Artikel klimaat

Meld u gratis aan voor onze WhatsApp-berichtendienst om op de hoogte te blijven van nieuwe acties en artikelen van Cultuur onder Vuur. Aanmelden »

Begin 2020 had ik de eer om samen met een studiecommissie van de campagne Cultuur onder Vuur het boek Groen is het nieuwe rood uit te geven. Het doel was om de milieumanoeuvres aan de kaak te stellen en Nederland te helpen om de dreigingen het hoofd te bieden die, in naam van de ecologie, de sectoren bedreigen die onze samenleving nog steeds draaiende houden.

"Hoe durft u?"

Dit nieuwe groene socialisme is overactief in Noord-Europa en begint met het idee dat koeien, de bouw, de wegen, de boten, het vervoer, de industrie en de productie de vrucht zijn van een systeem dat het milieu exploiteert en het land in gevaar brengt: "Mensen sterven, mensen lijden, hele ecosystemen storten in elkaar", zegt de profetes Greta. Het legitieme winstbejag en de gehechtheid aan privé-eigendom maken weliswaar een dergelijk productief systeem mogelijk, maar zijn verantwoordelijk voor een klimaatverandering met catastrofale gevolgen voor de volgende generaties: "Hoe durft u?"

Liever rood dan dood

We moeten datgene wat we altijd als mooi, traditioneel, productief en zelfs als gezond verstand hebben beschouwd, opofferen voor de toekomst van de wereld. Ook al betekent dat een terugkeer naar primitieve levensstijlen, naar een miserabilistische onderconsumptie: Liever groen dan dood! Op dit punt is het onmogelijk om de kreet van een zekere westerse propaganda tijdens de Koude Oorlog, ten gunste van een capitulatie voor het communisme, niet te onthouden: Liever rood dan dood! Als we niet zouden toegeven, ons laten meeslepen door absurde socialistische hervormingen, zou er een grote atoomcatastrofe plaatsvinden, uitgelokt door de Sovjet-supermacht, aldus de propaganda. Laat het consumentisme, het privé-eigendom, dus beter achterwege en leef in een egalitaire wereld zonder genade, onder de ijzeren voogdij van een socialistische staat, maar zonder het gevaar van een atoomuitbraak.

Valse tegenstelling

Ook Nederlanders worden vandaag de dag geconfronteerd met een groot gewetensprobleem. In feite geldt, volgens een valse tegenstelling verspreid door een krachtige internationale psychologische oorlogsvoering:

  • Ofwel blijven we produceren zoals altijd, met uitstoot van CO2 en stikstof, en worden we verantwoordelijk geacht voor een milieucatastrofe;
  • Of we laten ons hoofd zakken naar de profeten van de ecologie, produceren minder, leven een meer "primitieve" levensstijl, zonder grote pretenties, onder een Global Governance. Zo "kalmeren we de woede van de natuur".

Omringd door schuldgevoel

Een dergelijk gewetensprobleem is in Nederland alomtegenwoordig. We moeten het aantal runderen verminderen; we worden "vriendelijk" uitgenodigd om te betalen voor CO2-compensatie bij het kopen van een vliegticket of het tanken van de auto; de bouwsector wordt ingeperkt; de snelwegen hebben hun snelheidslimiet aanzienlijk verminderd. Kortom we worden overspoeld door groene propaganda in tankstations, hotels, scholen, en omringd door een gevoel van schuld, van gebrek aan "menselijkheid". Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa!

Aan de kaak stellen

Dit gewetensprobleem is wat veel mensen in de greep houdt van de onwaarheden die door de milieubeweging worden verspreid. En daarom is het zo belangrijk om de onwaarheden aan de kaak te stellen. Vereerd door de uitnodiging van het Van Tuan Observatorium, illustreer ik hierin kort hoe de bovengenoemde Groene Waanzin onze natie op dit moment bedreigt, door het instituut van privé-eigendom en vrij ondernemerschap in gevaar te brengen en door de rechtsstaat te ondermijnen.

