Dilan Yesilgoz, Rob Jetten en Henri Bontenbal bij de presentatie van het coalitieakkoord. Bron afbeelding: YouTube / NPO Radio 1.
De slechtste ideeën uit het coalitieakkoord Jetten I
Het coalitieakkoord Aan de slag (30 januari 2026) van D66, VVD en CDA presenteert zich als een pragmatisch, optimistisch plan voor een “sterk Nederland”. Maar onder een dikke laag van compromissen en mooie woorden schuilt in feite het kabinet Rutte V - maar dit keer zonder de ChristenUnie. Oude wijn in nieuwe zakken.
1. Nóg meer censuur
De coalitie droomt openlijk van een Nederland “waarin schelden op X niet de norm is, omdat de grote meerderheid dat niet normaal vindt.” Dit is geen oproep tot fatsoen, maar een nauwelijks verhulde wens om online meningsuiting te temmen. In de praktijk betekent dit bijna altijd: strengere moderatie, meldplichten, algoritmische censuur en – uiteindelijk – wetgeving die “haatzaaien” nog breder interpreteert. Voor een kabinet dat claimt de democratie te beschermen, is dit een sinistere start en de boodschap van deze coalitie: onwelgevallige meningen op sociale media zijn onaanvaardbaar.
2. Verdiepen van “burgerschapsonderwijs”
Het akkoord wil “het democratisch ethos in de hele samenleving verdiepen” en noemt expliciet méér burgerschapsonderwijs. Wie de afgelopen jaren de actualisering van het burgerschapsonderwijs heeft gevolgd, weet wat dit inhoudt: verplichte aandacht voor diversiteit, inclusie, klimaatactivisme, gender & seksualiteit, en “weerbaarheid tegen desinformatie”. Kritische vragen stellen over massa-immigratie, transgenderbeleid of de EU wordt al snel als “niet democratisch” geframed.
3. Voortzetting van het oude, dure klimaatbeleid
Het akkoord zet het klimaatbeleid van het vorige kabinet volledig voort. De 2030-doelen blijven overeind, ondanks het feit dat ze volgens het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) niet haalbaar zijn. Er komt geen serieuze herijking: in plaats daarvan meer subsidies (via SDE++ tot 500 miljoen per jaar aan klimaatsteun voor bedrijven), versnelling van bestaande maatregelen en een focus op “innovatie” als oplossing voor alles - van landbouw tot energie. Het houdt vast aan onrealistische streefcijfers die de industrie en landbouw blijven wurgen, terwijl het stroomnet al overvol zit (netcongestie wordt genoemd als prioriteit, maar zonder harde keuzes). Dit is geen breuk met de ideologische klimaatkoorts, maar een verlenging ervan.
Bestel kosteloos: Groen is het nieuwe rood (eBook)
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Het rode communisme is niet verdwenen na de Koude Oorlog. Het heeft als een kameleon een groene kleur aangenomen. Met hetzelfde doel: totale staatscontrole en de afschaffing van privé-eigendom. Groen is het nieuwe rood is het eerste Nederlandse boek dat de Groene Lobby volledig ontmaskert en laat zien hoe deze het milieu misbruikt voor een revolutie!
4. Twintig miljard euro om boeren alsnog kapot te maken
Volgens het coalitieakkoord moet er een landelijke aanpak met “harde doelen” in de wet komen voor landbouw, industrie en verkeer, plus een fonds van 20 miljard euro. Dit bouwt voort op het Bouwstenenakkoord met LTO en provincies, maar introduceert doelsturing en normen die bedrijven “vrijstellen” als ze eraan voldoen – anders dreigt gedwongen krimp of uitkoop. Dit is ronduit funest voor de boeren: het akkoord belooft “perspectief”, maar handhaaft de stikstofvalkuil die al jaren een strop zijn voor de Nederlandse boeren. Het mes gaat niet in de Brusselse regels, maar in de Nederlandse uitvoering.
5. Migratie en asiel: streng in woorden, zacht in daden
Het akkoord belooft “serieus grip” op asiel- en arbeidsmigratie door te vragen “wat ons land aankan”. Er komt een tijdelijke asielstop bij overvolle opvang, uitvoering van de asielnoodmaatregelenwet (uit vorige periode) en asielaanvragen “buiten Europa” indienen via een “gemoderniseerd internationaal vluchtelingenrecht”. Klinkt streng? Het zijn vooral cosmetische maatregelen. Nederland moet in Europees verband “voortrekker” zijn - lees: weer vastketenen aan EU-regels. De spreidingswet blijft overeind (gemeenten moeten meedoen), en er is geen harde rem op arbeidsmigratie uit niet-westerse landen. Als klap op de vuurpeil staat er in het coalitieakkoord: “Veroordelingen tijdens de procedure worden zwaarder meegewogen in het besluit op de asielaanvraag.” Let op: een veroordeling diskwalificeert de aanvrager niet, de wetsovertreding wordt slechts “zwaarder meegewogen”. Daarmee weet u waarschijnlijk genoeg.
6. Eigen risico is doorgeschoven pijn
Terwijl het akkoord miljarden pompt in klimaatfondsen en groene subsidies voor grote bedrijven, worden de lasten voor gewone burgers en gezinnen fors verzwaard. Huishoudens moeten de komende jaren miljarden extra ophoesten om de begroting op orde te krijgen – onder meer via hogere energiebelastingen (die ondanks eerdere beloften licht stijgen), beperktere zorgvergoedingen en vooral de pijnlijke verhoging van het verplicht eigen risico in de zorg. Van de huidige 385 euro gaat het omhoog naar 460 euro in 2027 (een stijging van 75 euro), met daarna indexatie en een maximum van 150 euro per behandeling. Dit is de zoveelste verhoging die gewone Nederlanders direct raakt: wie medicijnen slikt, vaak naar de huisarts moet of onverwachte zorg nodig heeft, betaalt honderden euro's extra uit eigen zak - terwijl de zorgpremies niet significant dalen.
Slotakkoord
Dit coalitieakkoord van Jetten I is geen frisse start, maar een verbloemde voortzetting van progressief-technocratisch beleid. Op klimaat en stikstof blijft de wurggreep bestaan, op migratie blijft de instroom te hoog en Europees bepaald. De beloften van “daadkracht” en “samenwerking” maskeren een agenda die de Nederlandse cultuur, boerenstand en vrijheid van meningsuiting verder marginaliseert. Nederland stemde op 29 oktober 2025 voor een rechts beleid, maar ze krijgt wederom een GL-PvdA programma. Zo komt de geest van Timmermans alsnog in het Torentje.
Laatst bijgewerkt: 30 januari 2026 17:37