Door de afschaffing van de erfelijke Lords in het Britse parlement is er iets van Engeland gestorven
Wanneer de huidige zitting van het Britse parlement dit voorjaar eindigt, komt er abrupt een einde aan een 700 jaar oude instelling. Op 10 maart stemde het Lagerhuis voor de afschaffing van de erfelijke Lords in het Hogerhuis.
Einde van een eeuwenoude traditie
Deze inspanning beëindigt een proces dat in 1999 werd ingezet door de toenmalige premier Tony Blair. Zijn Labour-regering reduceerde het aantal erfelijke Lords van 750 tot 92. Nu moeten zelfs deze overblijfselen van een oude orde verdwijnen in naam van een radicaal egalitair ideaal. Wanneer koning Charles zijn koninklijke goedkeuring aan het wetsvoorstel verleent, zullen de Lords afscheid nemen van het parlement en verdwijnen. Hun pracht en praal, die de wereld zo betoverden, zullen niet terugkeren. Iets van Engeland zal gestorven zijn.
Einde van de erfelijke Lords
Erfelijke Lords zijn leden van het Hogerhuis die het recht om in het Hogerhuis te zetelen erven op basis van de diensten die hun familie in het verleden aan het rijk heeft bewezen. Veel roemrijke families hebben dit recht generaties lang in hun stamboom behouden. Door de eeuwen heen hebben ze hun ervaring doorgegeven aan hun opvolgers.
Van middeleeuwse raad tot modern Hogerhuis
Het House of Lords ontstond in de elfde eeuw als een raad van religieuze en wereldlijke leiders die door de koning bijeengeroepen werd om de moeilijke taak te vervullen van het verlenen van "raad en bijstand" aan de soeverein. Later, in de dertiende eeuw, ontwikkelde het zich tot een meer formele overheidsinstelling.
Levenslange peers versus erfelijke Lords
In de jaren vijftig creëerde het parlement de "levenslange peers", die door premiers worden benoemd voor een ambtstermijn van levenslang. Velen hebben kritiek geuit op deze benoemingen, die worden gezien als partijvriendjes die de functie krijgen als politieke gunst of vanwege donaties aan de partij. Ze hoeven geen nalatenschap achter te laten die doorwerkt in de toekomst.
Advies en correctie op wetgeving zonder wetgevende macht
Het Hogerhuis heeft geen wetgevende macht, maar vervult een adviserende rol door wetgeving van het Lagerhuis te corrigeren op basis van de ervaring van zijn leden. De hogere parlementaire kamer kan populistische sentimenten temperen door de behandeling van wetsvoorstellen te vertragen, amendementen voor te stellen of andere beraadslagingen te plegen. De vastberaden poging om de erfelijke heren af te schaffen, maakt deel uit van een egalitaire agenda om het land te bevrijden van deze instelling, die door linkse denkers als "antidemocratisch" wordt beschouwd.
Transformatie naar een moderne Senaat
Het Hogerhuis van het Parlement zal nu worden omgevormd tot iets dat lijkt op een moderne Senaat, die bijna volledig bestaat uit levenslange leden van het Hogerhuis. Deze "democratische" transformatie omvat echter nog steeds niet-gekozen benoemde leden. De meer radicaal egalitaire linkse vleugel zou zelfs deze benoemde leden het liefst afschaffen en vervangen door een gekozen Hogerhuis. Groot-Brittannië heeft alles te verliezen met de afschaffing van de erfelijke adellijke titels. Het wetgevingsproces zal verstoken blijven van enkele van de meest bekwame leiders van het land, die uitblinken in leiderschap, zakelijk succes en maatschappelijke betrokkenheid.
Geen salaris voor Lords
In tegenstelling tot het Lagerhuis ontvangen de Lords geen salaris en kunnen zij slechts een minimale vergoeding voor hun onkosten claimen. Zij zijn wettelijk verplicht om het Rijk kosteloos van advies te voorzien, zoals zij dat al sinds mensenheugenis doen. Ten slotte nemen erfelijke Lords hun taken veel serieuzer, omdat ze de familienaam generaties lang hoog moeten houden. Omdat aanwezigheid niet verplicht is, nemen levenslange peers vaak niet de moeite om de zittingen van het parlement bij te wonen, maar profiteren ze desondanks van het prestige van hun benoeming.
