Met het huidige geboortecijfer is er op den duur geen Nederlandse bevolking meer.
Nederland: een land op de rand van een demografische afgrond
In Nederland is een gezin voor veel autochtone jongeren een onbereikbaar statussymbool geworden door hoge huizenprijzen, dure opvang en economische druk. Tegelijkertijd groeien islamitische migrantengezinnen vaak probleemloos uit tot vijf of meer kinderen, gesteund door bijstand en toeslagen die de werkende middenklasse via belastingen financiert.
Gezin als statussymbool
Recordaantallen migranten komen Nederland binnen terwijl oude Nederlanders vergrijzen en jonge Nederlanders verslagen moeten toekijken hoe hun kansen op het stichten van een gezin vervliegen. Het is geen nachtemerrie, maar het Nederland van D66. Nederland staat voor een wrange paradox: terwijl het gezin voor autochtone jongeren steeds meer een statussymbool wordt - een teken dat je het financieel hebt gered, een huis kunt bemachtigen en kinderen kunt opvoeden zonder kopje-onder te gaan - groeien islamitische migrantengezinnen vaak probleemloos uit tot vijf of meer kinderen, regelmatig gesteund door bijstand en toeslagen. Wat ooit de normaalste zaak van de wereld was, is nu een luxe voor de werkende middenklasse. Voor anderen lijkt het een vanzelfsprekendheid, gefinancierd door de belastingbetaler. Deze kloof is geen toeval, maar het gevolg van beleid dat de eigen bevolking structureel benadeelt.
Een zware last
De cijfers spreken boekdelen. Het CBS rapporteert een totaal vruchtbaarheidscijfer van circa 1,43 kinderen per vrouw, ver onder het vervangingsniveau van 2,1. Voor vrouwen met Nederlandse herkomst (beide ouders geboren in Nederland) ligt het vaak rond de 1,5 of lager, vooral in stedelijke gebieden. Autochtone Nederlanders krijgen te weinig kinderen, omdat de drempels torenhoog zijn: starterswoningen in de Randstad kosten makkelijk een half miljoen euro, kinderopvang slokt salarissen op, studieschulden, hoge energierekeningen en inflatie maken het starten van een gezin tot een risicovolle onderneming. Toch moeten Nederlanders hierin ook de hand in eigen boezem steken en erkennen dat er ook een cultureel probleem heerst waarbij jonge mensen vaak bewust de keuze maken voor een comfortabel leven zonder kinderen. Kinderen worden ervaren als een last en een verlies van vrijheid. Een gezin betekent: geen tijd meer om te gamen en te feesten, maar slapeloze nachten en poepluiers.
Gratis geld
Het contrast met niet-westerse migrantengroepen, met name uit islamitische landen, is scherp. Daar ligt het gemiddelde kindertal hoger, vaak tussen 1,8 en 2,0, bij eerste generatie soms nog meer. Deze gezinnen ontvangen kinderbijslag, kindgebonden budget en bijstand die meegroeien met het aantal kinderen – een extra kind levert netto meer steun op. In bijstandsgezinnen met meerdere kinderen kan dat oplopen tot duizenden euro’s per maand extra. De werkende Nederlander, vaak met nul of maximaal twee kinderen, betaalt via hogere belastingen en premies de rekening. Het systeem creëert perverse prikkels: het beloont vruchtbaarheid bij lage participatie en ontmoedigt die bij wie wel bijdraagt aan de economie.
Alleen nog groei door import
Demografisch leidt dit tot een onomkeerbare verschuiving. Zonder migratie krimpt de autochtone bevolking al jaren door negatieve natuurlijke aanwas. De totale bevolkingsgroei - in 2025 circa 87.000 inwoners - komt volledig uit netto-immigratie. Het aandeel etnische Nederlanders daalt gestaag: van circa 72% nu naar schattingen van 60-65% in 2070, of lager bij aanhoudende hoge instroom. In steden als Amsterdam en Rotterdam is de autochtone jeugd al in de minderheid. Dit is geen natuurlijk proces, maar beleid dat eigen reproductie ontmoedigt en import stimuleert.