***

Natura 2000

In het begin van de jaren 2000 lanceerde de Europese Commissie een van die "briljante ideeën", het Natura 2000-programma, dat tot doel had een Europees netwerk te creëren om "broed- en rustplaatsen voor zeldzame en bedreigde soorten" te beschermen, zoals vermeld op hun officiële website[1]. In Nederland werden niet minder dan 180 gebieden aangewezen als onderdeel van een dergelijk netwerk. Het programma stelt: "De lidstaten moeten ervoor zorgen dat de locaties op een duurzame manier worden beheerd, zowel ecologisch als economisch." Dat wil zeggen dat de lidstaten, onder controle van de Europese Commissie, ervoor moeten zorgen dat deze privéterreinen aan alle EU-eisen voldoen.

Enorme impact in Nederland

De impact in Nederland is enorm: "Met een oppervlakte van meer dan 18% van het landoppervlak van de EU en bijna 9,5% van het zeegebied is Natura 2000 het grootste gecoördineerde netwerk van beschermde gebieden ter wereld." Aangezien Nederland 0,92% van het EU-gebied beslaat, omvat het Natura 2000-gebied een gebied dat meer dan 18 keer zo groot is dan ons land. En de maatregelen zijn hier vele malen strenger dan in andere gebieden: "Het is opmerkelijk dat Nederland, dat arm is aan natuur, strengere eisen stelt dan Duitsland, dat rijk is aan natuur. En het is tijd voor de regering en de provincies om de stikstofnormen te heroverwegen."[2]

Aanpak stikstof

Om zich te houden aan Natura 2000 werd in Nederland het Programma Aanpak Stikstof 2015 - 2021 ingevoerd. Vanaf 2019 werd het strenger opgelegd, wat aanleiding gaf tot een reeks protesten van boeren en aannemers. De maatregelen om de uitstoot van stikstof te verminderen dwingen de boeren om hun productie drastisch te verminderen. In het geval van Nederland ontneemt een dergelijke vermindering de mogelijkheid om te concurreren. Immers als we de productie in alle Natura 2000-gebieden verminderen, kan ons kleine landje niet verkopen tegen gunstige lage prijzen omdat het overspoeld zal worden door grotere landen. We zijn nu de op één na grootste exporteur van landbouwproducten in Europa. Vanwege dergelijke maatregelen overwegen verschillende producenten nu al om ons land te verlaten om elders te gaan werken, terwijl duizenden immigranten het land binnenstromen om van de overheidssubsidies te kunnen leven.

Omdat CO2 voeding is voor planten en bomen en ze het omzetten in O2, wat nodig is voor alle mensen en dieren. Evenzo is stikstofvoedsel voor planten en bomen. De ironie is dat het PAS-programma bedoeld is om gebieden met een arme bodem te beschermen, waar alleen zeldzame planten kunnen groeien, omdat de bodem zo weinig voedingsstoffen bevat. Als we niets doen zouden deze gebieden verbeteren, door de toename van stikstof en veranderen in bossen en zouden ze nuttig worden voor de landbouw. Dit is wat ze niet willen, ze willen deze gebieden ellendig houden.

Bouwbedrijven staan ook op het spel

Nederland heeft een van de grootste bevolkingsdichtheden in Europa, vandaar dat de bouwsector van groot belang is. Maar dit wordt ook ondermijnd door PAS. Door het verwijderen van zand uit de bodem wordt stikstof uitgestoten. Voor milieuactivisten is dit niet acceptabel, ook al is grotendeels bewezen dat de risico's en de schade wel degelijk te beperkt zijn.