Linkse aanval op eeuwenoud instituut
De venijnige aanvallen van links op het Hogerhuis slaan nergens op. Advies van hooggekwalificeerde, goed verbonden personen, tegen geringe kosten voor de staatskas, komt het algemeen belang duidelijk ten goede. De natie heeft er alles bij te winnen door deze vrijwel gratis adviseurs te accepteren, wier faam zich wereldwijd uitstrekt dankzij hun kleurrijke optredens en rijke geschiedenis.
De ideologie van gelijkheid
De werkelijke reden voor de afschaffing van de erfelijke adellijke titel is de egalitaire ideologie van links. Links verwerpt elke vorm van ongelijkheid, vooral wanneer die zo ostentatief tot uiting komt als bij de adellijke titel. De prachtige tradities en gebruiken van het Hogerhuis getuigen van een christelijke maatschappelijke orde die de Engelse massa aantrekt. Links moet de verschillen en privileges die uitmuntendheid erkennen en belonen verder nivelleren, en daarbij voortbouwen op een verleden dat een blik in de toekomst werpt.
Verlies van schoonheid en traditie: impact op de Engelse ziel
De erfelijke heren vertegenwoordigen een verloren schoonheid die voortleeft uit een oud verleden dat met Engeland verbonden is. Hun nobele manieren, prachtige gewaden en legendarische namen roepen een sprookjesachtige onschuld op die iedereen met verwondering en ontzag vervult. Het afschaffen van de erfelijke edelen ontneemt de Engelse ziel dus iets. Iets ongrijpbaars gaat verloren, en dat kan nooit meer teruggewonnen worden.
Hoe Engeland katholiek werd
Paus Sint-Gregorius de Grote stuurde Sint-Augustinus van Canterbury om het katholieke geloof te brengen naar de Angelen, een volk dat in Groot-Brittannië woonde. Volgens de eerbiedwaardige Bede zei hij: "Non Angli, sed angeli si forent Christiani", wat betekent: "Niet Angelen, maar engelen als ze christenen waren.
Vreugde verdween
De kerstening van deze Angelsaksen gaf aanleiding tot het vrolijke Engeland en de opbloei van het geloof en de samenleving. De vreugde van de katholieke Kerk verdween met de plundering van de kloosters door Hendrik VIII, de opkomst van het protestantisme en het puritanisme, en later de economische omwenteling van de industriële revolutie. Helaas was Engeland niet langer merry (vrolijk).
Verlies van traditionele cultuur
Het verlies van de erfelijke Lords in het parlement maakt deel uit van dit zelfvernietigingsproces. De Lords vormden een deel van het mythische bolwerk dat Engeland overeind hield. Dit zal uiteindelijk leiden tot het einde van de Britse afternoon tea, pubs, cricket, Engelse tuinen en zoveel andere populaire uitingen van wat het betekent om Engels te zijn. Wat deze visie op Engeland vervangt, is een kosmopolitische mengeling van wereldwijde culturen die geen waarden uitdragen, maar alleen bevrediging en plezier.
Pracht en praal het raam uit
Links reduceert alles tot het meest platte materialisme en een klassenstrijdverhaal. Het streeft ernaar alles te ontdoen van pracht en praal. Het vernietigen van dergelijke pracht en praal is tragisch, omdat het iets bijzonders in de Engelse ziel raakt dat ook in de Amerikaanse ziel weerklank vindt en dat niet verloren mag gaan. Engeland moet weer christelijk worden. Dan zal het er weer vrolijk zijn en bewoond worden door engelen.
Dit artikel verscheen eerder op tfp.org.
Zet Den Haag onder druk en herwin uw waardigheid – doneer vandaag!
U hoeft niet machteloos toe te zien hoe Nederland kapotgemaakt wordt. Zorg dat politici úw belang behartigen, niet dat van de pesnioenrovers, islamknuffelaars of klimaatactivisten. Doneer daarom vandaag nog en zorg dat er écht actie ondernomen wordt ter verdediging van de Nederlandse cultuur!
Laatst bijgewerkt: 26 maart 2026 14:12
