Een overzicht van het politieke panorama in 2025 - de chaotische weg naar een multipolaire wereld
Als we terugkijken op de belangrijkste politieke gebeurtenissen in de wereld in 2025, zien we een beeld dat zowel verwarrend als verontrustend is voor degenen die de christelijke beschaving willen verdedigen. Er is zoveel veranderd dat we de patronen en logica waaraan we gewend zijn, niet meer kunnen herkennen.
Geopolitieke fragmentatie
In plaats van verschillende onderwerpen te behandelen die van invloed waren op de wereld, zullen we ons concentreren op één centraal thema dat boven alle andere uitsteekt. Dat is de toegenomen geopolitieke fragmentatie van de samenleving. Deze trend zal ons helpen om beter te begrijpen wat er in 2025 is gebeurd en ons voor te bereiden op de toekomst.
Einde van de naoorlogse orde
Dit onderwerp zal ons ook helpen beseffen dat we getuige zijn van een dramatische ineenstorting van de instellingen, praktijken en regels die de orde na de Tweede Wereldoorlog hebben gedomineerd. Een van de gevolgen is de toegenomen polarisatie die tot onoverbrugbare verdeeldheid leidt. Een ander gevolg is dat de eens zo formidabele eenheid van het linkse establishment in het hele Westen aan het afbrokkelen is, terwijl er een nieuwe, ongedefinieerde situatie ontstaat.
Plinio Corrêa de Oliveira
We zullen dus onderzoeken hoe deze specifieke trend het wereldnieuws in 2025 domineerde. Om het jaar beter te begrijpen, hebben we een prisma nodig om de gebeurtenissen te interpreteren. Het boek Revolutie en Contrarevolutie van prof. Plinio Corrêa de Oliveira zal ons prisma zijn. Volgens de logica van dit belangrijke boek is de moderne geschiedenis een strijd tussen twee krachten: de vijanden van de Kerk en de christenheid (de Revolutie) en degenen die de christelijke beschaving tegen hen verdedigen (de Contrarevolutie).
Aanval op de christelijke orde
Deze Revolutie (met een hoofdletter R) is de verbindende kracht achter een enorme aanval op de christenheid die eeuwenlang heeft geduurd. Deze Revolutie is een proces dat de wereld naar steeds grotere fasen van opstand tegen de christelijke orde voert. Daarom zullen we de krachten van de Revolutie en de Contrarevolutie in 2025 onderzoeken. We zullen de politieke versnippering van dat jaar binnen een revolutionair proces bespreken om te begrijpen hoe we in onze huidige situatie zijn beland en waar deze naartoe zou kunnen leiden.
Lees ook: Plinio Corrêa de Oliveira: De stilte doorbroken
Stabiele maar uitzinnige welvaart
De huidige fase van het revolutionaire proces begint met de triomf van de links-liberale orde na de Tweede Wereldoorlog, die de economie, de politiek en de cultuur heeft gedomineerd. Dit kader creëerde een links-liberaal establishment gebaseerd op de rechtsstaat, vrije markten en politieke vrijheid. Deze ‘klassieke’ fase van het liberalisme heeft geleid tot een stabiele maar uitzinnige welvaart, een vertekend beeld van vrijheid en een relativistische consensus over hoe de orde moet worden gehandhaafd.
Zelfvernietigende elementen in het liberalisme
Het liberalisme kent echter ook zelfvernietigende elementen. Bijzonder opmerkelijk is de tolerantie voor immoreel gedrag onder het mom van een vertekend beeld van persoonlijke vrijheid. Deze acceptatie blijkt corrosief te zijn voor de liberale samenleving in het algemeen en vijandig tegenover de kerk in het bijzonder.
Seksuele revolutie
De seksuele revolutie van de jaren zestig gaf aanleiding tot een meer revolutionaire vorm van liberalisme, gepromoot door voorstanders van een radicale ontketening van ongebreidelde passies. Deze nieuwe revolutionairen stellen alle zekerheden, beperkingen en regels ter discussie. Zo roept bijvoorbeeld de ‘transgender’-beweging twijfel op over het begrip identiteit en schrapt zij degenen die het tegendeel durven te denken.
