Ondernemers krijgen de schrik van hun leven als een pensioenfonds hen sommeert premie af te dragen. Deze afbeelding is gemaakt met AI; de persoon op de foto is niet Lizzy Visscher-de Koning.
Van dagbesteding naar dwang: pensioenfonds zadelt sociaal betrokken onderneemster op met tonnenclaim
Lizzy Visscher-de Koning wil kwetsbare kinderen op haar manege structuur en perspectief bieden. In plaats daarvan belandt zij in een conflict met PFZW, die haar wil verplichten tot pensioenafdracht.
Paardrijden voor kinderen die het moeilijk hebben
Lizzy Visscher-de Koning heeft een grote passie: paarden. Haar droom ging in vervulling, toen zij in 2018 de manege kon kopen waar ze als kind leerde paardrijden. Tegenwoordig heeft het bedrijf dertig paarden en pony’s, waarop kinderen les krijgen. Daar zijn ook kinderen bij die het moeilijk hebben in het leven. Visscher-de Koning heeft oog voor hun lot, vanuit haar achtergrond als sociaalpedagogisch hulpverlener.
'Prachtig om te zien hoeveel plezier ze hebben'
Zo organiseert ze rijlessen voor thuiszitters: kinderen die zijn vastgelopen op school. “Dat is een schrikbarend grote groep,” zegt Visscher-de Koning tegen NRC. “We proberen ze meer structuur in hun leven te geven, zelfvertrouwen op te laten bouwen door activiteiten te doen. Soms zijn de kinderen dagen niet van hun kamer gekomen. Hier kunnen ze lekker buiten bezig zijn. Het is prachtig om te zien als ze weer plezier ervaren, ook voor hun ouders.”
Bureaucratisch moeras
Voor deze dagbesteding krijgt de manegehoudster via een coöperatie een vergoeding van de gemeente. Over de tarieven en voorwaarden heeft zij daarbij niets te zeggen, “ook als de gemeenteraad besluit de vergoeding met 5 euro per uur te verlagen.” Met tegenzin accepteert Visscher-de Koning de grillen van de omvangrijke bureaucratie.
Onderneemster wil helpen bij pensioenopbouw
Maar daar houdt de dwang niet op. De manegehoudster ging een paar jaar geleden eens rondkijken of zij extra pensioenopbouw voor haar medewerkers kon regelen. In de Nederlandse paardensector is er namelijk geen standaardregeling. Zelf je oudedagvoorziening regelen is voor veel mensen echter lastig. Het is begrijpelijk dat een onderneemster dan vanuit haar zorgplicht een regeling wil treffen, waardoor medewerkers zonder omkijken pensioen opbouwen.
Pensioenfondsen zijn onduidelijk
De zoektocht werd Visscher-de Koning niet makkelijk gemaakt. Ze vond de informatie van pensioenfondsen onoverzichtelijk. Uiteindelijk kwam ze uit bij het bedrijfstakpensioenfonds voor de Landbouw, een sector waar een manege goed in past. Dat leek haar de beste optie om vrijwillig bij aan te sluiten.
Pensioenfonds Zorg en Welzijn
Daar dacht het Pensioenfonds Zorg en Welzijn (PFZW) echter heel anders over. Dat ontdekte de manegehoudster tot haar schrik toen zij een brief kreeg van het fonds. PFZW deelde daarin mee dat de manege zich verplicht bij het fonds moest aansluiten. Bovendien moest het bedrijf met terugwerkende kracht premie afdragen over de lonen van medewerkers.
PFZW eist een ton
PFZW had alvast een factuur bijgevoegd, met het verzoek 20.000 euro over 2022 te betalen. Daarop volgde een barrage van facturen over eerdere jaren waarin Visscher-de Koning (volgens PFZW) verzaakt had premie te betalen. De teller staat nu op een ton. De rekeningen maken dat zij haar bedrijf niet verder kan uitbouwen.
