Vladimir Poetin op vriendenbezoek bij de communistische dictator Kim Jong-un van Noord Korea. Poetin allieert zich consistent met antichristelijke regimes. Bron afbeelding: Kremlin.
Is Vladimir Poetin een voorvechter van het christendom?
Op 27 mei 2026 ondertekende het Rusland van Vladimir Poetin een “overeenkomst inzake militaire en veiligheidssamenwerking” met de Taliban-leiders van Afghanistan. In ten minste twee opzichten lijkt dit een hoogst onwaarschijnlijke alliantie. Wanhopige situaties gaan echter vaak gepaard met ironie.
Deal met de Taliban
De eerste ironie is dat de voormalige KGB-kolonel in het Kremlin-paleis zich tijdens de tien jaar durende (1979-1989) Sovjet-invasie van Afghanistan tegen de Taliban verzette. De Taliban ontstonden immers juist om weerstand te bieden aan de Sovjets. De Afghaanse ondertekenaar, minister van Defensie Mohammad Yaqoob, is de zoon van de oprichter van de Taliban, mullah Muhammad Omar. Mullah Omar vocht immers niet alleen tegen de Sovjets, maar bood ook onderdak aan Osama Bin Laden na de aanslag van 11 september op het World Trade Center in New York City. Die daad was de aanleiding voor de Amerikaanse invasie van Afghanistan in oktober 2001.
Op 'rechts' wordt Poetin als bondgenoot gezien
De tweede, niet al te subtiele wending is dat Vladimir Poetin zich vaak presenteerde als ’s werelds belangrijkste verdediger van het christendom. Nog in maart 2022 publiceerde The Washington Post een artikel met de titel “De band die verklaart waarom sommigen binnen christelijk rechts Poetins oorlog steunen“. Auteur prof. Bethany Moreton veronderstelde dat “velen binnen het Amerikaanse rechts Rusland zien als een bondgenoot in de cultuuroorlogen“, waarbij zij wees op een “alliantie van culturele conservatieven in de Verenigde Staten en Rusland [die] ook raciale en etnische onverdraagzaamheid heeft omarmd“.
Een geschiedenis van toegeeflijkheid jegens de islam
Poetins nieuwe alliantie met de radicale islam, in combinatie met zijn onderdrukking van Oekraïense katholieke kerken in bezet gebied, doet twijfels rijzen over zijn imago als verdediger van het christendom. Het idee dat dit een beleidswijziging is, is echter ongegrond. In 2015 publiceerde The Economist het artikel “Faith in Expediency“, waarin Poetins langdurige relatie met de islam werd onderzocht. Misschien wel de meest veelzeggende uitspraak in dit verband is Poetins bewering, gedaan in een Russischtalige videoboodschap, dat “sommige analisten van het christendom zeggen dat de orthodoxie in veel opzichten dichter bij de islam staat dan bij de katholieken.” Die opmerking werd niet op grote schaal herhaald door degenen die Poetin wilden promoten als een bolwerk van het conventionele christendom.
Poetin prijst de islam
Dat was niet de enige keer dat Poetin zijn steun voor de islam uitsprak. In oktober 2013 bracht Poetin een bezoek aan de overwegend islamitische stad Oefa in Centraal-Rusland om de 225ste verjaardag te vieren van de instelling door keizerin Catharina van een “geestelijk gezag“, dat was opgezet om de Russische loyaliteit onder haar islamitische onderdanen te bevorderen. Als onderdeel van de viering deelde Poetin zijn opvatting dat “de islam een opmerkelijk onderdeel is van de culturele samenstelling van Rusland, een integraal en organisch onderdeel van onze geschiedenis“. Dat zijn niet de woorden van een man die in de hoop zijn toehoorders tot het christendom te bekeren was gekomen.
Poetin opent een moskee samen met Erdogan
Twee jaar later leidde Poetin de heropening van de Centrale Moskee van Moskou. Bij die gelegenheid merkte hij op: “Moslimopinieleiders dragen altijd bij aan de bevordering van vrede en gezond verstand tegen extremisme in Rusland.“ Naast hem op het podium zaten de Turkse president Recep Tayyip Erdogan en de Palestijnse president Mahmoud Abbas.