Klassiek-liberalisme maakt plaats voor wokisme
De gebeurtenissen in 2025 weerspiegelen een gewelddadige botsing binnen het liberalisme tussen degenen die de klassieke liberale orde willen behouden en degenen die de links-liberale principes tot hun uiterste consequenties willen doorvoeren, met het oog op een ‘woke’ samenleving zonder grenzen. Zo was 2025 een jaar waarin het klassieke liberale establishment en de bijbehorende wereldorde ongekende aanvallen ondergingen van zowel rechts als links. Er vindt een grote verschuiving plaats.
Disruptie van oude aannames
Deze verandering is te zien in het uiteenvallen van de naoorlogse consensus om met elkaar om te gaan, als gevolg van de groeiende ontevredenheid over het huidige systeem. Internationaal zijn we getuige van de ontmanteling van het Westen. Overal zien we dat de politiek van disruptie oude aannames ter discussie stelt. Het belangrijkste aspect van deze verandering is het disruptieve karakter ervan. Het is niet de inhoud van de disruptieve maatregelen die problematisch is, aangezien deze vaak noodzakelijke hervormingen en vergeten morele principes omvatten. Het belangrijkste is het idee van disruptie zelf. We zijn getuige van een agressieve aanpak die gevestigde regels en protocollen negeert. Het resultaat is een verontrustende chaos, een wildgroei aan destructieve acties en het uiteenvallen van eeuwenoude allianties.
Donald Trump
In 2025 was de belangrijkste manifestatie van deze ontwrichting de opkomst van populisme aan zowel de linker- als de rechterkant van het politieke spectrum. De terugkeer van Donald Trump als president van de Verenigde Staten gaf een enorme impuls aan deze wereldwijde trend. Veel van de verkiezingen van vorig jaar weerspiegelden hoe de ontevredenheid leidde tot ontevredenheid onder de kiezers, wat deze opkomst van het populisme aanwakkerde. We zien dezelfde ontwrichting overal waar populisme is opgekomen, met name in Europa en Latijns-Amerika. Aan de linkerkant vertegenwoordigt de overwinning van Zohran Mamdani als burgemeester van New York City een socialistische versie van populistische politiek.
China en Rusland profiteren
In 2025 zien we ook nieuwe mondiale herschikkingen die de wereld op zijn kop hebben gezet. Tegelijkertijd hebben landen als China en Rusland geprofiteerd van de verstoringen en de wrok die deze teweegbrengen. Zij bieden antiwesterse alternatieven. Een uiting van deze herschikking is de verstoring van de naoorlogse handelsrelaties die gedurende decennia zorgvuldig zijn opgebouwd, met de terugkeer van protectionisme en handelsoorlogen.
Tarievenoorlog
De belangrijkste stap in dit verband was de tarievenoorlog van Amerika met bijna alle landen. Deze stap heeft de mondiale toeleveringsketens opnieuw ingericht. Soms hebben de tarieven vrienden en bondgenoten vervreemd en zelfs sympathie getoond voor sommige vijandige mogendheden (zoals Rusland). Daarom nemen sommige landen hun toevlucht tot alternatieven met antiwesterse beleidsmaatregelen.
Lees ook: Trump en de tarieven: gaat het bij de invoerheffingen echt om de invoerheffingen?
BRICS-landen
De opkomst van de BRICS-landen, waaronder Brazilië, Rusland, India, China en andere landen, vormt bijvoorbeeld een directe uitdaging voor Amerika en Europa. De consistente en weloverwogen acties van China hebben inderdaad deals opgeleverd voor sommige landen die zich het slachtoffer voelen van de agressieve populistische herschikking.