Maar het houdt hier niet op. Zoals in een gezaghebbend tijdschrift is opgemerkt: "Het zijn niet alleen de stikstofregels die de schuld geven aan de stagnerende huizenmarkt. De Nederlandse Vereniging van Makelaars (NVM) meldde vorige maand dat de prijzen van nieuwe woningen explosief stijgen door de vele klimaatregels die de overheid heeft opgesteld, zoals het aardgasverbod. De gemiddelde prijs voor een nieuwe woning is nu 387.000 euro, 80.000 euro duurder dan een gemiddelde bestaande woning. In het afgelopen kwartaal is de verkoop van nieuwe woningen met 13 procent gedaald". [3]

De 'heilige' habitat van zeldzame insecten blijft behouden. Wat de mensheid betreft, laat hem migreren!

"De bouw van honderden woningen in Amersfoort is geannuleerd [vanwege de nieuwe milieuregels], evenals de uitbreiding van een bedrijventerrein en een gemengd woon- en werkgebied. In de provincie Utrecht zijn in totaal al twintig bouwplannen geblokkeerd door de Raad van State, landelijk gaat het om meer dan honderd projecten. [4]

Wij zijn gebonden aan ontelbare internationale afspraken die zonder onze kennis zijn gemaakt

PAS: "De reden voor het programma is het feit dat in veel Natura 2000-gebieden overbelasting van stikstofdepositie een groot probleem is voor het realiseren van de instandhoudingsdoelstellingen voor stikstofgevoelige natuur in die gebieden, waartoe Nederland zich heeft verbonden in het kader van de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn [5]".

Internationale vooringenomen maatregelen belemmeren onze soevereiniteit, onze economie en ons privé-eigendom. De Vogelrichtlijn is in 2009 door de EU uitgevaardigd en de Habitatrichtlijn is aangenomen na het Verdrag van Berna in 1992,

geïnspireerd op het ECO-92-verdrag. Waar komt er een einde aan? De werknemers zijn over het algemeen slecht geïnformeerd over maatregelen die ze zouden verwerpen als ze gewaarschuwd waren voor de werkelijke gevolgen ervan. Dan komt er plotseling een nieuwe regering en nieuwe staten: "Nu zijn we gedwongen om ze uit te voeren omdat we meer dan 30 jaar geleden een verdrag hebben getekend..." Als het in 1992 is overeengekomen, waarom zijn ze dan niet uitgevoerd? Waarom zouden ze dat nu wel doen? Nogmaals, er is duidelijk een agenda, die speelt met de stemmingen van de publieke opinie wanneer het haar goed uitkomt.

Daarnaast is het evenwicht in de trias politica totaal veranderd, worden de rechters leidend en kan de politiek niet anders dan gehoorzamen aan de eisen van het
rechtssysteem. Bovengenoemde maatregelen zijn genomen, niet vanwege een politieke
beslissing, maar na een beslissing van de rechters. Dit is verontrustend omdat 69% van
de magistraten een van de linkse partijen stemt (onder het publiek is dit 35%) en 10 keer
minder magistraten stemmen voor bijvoorbeeld de partij van de heer Wilders (PVV) [6].

Rechtsorde in gevaar: "Auctori incumbit onus probandi" is niet langer

geldig.

PAS: "Het bevoegd gezag moet regelmatig een aanvraag voor een vergunning als bedoeld in artikel 2.7 van de Natuurbeschermingswet (hierna: "Wet") afwijzen of een verleende vergunning wordt door de rechter vernietigd indien degene die voornemens is een dergelijke activiteit uit te voeren niet voldoende kan aantonen dat de stikstofgevoelige habitattypen en habitats van soorten in een Natura 2000-gebied niet door die activiteit zullen worden aangetast. Dit gebeurt zelfs in het geval van activiteiten die slechts in geringe mate bijdragen tot stikstofdepositie en ondanks het feit dat de stikstofdepositie een dalende trend vertoont. [7].”

Het is bekend dat auctori incumbit onus probandi, dat wil zeggen, degenen die beschuldigen moeten de last van het bewijs hebben, niet de verdachte. In dit geval, nee. De boer, de aannemer, of elke eigenaar zal geen vergunning voor een bepaalde activiteit ontvangen, en meer, zal een eerdere vergunning ingetrokken worden, als hij niet voldoende bewijst dat zijn activiteit geen invloed zal hebben op het kleine gedeelte van het moeras of de arme wesp naast zijn eigendom!

