Kan remigratie ons redden van de migratiecrisis?

Steeds vaker wordt in migratiekritische hoek gesproken over ‘remigratie’. Biedt de al dan niet gedwongen terugkeer van allochtonen een oplossing voor de migratieproblematiek?

Wat is remigratie?

‘Remigratie’ staat bij rechts-extremisten voor “het vertrek van mensen met een niet-westerse migratieachtergrond.” Dat schrijven inlichtingendiensten AIVD en NCTV in een nieuw rapport. Het is een “officiële term” (dan denken we aan de Remigratiewet, in 1998 aangenomen door de Tweede Kamer) die ook op vrijwillige terugkeer kan duiden, aldus de diensten, maar het “wordt door rechts-extremisten bewust als eufemisme gebruikt voor gedwongen uitzettingen.” ‘Remigratie’ mondt uit in “massadeportatie”.

Martin Sellner

Een prominente voorstander van ‘remigratie’ in deze zin is Martin Sellner. De 37-jarige Oostenrijker was in mei 2026 één van de sprekers op de Remigration Summit in Portugal, een grote bijeenkomst van remigratievoorstanders. Op de website Heimatkurier.at legt Sellner zijn visie op ‘remigratie’ uit. Dat definieert hij als een “pakket politieke maatregelen om de migratiestromen om te keren, teneinde op lange termijn de meerderheid van de autochtone bevolking te waarborgen en de transformatie van het land tot een multinationale staat te voorkomen.” 

Lees ook: Sliedrecht: Syriër leidt groepsverkrachting van 18-jarig meisje

Wie niet assimileert, moet weg

Het doel van ‘remigratie’ is “het behoud van de etnisch-culturele identiteit”, vooral tegen de “Afro-Arabische vervangingsmigratie”. Sellner ontkent dat hij staatsburgerschappen op basis van “biologische kenmerken” wil ontnemen. Het gaat hem om de identificatie met de Leitkultur van een land. Een vreemdeling die niet assimileert, moet gestimuleerd worden tot terugkeer. Hoe ziet beleid langs deze lijnen eruit? “Vreemdelingen en personen met een dubbele nationaliteit die hier op andere rechtsgrondslagen dan het asielrecht verblijven, maar niet zijn geassimileerd en een last vormen voor het land, moeten op lange termijn eveneens gaan wonen waar hun hart nu al ligt.”

Waarom is links tegen 'remigratie'?

Welke vorm en mate van dwang hieraan te pas komt, legt Sellner niet uit. Wil hij geen munitie geven aan critici? Voor academici, journalisten en politici die meer aan de linkerzijde van het ideologisch spectrum zitten, is “dwang” als een rode lap op een stier. Niet vanwege vrijheidszin: linkse mensen willen op allerlei vlakken meer dwang door de staat. Wat veel tegenstanders van ‘remigratie’ niet zint, is het dwingen van migranten. Die worden geïdealiseerd als slachtoffers, maar worden door links ook gezien als aanjagers van een culturele omwenteling in Europa, weg van de traditionele christelijke cultuur. 

Geloof ontbreekt in remigratiepleidooi

Sellner benadrukt dat remigratiebeleid “uitdagingen” met zich meebrengt, maar “op lange termijn is het echter de enige mogelijkheid om welvaart, veiligheid, democratie en identiteit te redden.” Een opvallende afwezige in dit rijtje is geloof. Moet dat dan niet gered worden? Het christendom komt in Sellners visiestuk niet voor. De identiteit die hij voorstaat is daarmee een lichaam zonder kloppend hart. Het risico van ‘remigratie’ is hier dat bij gebrek aan bovennatuur de lagere natuur – de huidskleur – de gemene deler wordt. Seculiere remigratievoorstanders komen dan ook vaak uit op de blanke etnostaat als doel.

Hoe meet je assimilatie?