NAVO verzwakt
In 2025 heeft deze herschikking de militaire allianties die sinds de Tweede Wereldoorlog bestonden, op hun grondvesten doen schudden. De NAVO en andere westerse defensiepacten zijn aanzienlijk verzwakt door de opkomst van een meer nationalistische benadering. Ook hier is Amerika de meest actieve speler. Bondgenoten in Europa, Azië en het Midden-Oosten reageren door op zoek te gaan naar alternatieve partnerschappen, hun nationale defensie te versterken en hun internationale betrekkingen te diversifiëren.
Verdeeldheid door oorlog in Oekraïne en Gaza
Ondertussen is de onheilspellende alliantie van Rusland, China, Iran en Noord-Korea in 2025 versterkt, waardoor de wereld veel minder stabiel is geworden. Het concrete effect van deze verzwakte banden is dat conflicten blijven voortwoekeren. In 2025 zorgden oorlogen in Oekraïne en Gaza voor nieuwe verdeeldheid in dit herschikte Westen. De weloverwogen diplomatieke inspanningen die kenmerkend waren voor eerdere verdragen, zijn vervangen door haastig ondertekende overeenkomsten waarin essentiële details onopgelost blijven.
Westen raakt verzwaakt door klimaatideologie en wokisme
Deze ontwrichtende herschikking heeft ook een positief effect gehad door de overeenkomsten te verzwakken die landen bonden aan linkse, ecologische en woke-doelen. De Verenigde Staten hebben zich bijvoorbeeld teruggetrokken uit mondiale klimaatverplichtingen, zoals het Akkoord van Parijs. Door deze nieuwe nationalistische visie waren landen inderdaad vrijer om zich te verzetten tegen immigratie, eco-alarmisme, woke-ideologie en transgenderisme. In 2025 werden de mandaten voor diversiteit, gelijkheid en inclusie (DEI), die ooit grote invloed hadden in het bedrijfsleven, overal verslagen.
Linkse nederlagen in Zuid-Amerika
Deze verstoring is bijzonder effectief geweest in het omverwerpen van klassieke linkse politieke modellen en regeringen. De verkiezingen in 2025 resulteerden in de nederlaag van linkse kandidaten in Bolivia en Chili. Zij sluiten zich aan bij Argentinië en Paraguay, die al conservatieve regeringen hebben. Toekomstige verkiezingen in Colombia en Peru zullen naar verwachting naar rechts opschuiven, aangezien Zuid-Amerika linkse modellen afwijst.
Politieke fragmentatie
Ondanks deze voordelen die links verzwakken, zorgt het ontbreken van een vertrouwd kader tussen landen voor wrijving en spanning tussen de nieuw gevormde blokken van landen. Het vormt de basis voor een nieuwe mondiale configuratie. De toename van politieke fragmentatie betekent dus een stap voorwaarts in het revolutionaire proces, aangezien deze verstoring meer onzekerheid en wanorde in de hand werkt. De revolutie vordert met deze trends, omdat het doel ervan meer is dan alleen een herschikking van oude allianties.
Postmodernisme omarmd
In 2025 zagen we belangrijke stappen in de richting van de ontmanteling van het Westen en de bijbehorende christelijke fundamenten. In plaats daarvan ontstaat wat veel leiders (waaronder de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio) een “multipolaire” wereld noemen, waarin een nieuw postmodern verhaal wordt omarmd.
De islam, de EU en China gelden als gelijkwaardig
De opkomst van een multipolaire wereld betekent een herconfiguratie van de postmoderne wereld, waarbij wordt afgestapt van de traditionele, door het Westen geleide economische en politieke structuren en wordt overgestapt op een systeem met meerdere invloedscentra en ideologieën. De meer radicale “invloedscentra” roepen op tot de omverwerping van het Westen. In plaats van het Westen is het nieuwe model niet langer gebaseerd op universele principes zoals de rechtsstaat die alle landen moeten respecteren, maar op een verbrijzeling van waarden volgens de dictaten van ‘beschavingsstaten’ onder leiding van de VS, de EU, China, Rusland, de islam, Afrika en Latijns-Amerika – die allemaal als gelijkwaardige verhalen worden beschouwd.