Hoe kan een boer voldoende bewijzen dat zijn activiteit geschikt is voor parameters die door EU-bureaucraten zijn gecreëerd? Hoeveel geld zal hij moeten investeren? Hoeveel tijd? Hoeveel werkuren gaan er verloren? En wie zal beoordelen of het bewijs voldoende is of niet? Een wetenschapper, een groene activist? Een 16-jarig meisje uit Zweden? Wie weet...

Een ander aspect van deze hele controverse is de juridische onveiligheid die het veroorzaakt, waardoor de rechtsstaat wordt geruïneerd, doordat verworven rechten worden beperkt of zelfs ingetrokken. Een boer of ondernemer heeft, om succesvol te zijn, een langetermijnvisie op de zaken nodig en de garantie dat wat hij nu ook legaal en legaal doet, in de toekomst legaal blijft. Dit is gezond verstand en kenmerkt de

Europese mentaliteit al eeuwenlang: lange planning, het bestuderen van risico's, het voorbereiden op de toekomst. En het is een fundamenteel recht.

Van Tijn geeft commentaar in dezelfde zin:

"In stikstofmaterie - maar het geldt ook elders - struikelen we meer dan dertig jaar van incident tot incident, van beslissing tot beslissing, van ukase tot ukase, van vergunning tot vergunning. Er is nooit een langetermijnvisie geweest. Aan de andere kant wordt de boer, die uiteindelijk op het spel staat, gedwongen om een langetermijnvisie te hanteren. Hij is niet in de luxe om zijn investeringsbeslissingen en andere essentiële bedrijfsbeslissingen van dag tot dag aan te passen, aan te passen en te veranderen. En dat knelt". [8]

Dit gevoel (en de realiteit) wordt ook beschreven door Edwin Timmer:

"Het kabinet doet de hersenen pijn over oplossingen voor het ene milieuprobleem na het andere. Burgers kijken met verbazing naar voorgestelde oplossingen. Wie begrijpt het nog meer? We hadden al subsidies voor hele dure Tesla's en de plicht om van het gas af te komen. Nu dreigen we boeren, bouwvakkers en 130- km-borden op te offeren, zonder ooit echt te meten of stikstof de Nederlandse natuur schaadt. Het is luchtfietsen. Als maatschappij zijn we gek dat we het acceptabel vinden dat dit gebeurt." [9]

PAS: niets is genoeg

De passage hieronder laat zien hoe sektarisch dergelijke maatregelen zijn. PAS erkent zelf dat Nederland veel minder stikstof produceert, maar komt toch met een nieuw wurgbeleid:

PAS: Hoewel de stikstofdepositie in Nederland sinds 1980 met bijna een derde is gedaald en de verzurende depositie met ongeveer de helft, heeft Nederland nog steeds te kampen met een onnatuurlijk hoge stikstofdepositie. De gemiddelde kritische depositiewaarden worden voor de aard van het land ruimschoots overschreden. Indien een activiteit stikstofdepositie in een Natura 2000-gebied veroorzaakt en de kritische depositiewaarde in dat gebied wordt overschreden, dan is op basis van de vaste jurisprudentie van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State voorafgaand aan de toelating van een nieuwe activiteit aanvullend onderzoek nodig om uit te sluiten dat de natuurlijke kenmerken van een Natura 2000-gebied door die activiteit worden aangetast. [10].

Als de uitstoot al drastisch daalt, waarom zouden we dan zulke draconische nieuwe maatregelen nemen? Zoals gezegd bestaat er een duidelijke ideologische haat tegen vrij ondernemerschap en privé-eigendom.

