De rijken geven zich niet over aan diefstal door linkse krachten. Zij vertrekken
Om de socialistische agenda te begrijpen, moet men inzien dat deze volledig is gebaseerd op egalitarisme en marxistische klassenstrijd. De belastingagenda is dan ook geen wiskundig probleem, maar immorele diefstal die zich voordoet als een maatregel om inkomsten te genereren.
De misvatting van het gelijkheidsdenken
Twee misvattingen vormen de ruggengraat van het socialistische programma, en geen van beide is van economische aard. De eerste misvatting is egalitarisme. Volgens linkse krachten is ongelijkheid geen situatie die moet worden beheerd, maar een onrechtvaardigheid die moet worden rechtgezet. Een groot fortuin is dus niet louter „te groot“ – het is onrechtmatig. Volgens die logica wordt een vermogensbelasting noodzakelijk, niet om geld in te zamelen voor sociale programma’s, maar om het onrecht van rijkdom te nivelleren. De opbrengst is een voorwendsel, en het geïnde bedrag doet er niet toe.
Lees ook: Het nivelleringsdenken heeft rechts inmiddels ingehaald
Opbrengst maakt niet uit
De tweede misvatting komt rechtstreeks van Karl Marx. Linkse politici stellen dat rijkdom niet wordt gecreëerd, maar wordt onttrokken. Elk fortuin is het product van diefstal. Door rijkdom te onteigenen, kunnen linkse politici eindelijk afrekenen. Luister naar de socialistische retoriek: niemand zegt „financier het programma“. Zij zeggen „laat de miljardairs betalen“. Het doel is vergelding, niet begrotingen. Confronteer een voorstander van de vermogensbelasting daarom met de vraag hoe weinig dit beleid zal opleveren, en de persoon zal snel van onderwerp veranderen. Als de belasting een straf is, doen de opbrengsten er niet toe.
Klassenstrijd gaat ervan uit dat de rijke klasse blijft waar ze is
Het socialistische confiscatiebeleid werkt echter alleen als de betrokkenen zich melden. Het goede nieuws is dat zij dat vaak niet doen. Vraag Zohran Mamdani [de burgemeester van New York City, red.] maar eens hoe zijn „pied-à-terre“-belasting (Frans voor „voet aan de grond“) uitpakt. Deze belasting is een boete voor het bezit van een tweede woning in New York City. Eigenaren reageren door te verhuizen. De Kamer van Koophandel van Florida riep de burgemeester van New York zelfs uit tot „Florida’s Economic Developer of the Year“ omdat hij het geld uit Manhattan naar het zuiden dreef. De prijs was een spot, maar de migratie was reëel.
Exodus van miljonairs
Dit fenomeen beperkt zich niet tot de VS; het is een wereldwijde plaag. Zo heeft het Verenigd Koninkrijk de afgelopen tien jaar bijna 10 procent van zijn miljonairs verloren. Belegbare activa ter waarde van honderden miljarden dollars hebben het land verlaten als gevolg van de fiscale status van niet-ingezetenen en de handelsbarrières als gevolg van de Brexit.
Landen concurreren om mobiel kapitaal aan zich te binden
In 1991 werd in het boek Quicksilver Capital, geschreven door Dwight R. Lee en Richard B. McKenzie, betoogd dat de snelle wereldwijde verplaatsing van rijkdom en kapitaal in de jaren tachtig aanleiding gaf tot ingrijpende politieke en economische veranderingen. Zij noemden deze snelle beweging "kwikzilver"-kapitaal, omdat moderne rijkdom zich op die manier gedraagt. Naarmate de verhuis- en communicatiekosten in de afgelopen eeuw sterk daalden, werd kapitaal steeds mobieler. Dit dwong regeringen om te concurreren om kapitaal, doorgaans door gunstige belastingtarieven aan te bieden.
Thatcher en Reagan begrepen het
Margaret Thatcher en Ronald Reagan begrepen deze "kwikzilver"-beweging en verlaagden de inkomsten- en vennootschapsbelastingtarieven om de greep van de staat op het bedrijfsleven te versoepelen. Succes werkte aanstekelijk. Andere regeringen volgden dit voorbeeld in plaats van toe te kijken hoe het geld wegvloeide. Zo verplaatsten bedrijven hun hoofdkantoren, fabrieken en bankrekeningen naar gunstigere rechtsgebieden.
Donald Trump
Sinds de jaren tachtig zijn de inkomsten- en vennootschapsbelastingtarieven blijven dalen, zij het de laatste tijd in een trager tempo. Verzend- en reiskosten blijven dalen. Communicatiekosten zijn tot een minimum gedaald. Handelsbarrières werden decennialang afgebroken – totdat de neo-protectionisten hun intrede deden, onder wie Donald Trump, die wellicht nog zal ontdekken wat dit betekent voor het Amerikaanse concurrentievermogen.
Bestel kosteloos: Pensioen in de uitverkoop (eBook)
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Het eerste boek dat de volle omvang van de pensioenroof onthult!
Digitale revolutie
Deze migratietrend van rijkdom wordt nog verder vergemakkelijkt door de digitale revolutie. Kapitaal kan met een paar toetsaanslagen digitaal over de hele wereld worden verplaatst. Niemand had voorzien hoe e-mail en het internet een enorme uitwisseling van rijkdom teweeg zouden brengen. Niemand had zich kunnen voorstellen dat werken vanuit een andere staat – of een ander continent – zo vanzelfsprekend zou worden. En zeker had niemand de impact kunnen voorzien van kunstmatige intelligentie, die nu een arbeidskracht van digitale agenten belooft die geen grenzen respecteren en aan geen enkele wetgevende macht verantwoording afleggen.
Dit artikel verscheen eerder op tfp.org.
Laatst bijgewerkt: 18 september 2026 10:37