Assen: Nederlanders moeten hun woningen uit voor Oekraïners

In Assen moeten de bewoners van de Stroomflat hun koffers pakken. Niet omdat het gebouw morgen tegen de vlakte gaat, maar omdat de gemeente het complex vanaf 1 december afhuurt voor zo’n 220 Oekraïense vluchtelingen.

Woningnood Assen toont voorrang voor vluchtelingen

De huidige huurders, mensen met tijdelijke contracten, moeten uiterlijk 30 november weg. Sommigen weten niet waar ze heen moeten. Eén van hen zei het zonder omwegen in een interview met PowNed: „Ik ben gewoon een Nederlander. Ik betaal belasting. Ik werk gewoon.” Niet een abstract huisvestingsvraagstuk, maar een concrete politieke keuze. Wie krijgt voorrang in een land dat al jaren kampt met een tekort aan woningen? De Assenaar die hier woont, werkt en belasting betaalt? Nee, de Oekraïense vluchteling.

Tijdelijke opvang Lauwers verklaart verhuizing Stroomflat

De officiële uitleg klinkt glad. De opvang aan de Lauwers wordt verbouwd. De Stroomflat is een tijdelijke tussenoplossing. Daarna gaan de Oekraïners terug. Alsof dat de pijn wegneemt. De huurders wisten dat hun contract eindig was, zeggen bestuurders. Alsof dat het morele probleem oplost. Nederlanders moeten de oververhitte woningmarkt weer op, terwijl hun appartementen niet leegstaan voor sloop, maar worden doorgegeven aan een nieuwe groep.

Lees ook: Studenten in Den Haag moeten plaatsmaken voor asielzoekers

Assen vangt al honderden Oekraïners op in panden

Assen vangt al ruim 750 Oekraïners op, verspreid over voormalige kantoren en zorgpanden. Dat is geen klein gebaar. Het is een structurele keuze. En die keuze wordt gemaakt terwijl Nederlandse starters, alleenstaanden en gezinnen jarenlang wachten. Wie de cijfers kent, weet dat de woningnood geen natuurverschijnsel is. Elke extra claim op schaarse woonruimte heeft een prijs. Die prijs wordt betaald door de mensen die hier al wonen.

Grote delen van Oekraïne zijn bewoonbaar en veilig

Daarbij hoort een vraag die zelden hardop stellen mag. Grote delen van Oekraïne zijn geen frontlinie. Het westen — Zakarpattia, Lviv, Ternopil, Ivano-Frankivsk, Tsjernivtsi — kent een ander leven dan Donetsk of Cherson. Daar heerst een normale situatie. Het Nederlandse landenbeleid erkent zelf dat het geweld per regio sterk verschilt en dat delen van het land als intern beschermingsalternatief kunnen gelden. Mensen reizen heen en weer voor verjaardagen en familiebezoeken. Dat is geen ontkenning van de oorlog. Het is weigeren te doen alsof heel Oekraïne één onbewoonbare ruïne is.

Eigen burgers huisvesten heeft altijd prioriteit

Toch blijft de tijdelijke bescherming tot 2027 doorlopen, en blijven gemeenten panden zoeken. Niet omdat er geen vierkante meter meer is in Lviv of Oezjhorod, maar omdat het politiek makkelijker is om Nederlandse flats te laten ontruimen. Dat is geen hardvochtigheid. Het is bestuurlijke verantwoordelijkheid. Een staat die zijn eigen burgers van hun stek jaagt om een tijdelijke opvang te maken, keert de volgorde om. Eerst de eigen mensen huisvesten. Daarna, waar nodig, helpen. Niet andersom.

Bewoners Assen wijken terwijl bestuur begrip eist

In Assen zien we het resultaat van die omgekeerde volgorde. De bewoners mogen hun biezen pakken. De Oekraïners komen erin. En wie het oneerlijk noemt, krijgt te horen dat hij geen begrip heeft. Maar begrip is er wel. Begrip voor mensen die hun land ontvluchtten. Begrip ook voor de Assenaar die belasting betaalt, werkt, en straks weer bij familie op de stoep staat. Alleen dat laatste begrip ontbreekt bij het bestuur. Daar zit het schandaal. In de vanzelfsprekendheid waarmee de Nederlander moet wijken.

Laatst bijgewerkt: 11 september 2026 14:46