Bovendien is de PAS zelf niet blij met het uitvoeren van zijn razzia pas in 2021. Ze hebben al aangekondigd dat er andere programma's zullen komen, waarbij niemand weet welke gekke nieuwe maatregelen. Laten we eens lezen wat ze in het originele programma vermelden:

PAS: Dit programma treedt in werking op 1 juli 2015 voor een periode van zes jaar (2015-2021). Vanaf die datum kan dit programma en de achterliggende redenering worden gebruikt voor het verlenen van toestemming voor activiteiten die

stikstofdepositie veroorzaken met een potentieel schadelijk effect op een Natura 2000- gebied. Na de periode van dit programma zal er een ander programma zijn voor een periode van zes jaar. Er komt in ieder geval een tweede programma (periode 1 juli 2021-1 juli 2027) en een derde programma (periode 1 juli 2027-1 juli 2033). Tegen 2030 zal moeten worden nagegaan of - afhankelijk van de stikstofbelasting en de staat van instandhouding van de stikstofgevoelige habitats en de habitats van soorten in de betrokken Natura 2000-gebieden - de voortzetting van een programmatische aanpak en de wettelijke verplichting om dit te doen noodzakelijk zijn. [11]

Nogmaals, welk serieus plan kan men maken voor de toekomst, met deze voortdurende verandering van de regelgeving, met deze juridische onveiligheid?

"Ga naar buiten en kijk naar de boerderijen en bouwbedrijven!"

De voorzitter van de bekende Land en Tuinbouworganisatie (LTO-Nederland), Marc Calon, legde een verstandige verklaring af die wij afleggen:

"De netto toegevoegde waarde van de landbouw bedraagt 43 miljard euro. En nu loopt de veehouderij vast. Hetzelfde gebeurt met de huisvesting en de infrastructuur. Dat kost miljarden. Het is alsof de politici bivakkeren in een ivoren toren van juridisch en natuurlijk fundamentalisme. Maak dat je wegkomt. Ga naar dat bouwbedrijf en dat boerenerf... [12].”

De PFAS

PFAS staat voor poly en perfluoralkylstoffen. Deze groep chemische stoffen komt van nature niet voor in het milieu. PFAS kan het milieu en de gezondheid schaden. De OESO (Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling) stelt dat er meer dan 4000 PFAS zijn, maar misschien wel meer. Binnen de wetenschap bestaat nog steeds onzekerheid over welke stoffen precies PFAS zijn en welke niet.

Uit voorzorg heeft het ministerie in juli 2019 een tijdelijk actiekader uitgevaardigd waarin staat dat de maximale hoeveelheid PFAS in de bodem niet meer dan 0,1 microgram per kilo mag bedragen. Deze risicolimiet vloeit niet voort uit de directe schadelijkheid van die hoeveelheid, maar is de kleinste hoeveelheid die met de huidige technieken kan worden gemeten.

De overheid heeft zelf een limiet van 0,1 microgram per kilo opgelegd. Er was geen dwingende of acute reden om dit te doen, zoals een direct gevaar voor de volksgezondheid of een richtlijn van de Europese Unie.

Vele honderden bouwprojecten en 70% van de baggerprojecten worden dus stilgelegd, zonder dat duidelijk is of deze stoffen in die hoeveelheid schadelijk zijn. Volgens deze richtlijn is ineens 85 procent van de Nederlandse bodem verontreinigd verklaard en mag dus niet meer worden vervoerd. De economische schade loopt in de honderden miljoenen en, afhankelijk van hoe lang de richtlijn wordt gehandhaafd, zelfs miljarden. De meest getroffen sector zijn natuurlijk de bouwbedrijven.

Verbod op aardgas

In 2018 vaardigde de minister-president Mark Rutte het bekende "gasverbod" uit, een beleid om geleidelijk aan van aardgas als verwarmingssysteem af te komen, om milieuredenen. De regering wil het vervangen door een geothermisch systeem, dat warmte uit de grond "pompt". De eerste maatregel was het verbieden van de bouw van nieuwe woningen met het gassysteem.

