Cultuuroorlog om lettertype: ik sta aan de kant van Karel de Grote

Nu de cultuuroorlog woedt, blijft geen enkel gebied gespaard. Er is al veel geschreven over deze intense strijd om de Amerikaanse ziel. Nu zijn zelfs de lettertypes die voor drukwerk worden gebruikt een strijdtoneel geworden. Het gaat niet langer om wat je leest, maar om hoe het eruit ziet.

Times New Roman versus Calibri

Er is een lettertypeoorlog uitgebroken tussen Times New Roman en Calibri, die respectievelijk rechts en links vertegenwoordigen. Sommige mensen vinden dergelijke kwesties onbelangrijk of op zijn minst cultureel neutraal. Niets is minder waar. Cultuur omvat alles wat het dagelijks leven van mensen vormt. In dingen zijn principes, indrukken en historische context verankerd. Alles, hoe klein ook, kan een impact hebben op de ziel.

Het lettertypeoffensief van links

Links erkent dit feit vaak meer dan rechts. Het dringt zijn agenda door via mode, kunst en stijlen. Links ontketende zelfs de lettertypeoorlog tijdens de Biden-regering toen het ministerie van Buitenlandse Zaken in 2023 plotseling het lettertype van zijn documenten veranderde van het statige Times New Roman naar het meer sobere Calibri, zonder versieringen of schreven.

Woke-motieven

Deze eenvoudige lettertypeverandering kreeg een woke-ondertoon toen ambtenaren beweerden dat “sommige onderzoeken” suggereren dat mensen met dyslexie of een visuele beperking moeite hebben met het lezen van het onderdrukkende Times New Roman-lettertype op schermen. In naam van universele toegankelijkheid eisten linkse activisten de lettertypeverandering, zodat informatie inclusief kon worden gemaakt. Ze beweerden verder dat het lettertype er verouderd uitzag.

Lees ook: Het probleem van de jonge blanke mannen

Een ideologische afkeer

Er moet worden gezegd dat er veel verschillende lettertypes bestaan en dat elk daarvan een doel dient en een boodschap overbrengt. Niet alles hoeft Times New Roman te zijn. Times New Roman is echter wel geschikt. De kwestie gaat veel dieper dan alleen voorkeuren. Links promoot altijd een egalitaire visie die in zijn cultuur naar de kleinste gemene deler neigt.

Proletarisch lettertype

De formaliteit van Times New Roman en zijn professionele uitstraling botsten dus met de proletarische idealen van links. Linkse activisten geven natuurlijk de voorkeur aan de informaliteit en strengheid van onversierde letters, wat in overeenstemming is met hun materialistische denkwijze. Links kent zeker de waarde van deze kleine culturele aanpassingen. Het staat altijd klaar om ze door te voeren, omdat het erkent dat alle cultuur belangrijk is.

Een tegenaanval

De Trump-regering heeft onlangs Times New Roman weer ingevoerd in documenten van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Minister Marco Rubio zei dat de verandering “het decorum” en de esthetiek van officiële communicatie zou herstellen. Times New Roman wordt inderdaad gezien als een serieus en formeel lettertype. Het geeft teksten een professionele en gezaghebbende uitstraling. Deze indruk is precies wat overheidsdocumenten nodig hebben om effectief te zijn.

Times New Roman als symbool van onderdrukking

De egalitaire metafysica van links beschouwt traditioneel gezag echter als onderdrukkend. Professionaliteit veronderstelt een superioriteit op een bepaald gebied, waardoor anderen zich minder capabel voelen. Daarom verwelkomt links elke poging om ongelijkheid in sociale structuren te doorbreken ten gunste van het “volk”. Het is geen verrassing dat links Times New Roman zou aanvallen als nog een symbool van onderdrukking – en duidelijk hun ideologische verzet zou uitspreken.

Een razend populair standaardlettertype

Vreemd genoeg beweren linkse activisten altijd dat ze de belangen van gemarginaliseerden behartigen wanneer ze strijden tegen hiërarchie. Dergelijk beleid schaadt echter vaak de samenleving als geheel, met name de meest kwetsbare leden, zoals de armen. In het geval van het lettertype Times New Roman is het lettertype juist gunstig voor de overgrote meerderheid van de lezers of het ‘volk’. De bewering dat het minder toegankelijk is, is onjuist. 

Behulpzaam lettertype

Times New Roman is geen onderdrukkend maar een welwillend lettertype. Het is zelfs een razend populair standaardlettertype dat lezen voor iedereen meer toegankelijk maakt, niet minder. Het is een schreeflettertype, wat betekent dat het kleine “voetjes” heeft aan het einde van de letterstreken. Deze verlengstukken helpen het oog van de lezer door de tekst te leiden, waardoor de leesbaarheid wordt verbeterd en de vermoeidheid wordt verminderd, met name bij lange teksten. Het hoge contrast en de duidelijke lettervormen helpen lezers om onderscheid te maken tussen vergelijkbare tekens, die anders verwarrend zouden kunnen zijn.

Lees ook: Erfbelasting: 'Nadat mijn vrouw overleed, kwam het Blauwe Gevaar'

Uitgevonden in 1931

Het lettertype werd oorspronkelijk in 1931 in opdracht van The Times in Londen ontworpen en was ook praktisch bedoeld door tekst te verdichten om meer inhoud te kunnen weergeven zonder in te boeten aan leesbaarheid of schoonheid. Het was een groot succes en werd al snel het standaardlettertype in de drukkerijbranche. Zelfs Windows en macOS hebben het als standaardlettertype overgenomen.

Vertrouwd en opbeurend

Bovendien is het lettertype mooi. De serifs (schreven) zijn een lust voor het oog. Ze verfraaien de tekst met eenheid en variatie die de lezer niet vermoeien. Het lettertype mist het grove, utilitaire aspect dat zijn sans-serif tegenhangers wel hebben. Het lettertype onderdrukt de lezer niet met zijn formaliteit. Het stelt de lezer gerust door iets vertrouwds maar opbeurends, toegankelijks maar onderscheidends, en functioneels maar aantrekkelijks te bieden.

Karel de Grote

De christelijke beschaving zat vol met kleine details (zoals lettertypes) die het leven mooier maakten en de ziel naar God tilden. De Romeinse lettertypefamilie vindt zijn oorsprong in de achtste en negende eeuw, toen Karel de Grote een gestandaardiseerde letterstijl verplicht stelde om de geletterdheid in het middeleeuwse Heilige Roomse Rijk te bevorderen. Het introduceerde veel kleine letters die vandaag de dag nog steeds worden gebruikt. Dit “Romeinse” schreeflettertype beïnvloedde de structuur van het huidige Times New Roman. 

Laten we dit stukje christelijke beschaving beschermen

Ondanks deze wrede en atheïstische tijden blijft er een diepgaande christelijke invloed in kleine dingen bestaan. Degenen die de traditie verdedigen, moeten met hand en tand vechten om te verdedigen wat nog christelijk is in de huidige cultuur, waar dat ook te vinden is – zelfs in lettertypes. Zo woedt de lettertypeoorlog. Links benadrukt hoe belangrijk deze kleine dingen zijn in de strijd om de cultuur. Linkse mensen nemen ze serieus, en conservatieven zouden de kant van Karel de Grote moeten kiezen.

Dit artikel verscheen eerder op tfp.org.

Laatst bijgewerkt: 30 januari 2026 06:59