Hoe links radicale tribale modellen toepast voor zijn revolutie in Latijns-Amerika
De verheerlijking van het primitieve Amazone-leven is onderdeel van de linkse cultuurstrategie.
Links in Latijns-Amerika heeft lange tijd vertrouwd op gewapende strijd en guerrillaoorlogen om politieke macht te verwerven. Deze klassieke methode van revolutie richtte zich tegen de rijken, het establishment en de religie. Zij liet een spoor van bloedvergieten en geweld achter.
Marxisten gebruiken tribale elementen
De linkse beweging heeft echter nog een andere kant die zij inzet om haar revolutie te bewerkstelligen en die verder reikt dan de marxistische doctrines. Om een sterkere band met de massa’s te claimen, hebben linkse ideologen heidense en tribale elementen geïntegreerd in hun streven naar politieke macht. De ketenen van de onderdrukte arbeiders zijn verdwenen. Inheemse rituelen en heilige veren zijn inmiddels mainstream geworden.
Links en de bevrijdingstheologie
Deze trend weerspiegelt veranderingen die in de jaren zeventig zijn ingezet. In die tijd sloegen marxisten de handen ineen met vooraanstaande katholieke figuren uit de bevrijdingstheologiebeweging. Samen propageerden zij een veel radicalere stroming van het marxistische gedachtegoed, waarin inheemse praktijken werden geïntegreerd in hun strijd. De revolutie van vandaag is veel meer cultureel dan politiek van aard.
Het droombeeld van een wereld zonder privébezit
Deze nieuwe marxisten beweren dat de Latijns-Amerikaanse stammen veel dichter bij het communistische ideaal staan dan industriële arbeiders. De stammen kennen geen privé-eigendom of religieuze moraal. Gelijkheid en vrijheid heersen in het stamleven. Verlichte missionarissen werden aangemoedigd om van de Indianen te leren in plaats van hen te bekeren. Zo maakte de bevrijdingstheologie de weg vrij voor inheemse volkeren om deel uit te maken van het nieuwe proletariaat dat dit radicalere programma vertegenwoordigt.
Sjamanen met smartphones
Wanneer linkse regeringen nu in Latijns-Amerika aan de macht komen, laten sterke tribale invloeden niet lang op zich wachten. Sjamanen en toverdokters met smartphones vinden een plaats in linkse regeringen. Sterke tribale invloeden maken deel uit van wat marxisten het „socialisme van de eenentwintigste eeuw“ noemen, dat alle gemarginaliseerde leden van de samenleving omvat, zoals inheemse volkeren en de lhbt-gemeenschap.
Aanklacht tegen het tribalisme in 1977
Deze koerswijziging naar een radicalere vorm van marxisme werd in 1977 aan de kaak gesteld door de Braziliaanse denker prof. Plinio Corrêa de Oliveira. Hij schreef een boek met de titel: Indiaans tribalisme: het communistisch-missionaire ideaal voor Brazilië in de eenentwintigste eeuw. Het werk documenteert de versmelting van marxistisch politiek denken met een geïdealiseerd inheems leven zonder eigendom, moraal, wetgeving of hiërarchie. Hij voorzag op profetische wijze hoe links deze visie uiteindelijk zou overnemen om zijn programma in Latijns-Amerika te helpen doorvoeren.
Plinio Corrêa de Oliveira
Prof. Corrêa de Oliveira toonde tevens aan hoe dit programma in strijd was met de leer van de Kerk en riep de gelovigen op zich te verzetten tegen deze omkering van waarden en de christelijke beschaving te verdedigen. De vooraanstaande katholieke denker laat er geen twijfel over bestaan dat het doel van deze neopaganistische missionarissen de vernietiging van de westerse beschaving is.
De ontmanteling van het gezin
Hij nodigt lezers uit om aandacht te schenken aan de woorden van de subversieve predikers: „Luister hoe zij prediken over de ontmanteling van het gezin en de hedendaagse samenleving, het uitsterven van de bescheidenheid en de ondergang van de gehele christelijke traditie. Luister hoe zij blanke kolonisten beschuldigen van tirannieke onderdrukkers en bloeddorstige dieven te zijn. Ziet u hoe zij erop uit zijn de verworvenheden van de pioniers en missionarissen uit voorbije eeuwen te vernietigen.”
Veranderende dynamiek
Toen het boek werd geschreven, waren de inspanningen van die neo-missionarissen erop gericht de samenleving te verlaten, inheemse idealen te vinden in de afgelegen jungles en mensen uit te nodigen deze voorbeelden te beschouwen als voorbeelden om na te volgen. Zo zouden deze ideeën zich door de blootstelling aan inheemse praktijken in inheemse gebieden door de hele samenleving verspreiden.
Heidense rituelen in parlementen
De dynamiek van deze inspanning is nu echter veranderd. Aangemoedigd door Kerkelijke functionarissen en linkse politici komen de inheemse sjamanen uit de oerwouden tevoorschijn en betreden zij het politieke leven. Heidense ceremonies worden nu gehouden in parlementsgebouwen en openbare vergaderingen. Linkse leiders veroordelen het christendom nu als een kolonisatorische kracht die moet worden vermeden en veroordeeld. Bevrijdingstheologen kunnen hun standpunten bijstellen om een „Amazone“-visie op de kerk te bevorderen die de revolutie van links ondersteunt.