De geothermische verwarming is inefficiënt en vereist een hele verandering in de infrastructuur van huizen en gebouwen, samen met een overmatig gebruik van elektriciteit. Tienduizenden euro's moeten alleen al aan de isolatie worden besteed, anders werkt het systeem niet. Als het gasverbod verder wordt ingevoerd, zal het gemiddelde Nederlandse gezin alleen al voor de verandering 25 tot 40 duizend euro moeten verspillen. Dat komt neer op een aanvankelijke nationale kost van ongeveer 200 miljard euro, voor 8 miljoen huishoudens. Volgens het Nederlands Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid kan dat bedrag oplopen tot 500 miljard, als winkels en bedrijven worden samengevoegd.

Een andere absurde poging is gedaan: aangezien de meeste mensen niet direct over een dergelijk bedrag beschikken, biedt de overheid aan om het terrein van het gezin te "kopen" in ruil voor de installatie van het groene systeem... Dat betekent dat de familie nog steeds eigenaar is van het gebouw, maar niet meer van het veld totdat het geld heeft om terug te betalen. Opnieuw een subtiele maar hevige aanval op privé- eigendom, waarbij de bevolking steeds meer afhankelijk is van de centrale macht. Het subsidiariteitsbeginsel wordt uit het raam gegooid, op grond van een onbewezen klimaatverandering en een nog minder bewezen invloed die het gebruik van aardgas daarop heeft.

Tot 2020 hebben al 39 stadsbesturen maatregelen genomen waardoor nieuwbouwwoningen niet langer het aardgasverwarmingssysteem kunnen toepassen.

De Nederlandse gasinfrastructuur is nu 100 miljard euro waard. Al die rijkdom moet binnenkort naar de prullenbak, vervangen door een veel duurder systeem, dat niet effectief blijkt te zijn. Over een paar jaar zal een andere groene fundamentalist zeggen dat geothermische energie niet groen genoeg is. Dan komt er weer nieuwe regelgeving om de bevolking te beroven.

Sommige naïevelingen geloven nog steeds in de goede bedoelingen van de Groene Beweging en proberen samenhang te vinden in hun maatregelen. Maar de serieuze analisten staan meestal versteld. Dat is precies het geval:

"De export van Nederlands aardgas naar het buitenland wordt momenteel gestimuleerd. De Nederlandse overheid blijft allerlei voordelen geven aan bedrijven die aardgas winnen, terwijl er geen plannen zijn om de export naar het buitenland te ontmoedigen. Nederlanders moeten dus van aardgas af, terwijl datzelfde gas massaal naar het buitenland wordt verkocht. Burgers betalen een schijntje voor een verbod op aardgas terwijl de overheid er veel geld aan verdient". ##

Conclusie

We kunnen doorgaan met voorbeelden van hoe de Groene Waanzin ons land probeert aan te vallen, maar de hier beschreven voorbeelden zijn voldoende om de lezer een idee te geven. Dergelijke aanvallen, geïnspireerd en ondersteund door internationale instellingen, namelijk de VN en de EU, willen samen met radicale groen-socialistische bewegingen datgene vernietigen wat in Europa overblijft van de sociale en economische orde, en vervangen door een semi-hippie-achtige groene samenleving, zonder religie, met subproductie en zonder moraal in plaats van de milieuovereenkomsten.

Opmerkingen

https://ec.europa.eu/environment/nature/natura2000/index_en.htm - Vertaald uit de officiële Engelse versie.

Elsevier Weekblad, Simon Rozendal, 23 oktober 2009.

  • Matthijs van Schie, Elsevier Weekblad, 15 Aug. 2019.
  • Matthijs van Schie, Elsevier Weekblad, 15 Aug. 2019. PAS, p.

[6] https://www.maurice.nl/peilingen/2020/02/02/rechters-en-politiek/ PAS, p.

Elsevier Weekblad, 20 oktober 2019.

Telegraaf, 7 november 2019.

PAS, p. 14

[11] Programma Annpak Stikstof (PAS) 2015-2020, p. 10 Telegraaf (7/11/19.