Quasi-alliantie met islamitische terroristen
Het verbeteren van de betrekkingen met een religieuze groepering die meer dan tien procent van Poetins eigen bevolking uitmaakt, is echter één ding. Het aangaan van een quasi-alliantie met terroristen aan de andere kant van de zuidgrens is iets heel anders. Dat geldt des te meer wanneer de terroristische groepering bestaat als gevolg van een invasie door Poetins voormalige meerderen.
Poetin laat de schijn varen
Een recent artikel in The Wall Street Journal, “De alliantie van de ‘christelijke’ Poetin met de Taliban“ van Bernard-Henri Lévy, brengt dit punt goed naar voren. De ondertitel is bijzonder treffend: “Zijn propagandisten en nuttige idioten hebben hem afgeschilderd als de redder van een decadent en in verval geraakt Westen.“ De kern van de zaak is vrij duidelijk: Poetin heeft elke schijn van een voorvechter van het christendom laten varen toen hij de overeenkomst met de Taliban ondertekende.
Rusland gaat Taliban-commando's opleiden
De voorwaarden van de overeenkomst omvatten het opleiden van troepen en het repareren en onderhouden van in Rusland vervaardigde wapensystemen die zich reeds in het arsenaal van Afghanistan bevinden, waaronder helikopters en andere vliegtuigen. De Russen zullen tevens “een elite-eenheid van 8.000 man“ opleiden en inlichtingencapaciteiten ter beschikking stellen aan de Afghanen. “Kortom,” concludeert dr. Lévy, “de Taliban zullen de orde handhaven langs de zuidelijke grenzen van Groot-Rusland en oorlog voeren – of doen alsof ze oorlog voeren – tegen rivaliserende groeperingen zoals de Islamitische Staat in de provincie Khorasan; in ruil daarvoor verbinden de voormalige Sovjets zich ertoe het islamistische bewind in Kaboel in stand te houden.”
Bestel kosteloos: Islam en de zelfmoord van het Westen (eBook)
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
De echte islam is een religie van de vrede, zo drukken linkse media en politici ons op het hart. Van die illusie ben je voorgoed bevrijd als je dit boek leest. Met actuele voorbeelden en diepgravende analyses ontdekt u wat de islam écht is – en wat het antwoord van onze christelijke beschaving is!
Een Russisch-Afghaanse alliantie?
Fox News noemt een reeks onheilspellende motieven achter het pact tussen Poetin en de Taliban. “Rusland en de Taliban-regering in Afghanistan hebben een pact voor militaire samenwerking ondertekend, waarmee een alliantie wordt bezegeld die de invloed van Moskou in Centraal-Azië verder versterkt.”
Rusland hervat de Great Game
Rusland heeft al lang jaloerse blikken geworpen op zijn zuiderbuur, maar altijd met beperkt succes. Gedurende de negentiende eeuw streed Rusland met het Britse Rijk (dat ten zuiden van Afghanistan de macht had over India) om de controle over de regio. Deze strijd mondde nooit uit in een oorlog om Afghanistan zelf, maar beide mogendheden stonden tegenover elkaar in een reeks kleinschalige “militaire interventies”. Na de bolsjevistische revolutie ondertekende de nieuwe Sovjet-Unie een vriendschapsverdrag dat, althans in principe, standhield totdat een door de Sovjet-Unie gesteunde regering in 1979 ten val kwam. Die val was de aanleiding voor de rampzalige Sovjet-invasie later dat jaar.
Een wanhopige gok
Nu zoekt een wanhopige Poetin naar een plek, welke plek dan ook, waar hij zichzelf kan profileren als een echte speler op het wereldtoneel. Zijn rampzalige invasie van Oekraïne heeft hem tot een figuur van internationale spot gemaakt. Misschien kan hij, door vriendschappelijke betrekkingen met de Taliban aan te knopen, zijn kiezers ervan overtuigen dat hij is geslaagd waar tsaren en bolsjevieken faalden. Het is een wanhopige gok, een die vol gevaren schuilt voor de omliggende regio, maar het is de enige kans die hij heeft.
Dit artikel verscheen eerder op tfp.org.
Laatst bijgewerkt: 31 juli 2026 08:13