De Cubaanse connectie
Verslaggever Yoe Suarez, die schrijft voor The Washington Stand, bevestigt dat inheemse hekserij nu onlosmakelijk verweven is met het Latijns-Amerikaanse socialisme. Het is overal te vinden. Hij vertelt bijvoorbeeld hoe Fidel Castro Hugo Chávez omringde met babalaos – Cubaanse sjamanen. Zij waren verankerd in het politieke, militaire, partijpolitieke en institutionele weefsel van de Venezolaanse revolutie. Hun aanwezigheid droeg ertoe bij dat het chavisme aan de macht bleef.
Sekte met dierenoffers
Na de dood van Chávez in 2013 handhaafde Nicolás Maduro, zijn inmiddels gevangen genomen opvolger, heidense banden, met name met de Afro-Caribische sekte Santería, die vaak gepaard gaat met controversiële dierenoffers. In het presidentiële paleis Miraflores in Caracas bevinden zich heiligdommen die aan deze religie zijn gewijd.
Lees ook: Drie overwegingen over wat er in Venezuela is gebeurd
Bolivia en Colombia introduceren indigenisme
Overal waar links in Latijns-Amerika heeft gewonnen, zijn neopaganistische sekten actief. Met zijn grote inheemse bevolking is Bolivia een belangrijk centrum voor inheemse politieke praktijken. De voormalige Boliviaanse president Evo Morales maakte het tot onderdeel van zijn programma om christelijke praktijken te vervangen door heidense. Zo schafte hij bijvoorbeeld het gebruik van de Bijbel tijdens officiële beëdigingsceremonies af. Hij vierde zijn tiende jaar aan de macht met een staatsceremonie waarbij offers werden gebracht aan de aardgodin Pachamama. Hij bevorderde sjamanistische rituelen en spirituele reinigingen op oude heilige plaatsen, voordat hij in 2019 uit zijn ambt werd gezet.
Controversieel inheems ritueel
In 2022 begon de linkse president van Colombia, Gustavo Petro, zijn ambtstermijn met een controversieel inheems ritueel. De extreemlinkse kandidaat van dit jaar, Iván Cepeda, en zijn running mate, Aida Quilcué, een inheemse activiste, luidden hun campagne in met een inheems ritueel in Cauca, waarbij zij om wijsheid en evenwicht vroegen. Het tweetal verloor van de christelijke kandidaat, Abelardo de la Espriella.
De terugkeer van Mexico naar het neopaganisme
Ook in Mexico is links sterk betrokken bij neopaganistische activiteiten. President Claudia Sheinbaum profileert zich als een verlichte wetenschapper van de moderne wereld. Haar inauguratie stond echter bol van inheemse rituelen en symboliek. De eerste vrouwelijke president van het land nam een inheemse ambtsstaf in ontvangst in het gezelschap van vrouwen die 70 inheemse en Afro-Mexicaanse volkeren vertegenwoordigden. De ceremonie omvatte gebeden, gezangen, wierook en copa en werd geleid door traditionele genezers en marakate-sjamanen.
Geen priester aanwezig
Hoewel de overgrote meerderheid van de Mexicanen het katholieke geloof belijdt, was er geen katholieke priester of prelaat aanwezig bij het evenement. De inheemse religies van Mexico stonden met name bekend om hun gebruik van mensenoffers aan de goden. Het is schandalig dat moderne leiders zouden willen terugkeren naar geloofsovertuigingen die zoveel geweld en bloedvergieten hebben veroorzaakt.
Bestel kosteloos: Pensioen in de uitverkoop (eBook)
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Het eerste boek dat de volle omvang van de pensioenroof onthult!
De band tussen socialisme en neopaganisme
Het is echter in overeenstemming met de onnatuurlijke filosofie en de vertekende geschiedenis van het socialisme dat het in verband wordt gebracht met heidendom en hekserij en de onnatuurlijke en barbaarse praktijken daarvan. Wanneer een politiek systeem geen verband houdt met de natuurwet die goed en kwaad definieert, zal het ernaar streven zich te verenigen met soortgelijke systemen. Zo maakt het socialisme gebruik van tribalisme om verder te gaan dan de klassieke marxistische mythen en de dwalingen van het neopaganisme over te nemen.
Crisis van de Kerk
De sterke banden tussen het socialisme en het indigenisme helpen de huidige linkse aanval op de westerse beschaving en haar vruchten te verklaren. Dit valt samen met de vernietiging van de moraal door de seksuele revolutie. Deze revolutie wordt verder in de hand gewerkt door de crisis binnen de Kerk, aangezien degenen die zich ertegen zouden moeten verzetten, deze juist ondersteunen en in haar kielzog verwarring zaaien.
Wat is de oplossing?
De oplossing zal inderdaad voortkomen uit een herkerstening van de wereld, niet uit een terugkeer naar barbaarse heidense tijden. Gelukkig verliest links in heel Latijns-Amerika aan macht, nu linkse partijen uit de regering worden verdreven. Mensen voelen zich niet aangetrokken tot linkse programma’s, zelfs niet wanneer deze in inheemse verpakking worden aangeboden.
Wapen tegen de Westerse beschaving
De linkse krachten blazen de al lang verlaten barbaarse praktijken van inheemse volkeren nieuw leven in en gebruiken deze als wapen tegen de westerse beschaving. Zij geven weinig om het welzijn en de ontwikkeling van deze volkeren, die zich onder de bescherming van de Kerk hebben verbeterd.
Dit artikel verscheen eerder op tfp.org.
Laatst bijgewerkt: 7 september 2026 13:39
