Dezelfde overheid die spreekt over “neutraliteit” duwt in de praktijk een seculier lesprogramma door dat in feite de eigen christelijke bevolking steeds meer tot minderheid marginaliseert. (bron) Afbeelding gegenereerd en/of bewerkt met AI.
Groene onderwijsminister vervangt Jezus door sharia en klimaat in Duits lesmateriaal
In de Duitse deelstaat Niedersachsen wordt binnenkort mogelijk een nieuw schoolvak gegeven: “Christelijke Religie.” Van de 130 verplichte lesthema’s gaan er slechts 5 over Jezus Christus. Shariarecht, genderidentiteit en de duurzaamheidsdoelen van de Verenigde Naties krijgen daarnaast een prominente plek in het curriculum van het vak.
Slechts 5 van 130 lesthema’s over Jezus
Het ontwerpcurriculum dat Niedersachsen vanaf augustus 2026 wil invoeren, vervangt het tot nu toe gescheiden katholieke en protestantse godsdienstonderwijs in de klassen 1 tot en met 10 door één gemeenschappelijk vak: “Christelijke Religie.” Volgens berichtgeving van de Neue Osnabrücker Zeitung en Bild, die het ontwerp inzagen, gaan in dat curriculum slechts 5 van de 130 verplichte lesthema’s voor de hogere klassen rechtstreeks over Jezus Christus. Sharia-recht, boeddhistische meditatiepraktijken en “seksuele oriëntatie en geslachtsidentiteit als ontwikkelingstaak” krijgen daarnaast een eigen, prominent blok. Het Onze Vader wordt in de tekst omschreven als “spiegel van menselijke grondbehoeften,” het kruis als “symbool.” Onder meer de duurzaamheidsdoelen van VN-Agenda 2030 zijn een terugkerend onderdeel en de islam wordt in het document als “zusterreligie” gepresenteerd.
Lees ook: Agenda 2030 en Sustainable Development Goals zetten democratie buitenspel
Groene minister Hamburg drijft de ‘hervorming’ door
Het ontwerp komt uit het Onderwijsministerie onder leiding van minister Julia Willie Hamburg, fractielid van Bündnis 90/Die Grünen en plaatsvervangend minister-president van Niedersachsen. In september 2025 ondertekenden de evangelische landskerken en de katholieke bisdommen in de deelstaat een overeenkomst die het oecumenische vak mogelijk maakte. De Hildesheimer vereniging van katholieke godsdienstdocenten signaleerde later echter forse “leemtes” rond de persoon van Jezus van Nazareth en de leer van de Heilige Drie-eenheid. Bestuurslid van de vereniging Thomas Hollmann stelde openlijk de vraag of het hier nog wel om religieonderwijs gaat. De evangelische religiepedagoog Andreas Kubik-Boltres van de universiteit van Osnabrück sprak van een “sluipende verschuiving van zwaartepunten.” Minister Hamburg verwierp de kritiek in Hannover: “De krantenkoppen verdraaien de feiten.” Haar ministerie voegde toe dat “een te geringe rol voor de persoon van Jezus of zijn christologische betekenis” in de officiële inspraak “niet was aangekaart” – een formalistische verdediging, want exact dezelfde kritiek werd op datzelfde moment publiekelijk geuit door godsdienstdocenten, religiepedagogen en in de pers. De inspraakronde sloot op 28 maart; de eindversie is eind april opgesteld en wordt deze maand ter instemming voorgelegd aan de kerken en aan het deelstaatparlement, waarna het vak op 13 augustus 2026 verplicht in moet gaan.
Onderwijs als slagveld van linkse ‘hervormers’
Niedersachsen staat hierin niet alleen. Het ministerie van Hamburg verdedigt de inhoudelijke verschuiving openlijk met een demografisch argument: de “toenemende religieuze en levensbeschouwelijke verscheidenheid” op de scholen, oftewel het stijgende aandeel leerlingen uit moslimgezinnen, vereist een vak dat bij die “heterogene samenstelling” past. De werkelijke motivatie laat zich raden. Immers, wie de inhoud van het onderwijs bepaalt, vormt de geesten van een generatie – en wie de geesten vormt, transformeert een natie. Daarom wordt de klassieke geloofsleer gelijkgeschakeld met politieke programma’s: VN-doelstellingen, de genderdoctrine en shariaduiding krijgen evenveel of zelfs meer ruimte dan de vleeswording of de Drie-ene God. Een vergelijkbaar patroon openbaart zich in de manier waarop onderwijshervormers het GroenLinks-programma in scholen doordrukken – via kerndoelen, lespakketten en ‘vakvernieuwing’ tegelijk. De “lange mars door de instituties” loopt zo dwars door het leslokaal.
