Wat oppositie jarenlang probeerde te bereiken, bereikte Amerika in minder dan drie uur. Plots was Venezuela verlost van een marxistische dictator. (bron)
Drie overwegingen over wat er in Venezuela is gebeurd
Het nieuwe jaar begon met een knal. In de vroege ochtend van 3 januari drongen Amerikaanse troepen een Venezolaanse veiligheidsbasis binnen en voerden president Nicolas Maduro en zijn vrouw weg om in Amerika terecht te staan voor beschuldiging van drugshandel.
Plots was Venezuela verlost
Wat oppositietroepen jarenlang hadden geprobeerd te bereiken, bereikten Amerikaanse speciale eenheden in minder dan drie uur. Plotseling was Venezuela verlost van een marxistische dictator die het werk van zijn voorganger Hugo Chávez voortzette. Venezolanen in binnen- en buitenland vierden feest.
Reden tot vreugde
Het eerste wat opvalt aan deze inval is dat deze actie objectief gezien een reden tot vreugde is. Het ging hier niet alleen om het uitschakelen van een corrupte politicus. Het maakte een einde aan de carrière van iemand die enorme schade en verlies aan mensenlevens had veroorzaakt in wat ooit het meest welvarende land van Latijns-Amerika was.
De linkse weg naar de ondergang
Zijn daden hebben miljoenen Venezolanen negatief beïnvloed. Nicolas Maduro heeft ertoe bijgedragen dat het land is veranderd in een hel waar de meest elementaire voorzieningen en infrastructuur in puin liggen. Acht miljoen mensen hebben het land verlaten, waardoor er nog 28 miljoen achterbleven. De enorme olie-industrie van het land is onder dit corrupte regime uiteengevallen. De bevolking leeft in angst, omdat communistische Cubaanse troepen het leger controleren en ervoor zorgen dat Venezuela zijn linkse weg naar de ondergang blijft volgen.
Een schandaal en een schande
Het feit dat een dergelijke situatie decennialang heeft kunnen voortduren, is een schandaal en een schande voor alle landen. Een soortgelijk schandaal doet zich voor in verband met de communistische dictaturen in Cuba, Nicaragua, Noord-Korea en China. Zij hebben allemaal hun bevolking onderdrukt met een anti-natuurlijke ideologie en een lange geschiedenis van wrede tirannie.
Westerse linkse activisten blijven communisten steunen
Deze schande en dit schandaal strekken zich uit tot linkse activisten in het Westen die, ondanks het overweldigende bewijs van wijdverbreide ellende, communistische landen blijven steunen en de smeekbeden negeren van hun bevolking die hun vaderland ontvlucht om te overleven. Deze socialistische activisten propageren dit verderfelijke systeem verder in hun eigen landen, waardoor hun medeburgers hetzelfde leed te verduren krijgen.
Het principe van solidariteit
Iedereen heeft de plicht zich tegen deze regimes te verzetten door hen de middelen tot ondersteuning te ontzeggen. Alle vrije landen moeten zich eveneens bij dit verzet aansluiten, in overeenstemming met het katholieke principe van solidariteit. Dit principe houdt in dat de gemeenschappelijke conditie van het mens-zijn alle mensen verenigt in het streven naar het algemeen welzijn van de samenleving en morele doelstellingen. Dit leidt ook tot een familie van naties die door banden van solidariteit met elkaar verbonden zijn om gerechtigheid, vrede, veiligheid en het algemeen welzijn van alle naties na te streven.
Lees ook: Waarom is links tegen privé-eigendom?
Ingrijpen bij schending natuurwet
Deze ware solidariteit, die de mensheid verenigt, nodigt naties uit om in tijden van nood individueel of collectief in te grijpen. Deze actie kan materiële, diplomatieke of militaire hulp omvatten. De gelegenheden voor interventie omvatten natuurrampen, piraterij, slavernij, genocide, religieuze vervolging of ideologische onderdrukking. Overal waar het basisprincipe van de natuurwet, “doe goed en vermijd kwaad,” op schokkende wijze wordt geschonden, moeten landen zich uitspreken en, indien mogelijk, actie ondernemen.
