daar zit de pijn
Eén woord in het stuk verraadt waar het de auteur werkelijk om draait: hiërarchie. Wie het christendom omarmt, schrijft Bodegraven, “onderstreept de hiërarchie die eraan ten grondslag ligt.” Dáár zit de pijn. Er staat iets boven ons, waaraan wij als christenen dienstbaar zijn: God, het gezin, de wijsheid van generaties vóór ons. Dat er dingen zijn die we niet zelf mogen of kunnen bepalen, dát verdraagt hij niet. Alles moet gelijk en alles moet kunnen – een afgoddelijke ‘vrijheid.’ Wie daar ‘nee’ tegen zegt, krijgt een etiket: racist, extremist, gevaarlijk. Dat zijn geen argumenten maar toverwoorden, net als het linkse dogma dat voorschrijft dat het aanwijzen van onderscheid per definitie problematisch is: ze wensen u de mond te snoeren nog voordat u iets heeft durven zeggen.
Lees ook: Hoe het gelijkheidsdogma van Ashley Terlouw de asielchaos veroorzaakt
Christus maakt geen onderscheid tussen rassen
Ja, de schepping is inderdaad hiërarchisch: geen mens, geen dier, geen blad aan een boom is gelijk aan een ander. Ongelijkheid is een gegeven. En, fundamenteler nog, zoals de heilige Thomas van Aquino leert, behoort de ongelijkheid der dingen juist tot de volmaaktheid van de schepping. Een plant staat hoger dan een mineraal, omdat zij leeft. Een dier staat hoger dan een plant, omdat het bovendien waarneemt en begeert. De mens staat boven het dier, omdat hij een met vrije wil en rede begiftigde onsterfelijke ziel heeft en naar Gods beeld geschapen is. Echter, vervolgens dicht Bodegraven christenen zonder enige onderbouwing de overtuiging toe dat het blanke ras superieur zou zijn. Dat heeft met onze strijd niets te maken: Christus maakt geen onderscheid tussen rassen. In de ogen van de Schepper is ieder mens gelijkwaardig in zijn menszijn.
Lees ook: Wat zegt Sint-Thomas van Aquino, middeleeuws theoloog, over immigratie?
De ongelijkheid tussen mensen die wel wezenlijk is
Doch, mensen zijn onderling niet in alles gelijk: zij verschillen in gaven, kracht, kennis en maatschappelijke plaats – de een is bijvoorbeeld van adel, de ander niet. Maar in hun natuur zijn alle mensen gelijk. Daarom mag geen ras zich superieur achten aan een ander ras: allen hebben eenzelfde menselijke ziel, zijn naar Gods beeld geschapen en tot hetzelfde eeuwige doel geroepen. De Kerk zei dat al in 1937, midden in nazi-Duitsland, bij monde van paus Pius XI in de encycliek Mit brennender Sorge: “Wie het ras, of het volk, of de staat (…) tot hoogste norm van alle waarden maakt (…) en ze met afgodendienst vergoddelijkt, die verdraait en vervalst de door God geschapen en door God bevolen orde der dingen.” Wie het ras vergoddelijkt, keert de goede orde om – en dat geldt ook wanneer door revolutionair rechts met het nazisme wordt gedweept. Wie de christelijke beschaving verdedigt, verdedigt juist die goede orde.
Het eugenetische erfgoed van humanisten
Kijk overigens even wie hier over racisme en “zuiveren” begint. Bodegraven is sinds 2021 directeur van het Humanistisch Verbond, dat in 1952 in Amsterdam mede aan de wieg stond van een humanistische internationale, de International Humanist and Ethical Union, samen met onder meer de American Humanist Association. Het oprichtingscongres werd voorgezeten door de Britse bioloog Julian Huxley, die van 1959 tot 1962 voorzitter was van de Britse Eugenics Society. Eugenetica is het gedachtegoed dat mensen indeelt in hogere en lagere soorten, in superieure en inferieure mensen, en de ‘minderwaardigen’ wil terugdringen, onder andere via anticonceptie, gedwongen sterilisatie, abortus en euthanasie. Het nazibewind bracht dat denken in de praktijk, door wie het als ‘minderwaardig’ beschouwde – onder wie joden en gehandicapten – systematisch te vervolgen en te doden. ‘Humanist’ Huxley bleef ook na de Tweede Wereldoorlog een overtuigd pleitbezorger van eugenetisch beleid.