Revolutie en Contrarevolutie
Een dergelijke stap is revolutionair vanuit het perspectief van prof. Plinio Corrêa de Oliveira's Revolutie en Contrarevolutie, dat de christelijke orde verdedigt. Deze nieuwe wereldvisie stelt dat er geen objectieve waarheid of moraal bestaat. Alles wordt bepaald door de beschavingsstaten – of ze nu communistisch, islamitisch, seculier of anderszins zijn. Een van de belangrijkste voorstanders van deze visie is Aleksandr Doegin, een naaste adviseur van de Russische president Vladimir Poetin. Hij noemt deze stap openlijk een revolutie, die groter zal zijn dan de communistische revolutie van 1917.
Lees ook: Waarom Aleksandr Doegin de Trump-revolutie prijst
Ontwrichting van de christelijke beschaving
Er zijn nog veel meer opmerkelijke gebeurtenissen in 2025. Ze vinden echter allemaal plaats in een wervelwind van verwarrende chaos. In ons overzicht van de politieke situatie in 2025 hebben we geprobeerd de radicale veranderingen om ons heen in perspectief te plaatsen door ze te beschouwen als een grote paradigmaverschuiving. We moeten de ontwrichting van instellingen en procedures inderdaad zien als meer dan willekeurige gebeurtenissen. Deze nieuwe veranderingen zijn gericht op de westerse wereld zoals wij die kennen. Ze vormen een bedreiging voor de christelijke grondslagen, die de wereld zo veel goeds hebben gebracht.
Linkse nederlaag betekent niet per se overwinning van christelijke beschaving
In 2025 zagen we dat deze ontwrichtingen de vorm aannamen van grote herschikkingen, die het wereldtoneel op zijn kop zetten en zekerheden en gevestigde praktijken ondermijnen. Deze processen kunnen ook schadelijke linkse woke-waarden ontwortelen, maar ze betekenen geen terugkeer naar de christelijke orde. Rondom deze processen ontstaan inspanningen van landen als China om het Westen te ondermijnen en linkse ideologieën als belangrijke modellen in te voeren. Deze “multipolaire” wereld is inderdaad gebaseerd op een proces met mysterieuze, verborgen en relativistische doelen die ver afstaan van de christelijke beschaving die wij nastreven.
Er blijven goede obstakels tegen het kwaad van de Revolutie
Dit plan voor een multipolaire wereld zit vol complicaties en tegenstrijdigheden. Het ontwrichtende en wanordelijke karakter van politieke fragmentatie werkt het doel ervan tegen. Bovendien vormen de overblijfselen van de goede orde obstakels voor de uitvoering van deze Revolutie. In 2025 bleven veel conservatieven zich verzetten tegen de ontmanteling van het Westen. Anderen vochten in de cultuuroorlog die de christelijke moraal ondersteunt. We kunnen de toegenomen polarisatie noemen die conservatieven dwong hun standpunten te bepalen, de waarheid te bevestigen en universele morele codes te erkennen. De strijd is dus nog lang niet voorbij.
Lees ook: Over geloof en moed: bijeenkomst in Gouda over christelijk verzet in Nederland
Laten we vertrouwen op God
Bovendien mogen we onze horizon niet beperken tot politieke strijd. De spirituele sfeer heeft een enorme invloed op de geschiedenis van naties. Het recordaantal bekeringen tot het katholieke geloof in 2025 toont de werking van God in de zielen, die alle dingen mogelijk maakt. Al deze spirituele acties hebben gevolgen voor politieke gebeurtenissen en kunnen belangrijke contrarevolutionaire obstakels vormen die zich verzetten tegen de oplegging van een nieuwe multipolaire wereld. Het jaar 2025 was een uitdagend jaar voor iedereen die de traditie verdedigt. Nu we 2026 ingaan, moeten we op God en de Heilige Moeder vertrouwen om ons de kracht en het inzicht te geven om de contrarevolutionaire strijd voort te zetten.
Dit artikel verscheen eerder op tfp.org.
Laatst bijgewerkt: 9 januari 2026 20:07
