Paul Rosenmöller verlaat Eerste Kamer: klaar met zijn mars door de instituties
Paul Rosenmöller. Senator? Bestuurder van een pensioenfonds? Of doorgewinterde politicus die koste wat kost zijn klimaatpolitiek bedrijft? (bron)
Paul Rosenmöller kondigt aan de Eerste Kamer te verlaten. De Senaatsleider van PRO zal zich niet verkiesbaar stellen voor een volgende termijn.
Paul Rosenmöller: V&D-prins wordt maoïstische havenarbeider
Rosenmöller (1956) heeft een opmerkelijke ‘mars door de instituties’ afgelegd, zo schreven we in 2025. Als zoon van een Vroom & Dreesmann-concern werd in de jaren 1970 havenarbeider uit marxistische overtuiging. Rosenmöller steunde Pol Pot en Mao Zedong. Toen Andries Knevel hem in 2004 daarover bevroeg, zei de toenmalige leider van GroenLinks ijskoud: “Spijt is niet het begrip dat bij mij bovenkomt.” Twee jaar eerder zei hij over Pim Fortuyn: “Ik hoop dat Fortuyn zich in z’n vingers heeft gesneden en ik hoop dat de wond zo diep is dat het bloeden vóór 15 mei niet ophoudt.”
Lees ook: Paul Rosenmöller: de vleesgeworden ‘lange mars door de instituties’
Glansrijke carrière na Pol Pot-verheerlijking
In een normale samenleving zet een politicus zichzelf buitenspel met zulke uitspraken. Rosenmöller maakte echter glansrijke carrière na zijn periode als GroenLinks-leider: hij mocht programma’s maken bij de NPO, leidde de Autoriteit Financiële Markten en was het hoofd van de raad voor voortgezet onderwijs. Het zegt genoeg over de morele hygiëne van deze instituten dat ze deze onberouwvolle communist aan boord haalden.
Dubbele pet: pensioenbestuurder en senator
De laatste jaren kwam Rosenmöller meermaals in het nieuws door zijn merkwaardige combinatie van functies: bestuurslid van pensioenfonds ABP en Eerste Kamerlid namens GroenLinks-PvdA (nu: PRO). Dat was een dubbele pet om nekpijn van te krijgen. Rosenmöller stemde voor de nieuwe pensioenwet waar hij als ABP-bestuurslid zakelijk belang bij had. De linkse coryfee deed in deze periode de wenkbrauwen fronzen door met KLM Platinum For Life-status de wereld rond te vliegen, terwijl zijn ABP en GroenLinks-PvdA graag het vingertje heffen als de burger een keer op vliegvakantie gaat.
Lees ook: Paul Rosenmöller neemt VIP-vlucht naar Aruba: hoezo klimaat?
70.000 euro per jaar voor één dag werken per week
“Doe wat ik zeg, niet wat ik doe” – dat zou het motto kunnen zijn van Rosenmöller. Als GroenLinks-leider fulmineerde hij tegen ‘grootverdieners’ in de publieke sector. Vervolgens incasseerde hij met verschillende publieke bestuurs- en adviesfuncties in dezelfde sector een royale 200.000 euro per jaar, ruim boven de toenmalige Balkenendenorm. Voor één dag per week werken bij een ‘Commissie participatie van vrouwen uit etnische minderheidsgroepen’ ontving hij 70.000 euro per jaar.
Pleiten voor gelijkheid, maar zelf de zakken vullen
Opiniemakers vragen zich tegenwoordig af waarom het links telkens niet lukt om de kiezer voor zich te winnen. Zij zouden er goed aan doen ons profiel van Rosenmöller te lezen. Wie pleit voor gelijkheid maar ondertussen zelf de zakken vult, kan bij de burger op weinig begrip rekenen. Wie ageert tegen “fascisme” bij andersdenkenden, zoals Pim Fortuyn, zonder excuses te maken voor zijn eigen extreemlinkse actieverleden, maakt zichzelf in de ogen van normale mensen een hypocriet.
Rosenmöller kon gedijen in linkse subcultuur
Een valkuil van veel populisme is om vooral personen aan te vallen en niet de cultuur. Als we de “elite” aan de kant zetten, kunnen we weer terug naar normaal. Maar Rosenmöller – en net zo goed Wijnand Duyvendak, Frans Timmermans en Donald Pols – kon gedijen in een linkse subcultuur die extremisme vergoelijkt en hypocrisie in de hand werkt. Als die cultuur blijft bestaan, zal Rosenmöllers plek snel weer opgevuld worden.
Laatst bijgewerkt: 8 september 2026 08:11