Eugeneticus Margaret Sanger, ‘Humanist van het Jaar’
En de Amerikaanse humanisten met wie het Humanistisch Verbond samen optrok, riepen in 1957 niemand minder dan Margaret Sanger uit tot ‘Humanist van het Jaar.’ Ook Huxley werd enkele jaren later, in 1962, nog met diezelfde ‘eer’ bekroond. Sanger was eugeneticus en de oprichtster van de beweging die uitgroeide tot abortusgigant Planned Parenthood, dat inmiddels ruiterlijk haar ‘racistische allianties’ en haar aansluiting bij een eugenetische beweging die ‘geworteld was in blank superioriteitsdenken’ erkent. In 1926 sprak ze zelfs een bijeenkomst van vrouwen van de Ku Klux Klan toe. Sanger had zich tot doel gesteld de geboortes van de zwarte Amerikaanse bevolking te beperken. Ze richtte haar inspanningen doelbewust op zwarte buurten, als onderdeel van het “Negro Project” (1939), en hoopte op steun van zwarte artsen en geestelijken om te voorkomen dat ‘bekend zou worden’ dat ze ‘de negerbevolking willen uitroeien’ – haar eigen woorden! Het past volledig in de racistische oorsprong van de abortusbeweging. Is dat nu die “morele evolutie” waar Bodegraven zo trots op is? Wie in dát glazen huis woont, moet misschien niet met stenen gooien.
Het glazen huis is nog groter
Bodegraven was van 2017 tot 2020 directeur van het Wetenschappelijk Bureau GroenLinks – de partij die inmiddels met de PvdA is opgegaan in fusiepartij PRO. Uit diezelfde koker kwam deze zomer nog een vergelijkbare minachting voor het leven voort door oud-GroenLinks-bestuurder en rijksambtenaar Brechtje Paardekooper, die op Bluesky instemmend reageerde op de zin “een goede boer is een dode boer.” En Bodegraven werkte bij Oxfam Novib, de Nederlandse tak van de hulporganisatie die wereldwijd het nieuws haalde met een schandaal rond seksfeesten in Haïti waarbij mogelijk minderjarige prostituees betrokken waren. Het Humanistisch Verbond zelf lanceerde eind 2022 met BNNVARA een burgerinitiatief dat de Tweede Kamer opriep abortus uit het Wetboek van Strafrecht te halen. Toeval? Nee: het is dezelfde antichristelijke geest die hen drijft.
Lees ook: Wierd Duk: "Late abortus is moord", VVD’er Frits Huffnagel: "Het is toch geen kindje?"
De dijkwacht groeit
Maar nu het belangrijkste. Een omwenteling die zeker is van haar zaak, negeert haar tegenstanders. Ze valt alleen aan wat haar werkelijk hindert. Bodegraven maakt zich duidelijk druk, want hij ziet dat de wind draait: onze beweging noemt hij zelf “niet kansloos.” Dat een leeravond van tien maanden geleden, waar 400 bezoekers moesten worden weggestuurd wegens ruimtegebrek, De Volkskrant nog altijd bezighoudt, zegt genoeg – links lijkt sterk, maar het is vaak bluf. Zijn stuk is een erkenning: wie met Cultuur onder Vuur opkomt voor de christelijke beschaving, staat de linkse agenda in de weg, jaar na jaar, ondanks beschimping, fysieke aanvallen en juridische procedures. Professor Corrêa de Oliveira zag ook wat zo’n revolutionaire golf uiteindelijk tegenhoudt: een kern van mensen die weten wat ze willen bewaren en weigeren mee te drijven. Denk aan onze dijken: het water drukt altijd en de dijk houdt alleen stand zolang er mensen zijn die hem bewaken, onderhouden en stutten waar nodig.
Wat is afgebroken, kan herbouwd worden
Bodegraven bedoelt zijn stuk natuurlijk als waarschuwing. Wij lezen het als bemoediging. Want wat eeuwenlang is afgebroken, kan weer worden opgebouwd, door mensen die weigeren mee te drijven. Christenen worden al tweeduizend jaar bespot en vervolgd om hun trouw en staan daarmee in een goede traditie. Ze mogen ons uitschelden, ze mogen ons voor ‘racist’ uitmaken – maar wij weten beter. En wij buigen niet. Immers, “zalig, die vervolging lijden om de gerechtigheid, want hun behoort het rijk der hemelen. Zalig zijt gij, als men u om Mijnentwil beschimpt en vervolgt, en vals beschuldigt van allerlei kwaad” (Mt. 5:10-11). En wie de dijk wil bewaken, moet weten waar het water vandaan komt: precies dat legde Corrêa de Oliveira bloot in Revolutie en Contrarevolutie – waar de omwenteling begon, wat haar drijft, waar ze eindigt en vooral hoe een strijdbare kern het tij kan keren.
Bestel kosteloos: Revolutie en Contrarevolutie (eBook)
Als er één boek is dat licht kan schijnen in de postmoderne duisternis, dan is het dit boek: Revolutie en Contrarevolutie van katholiek denker professor Plinio Corrêa de Oliveira. “Als de Revolutie wanorde is, is Contrarevolutie het herstel van Orde.” – Bestel het nu kosteloos!
Laatst bijgewerkt: 29 september 2026 10:58