Pensioenfonds kan deelname afdwingen
Dat ondernemers gedwongen worden mee te doen aan pensioenfondsen, is helaas staande praktijk. In Nederland geldt het verplichtstellingsbesluit: bedrijven kunnen door het pensioenfonds van hun sector gedwongen worden tot deelname. Deze schending van de vrijheid van onderneming is des te schrijnender nu pensioenfondsen steeds klimaatactivistischer beleggen. Ondernemers die niets hebben met deze linkse agenda kunnen hoogspringen en laagspringen, maar ze moeten pensioenpremie afdragen aan het fonds van hun sector.
Lees ook: Gedwongen winkelnering door pensioenfondsen: een kooi waar niemand uit mag
'Pensioengoeroe' Erik Lutjens
Nu is PFZW over de zorg- en welzijnsector gesteld. Maar een manege is toch geen zorginstelling? Slechts 15 procent van omzet komt uit dagbestedingen. Visscher-de Koning stapte daarom naar de rechter. Daarbij had zij slechts een jurist van de rechtsbijstand aan haar zijde. De PFZW liet zich daarentegen vertegenwoordigen door Erik Lutjens, hoogleraar pensioenrecht en volgens de website van zijn Zuidas-kantoor “de pensioengoeroe van Nederland”. Lutjens is de onbetwiste favoriet van de pensioensector én de Staat als bij een rechtszaak hun institutionele belangen in het geding zijn.
Onbegrijpelijk oordeel van de rechter
U kunt de uitkomsten raden. De rechter koos de kant voor PFZW. De redenering is dat de manege weliswaar geen zorginstelling is, maar toch activiteiten ontplooit die uit zorgpotjes betaald worden en daarom onder PFZW valt. Een onbegrijpelijk oordeel voor Visscher-de Koning. “Ik heb er toch geen invloed op uit welk potje van de overheid ik word betaald? Maar dat bepaalt dus wel de pensioenplicht.”
Eén uur zorg is genoeg om door PFZW besprongen te worden
Visscher-de Koning wil andere ondernemers waarschuwen, zegt zij tegen NRC. Wie actief is in de sector zonder verplichte deelname aan een pensioenfonds, maar wel activiteiten ontplooit in de zorg, kan zo gedwongen worden tot deelname. Eén uur zorgwerkzaamheden per weekis al genoeg om door PFZW besprongen te worden. Daarbij worden heffingen uitgestort die ondernemers failliet kunnen maken. De manegehoudster heeft een naburig tuincentrum dat dagbesteding aanbiedt al gewaarschuwd.
Deze dwang treft iedereen die iets voor kwetsbaren doet
“Dit is een sectorbedreiging,” constateert de onderneemster, “vooral voor de gecombineerde bedrijven: de kringloopwinkels, de zorgboerderijen, de horeca. Het is toch zuur als je hierop failliet gaat? Wie wil nog dagbesteding aanbieden als dit de consequenties zijn? Dat ik hier de regels maak op mijn eigen erf, is vanzelfsprekend, maar dat pensioenfondsen zo hun eigen regels mogen maken, waar is dat vastgelegd? Dit moet niet kunnen.” Visscher-de Koning wil in hoger beroep.
Pensioenfondsen doen het slecht
De Nederlandse pensioensector wordt niet moe te benadrukken dat we het “beste stelsel” ter wereld hebben. Dat valt steeds lastiger vol te houden. Fondsen draaien verlies door klimaatlinks beleggen. Ze verkopen aandelen van winstgevende bedrijven die niet meegaan in de diversiteitsgekte. Ze weigeren te indexeren en staan zo toe dat de inflatie pensioenen opeet. Ondertussen blijven hun beheerkosten maar stijgen.
"Het kan niet meer verdedigd worden"
Deze wanprestaties zouden acceptabel zijn als werkgever én werknemer de keuze hadden om uit te stappen, over te stappen of in het geheel niet met pensioenopbouw bij een fonds te beginnen. Die keuze is er niet. Ons stelsel kent veel verplichtingen, met weinig voordeel. Zoals pensioenadvocaat Hans van Meerten stelt: “Geen inspraak maar wel alle risico’s dragen en verplicht deelnemen aan pensioenfondsen – het kan niet meer verdedigd worden.”
Bestel kosteloos: Pensioen in de uitverkoop (eBook)
Het eerste boek dat de volle omvang van de pensioenroof onthult!
Laatst bijgewerkt: 27 februari 2026 12:22