Te lang stilgezwegen
Te lang heeft het Westen gezwegen terwijl het Venezolaanse volk leed onder marxistische tirannie. Nog langer heeft het Cubaanse volk op dezelfde manier te lijden gehad onder ondraaglijke misstanden. De situatie is zo ernstig geworden dat sinds 2020 meer dan twee miljoen mensen het eiland hebben verlaten. De meest elementaire voorzieningen zijn niet langer gegarandeerd, terwijl Westerse linkse politici het regime schaamteloos blijven prijzen.
De zwakte van het communisme
Het nieuwjaarsincident was een welkome uitzondering op de regel van cynische medeplichtigheid die het naoorlogse tijdperk heeft gekenmerkt. Het relatieve gemak waarmee Delta Force-commando's de verdedigingslinies hebben doorbroken, geeft alleen maar aan hoe zwak deze communistische regimes eigenlijk zijn.
Narco-socialisme: de werkelijke oorzaak
De tweede overweging betreft de reden voor de actie in Venezuela. Deze werd uitgevoerd onder het voorwendsel van drugshandel. De aanklacht tegen het echtpaar Maduro op grond van de Amerikaanse wetgeving rechtvaardigde dus de actie. De aard van de marxistische regering leent zich goed voor deze handel, aangezien linkse politici zich niet verantwoordelijk achten voor een hogere morele wet. Elke actie die de “dictatuur van het proletariaat” bevordert, wordt als moreel en rechtvaardig beschouwd. De marxistische guerrillastrijders in het naburige Colombia zijn inderdaad al lang nauw betrokken bij de drugshandel als middel om hun operaties te financieren en de bourgeoisie te vernietigen.
Lees ook: In Latijns-Amerika neemt de rode vloed van het marxisme af
De belangrijkste reden voor de inval
Het marxistische regime van Venezuela neemt dan ook gemakkelijk een rol op zich in de drugshandel naar Amerika als middel om de morele orde van het land te vernietigen. Wat gezegd en benadrukt moet worden, is dat het narco-socialisme het echte doelwit van Amerikaanse militaire actie moet zijn en niet alleen criminele drugshandelbendes. De belangrijkste reden voor de inval moet zijn om het lang lijdende Venezolaanse volk te bevrijden van het wrede marxistische juk. Al het andere is secundair.
Een socialistische infrastructuur die moet worden verwijderd
De laatste overweging betreft de toekomst na Maduro. Alleen Maduro verwijderen lost het primaire probleem niet op. Hij liet een bende misdadigers en trawanten achter die het corrupte narco-socialistische regime mogelijk maakten. Deze criminelen hebben zich schuldig gemaakt aan talloze misdaden tegen de menselijkheid. Ze worden gesteund door een netwerk van Cubaanse agenten binnen de veiligheidsdiensten die Venezuela in de marxistische invloedssfeer houden.
Geen ware bevrijding zolang marxisten de dienst uitmaken
Elke echte verandering moet deze corrupte infrastructuur uit de weg ruimen. Een deal sluiten met de huidige narco-socialistische regering houdt de onderdrukking van het Venezolaanse volk in stand. Het komt neer op het belonen van de cipiers voor het opsluiten van het volk. Geen enkele echt anti-marxistische figuur zal zich vrij voelen om politiek te handelen zolang deze mensen belangrijke ambten en veiligheidsfuncties bekleden. Voor de marxisten is een overeenkomst een stukje papier dat alleen geldig is zolang het de revolutie bevordert.
Arrestatie Maduro is reden tot zowel vreugde als bezorgdheid
Zodoende is de verrassingsaanval op 3 januari dan ook een bron van zowel vreugde als bezorgdheid. Eindelijk is de marxistische tiran Maduro verdwenen, om nooit meer terug te keren. Iedereen moet zich echter zorgen maken over de verschrikkelijke figuren die nog aan de macht zijn. Elke echte oplossing moet het werk voltooien en Venezuela de vrijheid teruggeven om over zijn eigen lot te beslissen.
Dit artikel verscheen eerder op tfp.org
Laatst bijgewerkt: 8 januari 2026 10:14