Stel dat ‘remigratie’ beleid wordt in Nederland. Hoe wordt dan de mate van assimilatie gemeten? Ben je dan een goede Nederlander als je homoseksualiteit accepteert? Een Syrische christen die walgt van lhbt moet dan het land verlaten – terwijl hij in moreel opzicht dichter bij de Nederlandse christelijke cultuur staat dan de atheïstische lhbt-activist.

Wat is de Nederlandse cultuur?

Laten we zeggen dat deze Syriër absoluut wil blijven. Hij zou zijn leven niet zeker zijn in zijn thuisland, dat geregeerd wordt door de leider van de Syrische Al-Qaida. Hij wil dolgraag doen wat nodig is om te assimileren. In welk groter geheel moet hij dan opgaan? De Nederlandse cultuur bestaat immers niet, zo is de opvatting van veel academici, beleidsmakers en journalisten. Ons Nederlanders bindt hooguit het antibindmiddel “doe waar je zelf zin in hebt”. Een alternatief voor deze seculier-liberale cultuur ontbreekt geheel in het remigratiebeleid van Sellner, terwijl het onmisbaar is om tot een werkbare definitie te komen van de identiteit die beschermd moet worden.

Lees ook: Wat is de Nederlandse cultuur? Uit het verre Brazilië klinkt een antwoord

Revolutie gaat niet weg als vreemdelingen vertrekken

Terug naar onze Syriër. Hij zakt voor zijn assimilatie-examen en vertrekt, samen met zowat alle allochtonen. Nederland is weer bijna helemaal blank. Hardline remigrationisten hebben gewonnen. Dan blijven de grootste problemen voor onze christelijke beschaving gewoon bestaan: vrije abortus, seksuele ontaarding, jachtige consumptie, godslasterende media. 

Blanke etnostaat is geen oplossing

Deze zonden zijn door roomblanke Nederlanders geïntroduceerd in een tijd dat er amper migranten waren. Deze zonden hebben onze cultuur verzwakt, waardoor we kwetsbaar zijn voor islamitische massa-immigratie. Je kunt er vergif opnemen dat een hypothetische blanke etnostaat zonder christelijke cultuur opnieuw een magneet voor migranten worden. De natuur verdraagt geen vacuüm; de wereldbevolking evenmin. Als een cultuur een gat laat ontstaan, vult een andere die op. Dat is in de notendop het fenomeen islamisering.

Het voorbeeld van de middeleeuwen

Veel voorstellen van Sellner klinken uiterst redelijk. Een enkele keer noemt hij nota bene Angela Merkel als inspiratie: “In 2017 riep zij op tot een ‘nationale krachtinspanning’ voor de massale uitzetting van illegalen.” Maar verstandig beleid ontaardt snel als er geen onderliggend geloof is dat het gulden midden bewaart tussen hypernationalisme en hyperglobalisme. De late middeleeuwen zijn hierin een voorbeeld: verscheidene naties verenigd in één Kerk. Eén lichaam met verschillende ledematen, maar één kloppend hart: het Heilig Hart van Jezus. In dit Europa kon Sint-Thomas van Aquino als Italiaan in Parijs gaan studeren – en betogen dat je maar beter twee generaties wacht voordat je migrantenfamilies burgerschap geeft.

Lees ook: Wat zegt Sint-Thomas van Aquino, middeleeuws theoloog, over immigratie?

"Demografische ontwikkeling"

‘Remigratie’ is niet alleen identiteitsbehoud, benadrukt Sellner. Het beoogt ook een “ommekeer in de demografische ontwikkeling, die garandeert dat autochtonen de bepalende meerderheid in hun thuislanden blijven.” Allochtonen die weinig kinderen krijgen mogen blijven. En de autochtonen dan? Die krijgen zo weinig kinderen dat er, als ze eenmaal bejaard zijn, niemand meer hebben om hen te wassen en aan te kleden. 

Laatst bijgewerkt: 26 september 2026 14:57