De grote exodus van Britse welvaart

Als belangrijk financieel centrum verwelkomde Groot-Brittannië ooit rijkdom uit de hele wereld met open armen. Dat gouden verhaal raakt nu echter in duigen, nu linkse politici socialistische programma’s proberen te financieren met andermans geld.

1 procent grootste verdieners wordt gestraft

In het Verenigd Koninkrijk (VK) blijft vermogen in beweging, maar het stroomt niet binnen; het stroomt weg. Onder het motto ‘belast de superrijken’ lijkt de regering vastbesloten de top 1 procent van de verdieners te straffen, die meer dan een kwart van alle inkomstenbelastinginkomsten voor hun rekening nemen.

Een duizelingwekkende uittocht

Volgens gegevens van de Union Bank of Switzerland (UBS) zal het VK tegen 2028 ongeveer 500.000 miljonairs verliezen, waardoor deze welgestelde bevolkingsgroep daalt van 3,06 miljoen naar 2,54 miljoen. Alleen al in 2024 vertrokken naar schatting 10.800 vermogende particulieren. 

Tientallen miljarden vloeien weg

Tegen 2026 zal dit aantal naar verwachting stijgen tot 16.500, waardoor ongeveer 92 miljard dollar aan belegbaar vermogen uit de economie wegvloeit. Om dat in een mondiaal perspectief te plaatsen: China zal naar verwachting 7.800 van deze personen verliezen, en India slechts 3.500.

Naast economische een culturele verschuiving

Dit zijn niet zomaar cijfers op een spreadsheet; ze vertegenwoordigen een ingrijpende culturele en economische verschuiving. Deze trend zal het bredere economische klimaat van Groot-Brittannië, de politieke stabiliteit en de strijd om relevant te blijven op het wereldtoneel in gevaar brengen.

Het einde van een stilzwijgende overeenkomst

Decennialang functioneerde Groot-Brittannië op basis van een eenvoudig sociaal contract dat de progressieve belastingen voor de rijken beperkte in ruil voor het genieten van de voordelen van een veilige, stabiele en wereldwijd verbonden samenleving. Dit compromis maakte het land tot een onweerstaanbare magneet voor ondernemers en investeerders.

Geld uitgeven alsof aan bomen groeit

Linkse mensen kunnen echter nooit tevreden zijn met deze progressieve belastingen. Al snel bedachten ze socialistische programma’s waarbij geld wordt uitgegeven alsof het aan bomen groeit, waardoor er meer belastingheffing nodig is. Daardoor worden de tarieven steeds strenger. Het hoogste inkomstenbelastingtarief in het VK bedraagt nu 45 procent op inkomsten boven $168.040, een van de hoogste in de ontwikkelde wereld. De belastingschijf van 40 procent treedt in werking bij inkomsten boven $67.500.

Magneet verliest zijn kracht

Er worden echter nog angstaanjagender belastingen toegevoegd. Het Verenigd Koninkrijk heeft onlangs zijn ‘non-domicile’-regeling afgeschaft, een fiscale status die belastingbetalers in staat stelt alleen Britse belasting te betalen over het geld dat zij in het land verdienen. Deze krachtige magneet voor mensen met wereldwijd kapitaal is nu verdwenen. 

Angst voor overheidsroof

Dreigende maatregelen zoals een vermogensbelasting van twee procent, bevroren belastingschijven en hogere vermogenswinstbelastingen hebben geleid tot angst voor overheidsroof en paniek. Zoals de geschiedenis laat zien, blijft rijkdom niet bestaan in tijden van instabiliteit of diefstal.

Maak kennis met de Laffer-curve

In de jaren zeventig formuleerde econoom Arthur Laffer een eenvoudig concept dat socialisten sindsdien achtervolgt. De Laffer-curve laat duidelijk zien wat er gebeurt als mensen de prikkel verliezen om te produceren. Hij merkte op dat als de overheid mensen tegen nul procent belast, zij niets ontvangt. Als zij hen tegen 100 procent belast, ontvangt de overheid nog steeds niets, omdat niemand zal werken als men de vruchten van zijn arbeid niet mag behouden.

Optimum bij 33 procent

Laffer stelde dat er een optimaal punt ligt bij 33 procent, een maximum belastingtarief waarboven hogere belastingen de totale opbrengst juist verminderen. Wanneer belastingen bestraffend worden, gaan mensen minder werken, verbergen ze hun inkomen of vertrekken ze gewoon. Socialisten hebben de Laffer-curve als belachelijk afgedaan, maar ze kunnen nu zien hoe deze met volle kracht in werking treedt onder de nieuwe socialistische regels in het Verenigd Koninkrijk.

Lees ook: Maartje (33): 'Ik wil meer werken, maar raak dan toeslagen kwijt'

Rijke Britten vertrekken naar Dubai

De meest recente emigratiegegevens bevestigen dat rijke Britten met hun voeten stemmen. De stereotype Britse expat was vroeger een gepensioneerde op jacht naar de Spaanse zon. Tegenwoordig is het de jonge, ambitieuze ondernemer die naar Dubai verhuist vanwege de lagere belastingen en ervoor kiest om daar te blijven.

Jonge mensen gaan weg

Dubai kent geen inkomstenbelasting, vermogenswinstbelasting of erfbelasting. Deze Britten bevinden zich in de bloei van hun leven, waarin ze vermogen opbouwen en belasting betalen, en brengen die jaren ver van de Britse kusten door terwijl ze 45 procent of meer van hun inkomsten besparen. De jaarlijkse lijst van de rijkste Britse burgers leest nu als een lijst in de vertrekhal van een luchthaven. Een zesde van degenen die twee jaar geleden op de lijst stonden, is verdwenen, en meer dan honderd van de overgebleven namen wonen nu in het buitenland.

Begrotingstekort van 53 miljard

Groot-Brittannië hoeft niet te kiezen tussen begrotingsdiscipline en wereldwijd concurrentievermogen, mits het zijn kaarten verstandig speelt. Zo staat minister van Financiën Rachel Reeves voor de enorme taak om een begrotingstekort van 53,7 miljard dollar weg te werken. 

Zand in de motor van de economie strooien

Het populistische antwoord is om de belastingen te verhogen en politieke punten te scoren door „de rijken hun eerlijke deel te laten betalen“. Het verhogen van de vermogenswinstbelasting tot 45 procent bestraft juist het initiatief dat de motor is van een economie! 

Laffe capitulatie voor egalitarisme

Bovendien is het een laffe, onnodige en onrechtvaardige ideologische capitulatie voor de tirannie van het socialistische egalitarisme. Het Britse ministerie van Financiën kan sociale programma’s niet financieren met belastinginkomsten van mensen die naar het Midden-Oosten zijn verhuisd. Vijfenveertig procent van nul is nog steeds nul.

Britten staan op een kruispunt

Groot-Brittannië staat op een kruispunt. Het kan doorgaan op de weg van strafbelasting en toekijken hoe zijn welvaartsbasis verdampt, of een concurrerende, vrije markteconomie heropbouwen die privé-eigendom respecteert.

Waardeer rijkdom en beloon succes

Om te overleven moet het land de uitgaven beteugelen, ophouden rijkdom te behandelen als een zonde die bestraft moet worden, en het gaan beschouwen als een hulpbron die gekoesterd moet worden. De meest welvarende landen ter wereld verstikken hun burgers immers niet met belastingen. Ze moeten succes belonen en hun belastinggrondslag vergroten.

Dit artikel verscheen eerder op tfp.org.

Laatst bijgewerkt: 23 juni 2026 08:18