Lees ook: Van kerkverlater tot Allah-aanroeper: De beschamende weg van Rob Jetten
Wilders verslaan door als Wilders te doen
De verkiezingsoverwinning van D66 op 29 oktober 2025 leek een keerpunt. Rob Jetten leidde zijn partij naar 26 zetels, nipt de grootste, en versloeg Geert Wilders in een nek-aan-nekrace. D66 herpositioneerde zich slim: strenger op asiel met een ‘Canadees model’, meer aandacht voor middenklasse en nationale symbolen zoals de vlag. Het optimisme van Jetten won kiezers van rechts én links. Maar de triomf mondde uit in een coalitieakkoord met VVD en CDA – Aan de slag – Bouwen aan een beter Nederland, gepresenteerd op 30 januari 2026 – dat de kernproblemen doorschuift in plaats van aanpakt.
AOWeinig
Het akkoord koppelt de AOW-leeftijd vanaf 2033 één-op-één aan de levensverwachting: een dertiger vandaag kijkt uit naar pensioen rond de 70-plus, als de AOW dan nog bestaat. Vergrijzing drukt zwaar – meer 65-plussers dan jongeren, oplopend tot 5,4 miljoen 65+ in 2070 – maar in plaats van eigen geboortes te stimuleren met gerichte maatregelen (hogere kinderbijslag voor werkenden, forse belastingvoordelen voor jonge ouders, betaalbare opvang), kiest men voor matiging van migratie en ‘gematigde groei’. De Staatscommissie noemde extra kinderen ‘groene druk’ vanwege hoge initiële kosten, maar negeert de lange-termijnkosten van een krimpende, vergrijzende autochtone bevolking
Verkeerde prioriteiten
Het woningtekort schommelt rond de 400.000, verergerd door massale instroom, individualisering en stikstofregels. Statushouders krijgen voorrang op sociale huur, terwijl Nederlandse starters buitenspel staan. Energiebeleid leunt volledig op wind en zon, met netcongestie en prijsvolatiliteit als gevolg. Miljarden gaan naar asielopvang en klimaat, terwijl de middenklasse hogere lasten krijgt en zorg bezuinigingen voelt.
Een onafwendbaar lot?
Dit is de paradox van Jettens overwinning: D66 wint door zich rechtser voor te doen, maar regeert in een akkoord dat de eigen cultuur erodeert. Geen pro-natalistisch beleid voor autochtonen, geen harde rem op uitkeringsmigratie, geen prioriteit voor eigen jongeren op de woningmarkt. Diversiteit wordt als deugd gepresenteerd, terwijl sociale cohesie afbrokkelt. Islamitische gezinnen groeien door op kosten van de werkende Nederlander die zichzelf niet meer reproduceert – vervanging in slow motion, gefinancierd door de belastingbetaler.
De keuze voor D66
Dit is geen noodlot, maar een keuze. Nederlandse jongeren verdienen beter en een gezin zou geen statussymbool moeten zijn. Ze verdienen beleid dat het gezin weer normaal maakt: prioriteit voor eigen wortels, niet voor import-groei. Als dit doorgaat - met een D66- overwinning die uitmondt in doorschuiven en diversiteitsdogma - verdwijnt over een generatie niet alleen de demografische balans, maar het Nederland dat we kennen.
Bestel kosteloos: Zwartboek Rob Jetten
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Waar wil de nieuwe premier heen met Nederland? Dat is wat dit eerste boek over de machinaties van de D66-leider blootlegt. Het laat de anti-christelijke, klimaatideologische en immigrationistische agenda zien van de politicus. Onmisbaar voor iedere Nederlander die bezorgd is om de D66-aanvallen op onze vrijheid, ons eigendom en onze cultuur. Bestel het vandaag nog kosteloos!
Dit artikel verscheen eerder in onze publicatie Zwartboek Rob Jetten.
Laatst bijgewerkt: 6 maart 2026 15:11