Lees ook: 10 manieren waarop onderwijshervormers het GroenLinks-programma op scholen willen invoeren
Ook in Nederland staat religieus onderwijs onder druk
Wie naar Nederland kijkt, ziet dezelfde lijn. VVD-leider Dilan Yeşilgöz pleitte expliciet voor een drastische inperking van de godsdienst- en onderwijsvrijheid – “religie hoort niet thuis in het openbare leven.” Onder kerndoel 38 worden Nederlandse scholen verplicht “respect” voor “seksuele diversiteit” bij te brengen, een formulering die christelijke instellingen feitelijk dwingt hun eigen leer te ondergraven. Tegelijk knielen Nederlandse leerlingen op moskee-excursies voor Allah, terwijl de Onderwijsinspectie zondagsscholen en catecheselessen in het vizier neemt. De kerndoelen worden zo de Nederlandse gelijke van de bestuurlijke sturing in Niedersachsen: de facto censuur die het christelijke geloof niet langer als waarheid laat verkondigen, maar hooguit slechts als één van vele even legitieme “perspectieven.” De richting is in beide landen dezelfde: christelijke geloofsinhoud wordt teruggedrukt, terwijl de islam alle ruimte wordt geboden om te groeien en institutioneel wordt gedragen. Dezelfde overheid die spreekt over “neutraliteit” duwt in de praktijk een seculier lesprogramma door dat in feite de eigen christelijke bevolking steeds meer tot minderheid marginaliseert.
Christendom gereduceerd tot folklore en gevoel
Wat in Niedersachsen daadwerkelijk gebeurt, is geen ‘modernisering’ van een vak, maar de transformatie ervan tot geestelijk wapen. Een godsdienstles die het Onze Vader herinterpreteert als “spiegel van menselijke grondbehoeften” en het kruis louter als “symbool” laat de christelijke geloofsinhoud niet intact – zij vervangt deze door een religieus-getint vernislaagje over een goddeloos programma. Het christendom verschrompeld tot folklore: een naam, een paar rituelen, vijf lesthema’s en verder niets. Tegelijk wordt de islam tot “zusterreligie” verheven en politiek omarmd, waarmee de inmiddels herkenbare tendens zich opnieuw aftekent: waar het christendom zich terugtrekt, daar rukt de islam op. Wat overblijft is geen pluralisme, maar een geestelijke uitruil die uitmondt in zelfverloochening. De christelijke leer wordt geofferd aan de islam, die tot politieke factor wordt opgewaardeerd. En de moralistische stok waarmee wordt geslagen heet “diversiteit.”
De kwestie is nooit de kwestie
Katholiek denker en contrarevolutionair professor Plinio Corrêa de Oliveira beschreef de moderne geschiedenis als een proces waarin de Revolutie – de voortdurende aanval van de hoogmoedige mens op de natuurlijke orde van de schepping – telkens een nieuwe stap zet door instituties te ondermijnen die christelijke beschaving dragen. Het godsdienstlokaal, ooit de plek waar de geloofsoverdracht plaatsvond, verwordt nu tot het toneel van ondermijning. Wie het curriculum van Niedersachsen ontleedt, ziet niet één onderwerp dat verkeerd is afgewogen, maar een patroon: de kwestie is nooit de kwestie – de ware kwestie is de Revolutie tegen de christelijke orde. Sharia, klimaatpolitiek en genderideologie zijn in dit opzicht geen losse thema’s, maar allen vehikels voor één beweging die langzaam maar zeker het christelijke fundament onder Europa vandaan trekt. De hoop is dat ouders, kerken en politici dit op tijd doorzien – en vóór het besluit van het deelstaatparlement later deze maand krachtig bezwaar maken. Immers, wat blijft over van “Christelijke Religie” als Christus zelf bijzaak wordt?
Bestel kosteloos: Islam en de zelfmoord van het Westen (eBook)
De echte islam is een religie van de vrede, zo drukken linkse media en politici ons op het hart. Van die illusie ben je voorgoed bevrijd als je dit boek leest. Met actuele voorbeelden en diepgravende analyses ontdekt u wat de islam écht is – en wat het antwoord van onze christelijke beschaving is!
Laatst bijgewerkt: 1 mei 2026 19:19